Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΒΙΔΩΤΟΥ ΠΩΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΘΕΣ!
13 July 2014

Η έντονη γραφειοκρατία είναι ένα πρόβλημα που δεν συναντιέται μόνο στην Ελλάδα αλλά σε αρκετές ακόμα χώρες και με συνήθεις ύποπτους τις Μεσογειακές χώρες τύπου Πορτογαλία και Ιταλία εκτός της αφεντιάς μας. Στο χώρο του κρασιού η Ρωσία ίσως κρατάει τα σκήπτρα αφού οι εισαγωγείς εκεί χρειάζονται όχι μία, αλλά δύο άδειες- μία για να εισάγουν και μία για να διανέμουν. Παρομοίως οι διαδικασίες εισαγωγής ενός κρασιού είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και δαιδαλώδεις. Ανάλογη κατάσταση στην Ιταλία όπου μόλις εννέα συνολικά φορείς καθορίζουν την τύχη του Ιταλικού κρασιού όταν στη Γαλλία είναι μόλις τρεις.

Τι γίνεται όμως όταν πραγματικά πειστείς για την αναγκαιότητα να αλλάξει κάτι άμεσα αλλιώς κινδυνεύεις μένοντας προσκολλημένος σε παλαιολιθικούς κανόνες να χάσεις το τραίνο;  Η μόνη νόμιμη λύση είναι να αντιδράσεις όχι τώρα, αλλά χθες και να ζητήσεις να αλλάξουν τα πράγματα. Πόσο δύσκολο είναι δηλαδή να αλλάξει ένας νόμος 40 ετών που θεωρεί ως προϋπόθεση για να είναι ένας οίνος ΠΟΠ(ο παλαιός ΟΠΑΠ) την αποκλειστική χρήση φελλού;

Πιο συγκεκριμένα το ΦΕΚ 978 από το σωτήριο έτος του 1974 αναφέρει ότι ''Η εμφιάλωσις οίνων ονομασιών προελεύσεως ενεργείται μόνο εντός υάλινων φιαλών χωριτικότητας μικροτέρας του ενός λίτρου, μετά πώματος αποκλειστικώς εκ φελλού''. Προφανώς το 1974 δεν υπήρχαν ούτε βιδωτά πώματα(screw cap) ούτε συνθετικοί φελλοί τύπου Nomacork, ίσως δεν υπήρχαν καν magnum φιάλες που και αυτές δεν επιτρέπονταν ως ΠΟΠ. Για δε τις εμφιαλώσεις άνω του ενός λίτρου ο περιορισμός όμως άρθηκε το 2008 όπως μας πληροφορεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης καθώς υπάρχει μεταγενέστερη αντίθετη διάταξη κανονιστικής πράξης η οποία ενσωµατώνει την Οδηγία 2007/45 της Ε.Ε στο εθνικό δίκαιο.

Ωστόσο στην ίδια απάντηση του Υπουργείου επισημαίνεται ότι µε την εν λόγω απόφαση αίρεται ο περιορισμός µόνο ως προς τον όγκο των φιαλών οίνων ΠΟΠ και όχι ως προς το είδος του περιέκτη (γυάλινη φιάλη) και το υλικό πωµατισμού (φελλός).

Αν δεν μας έχει ξεφύγει κάτι προσπαθώντας να το παίξουμε NCIS η κατάσταση είναι ότι επιτρέπεται μόνο φελλός και γυάλινη φιάλη σε οίνους ΠΟΠ. Μη μας ρωτήσετε τι είδους φελλός γιατί δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το 1974 ο νομοθέτης είδε οράματα συνθετικών φελλών, αγγλομερέ φελλών κλπ. Φελλός να ναι και μας φτάνει!

Πριν προχωρήσουμε στον υπόλοιπο συλλογισμό μας ας δούμε τι ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες ξεκινώντας από την γειτονική  Ιταλία. Εκεί που εδώ και δύο χρόνια έχει επιτραπεί η χρήση συνθετικών φελλών και βιδωτών πωμάτων στις αντίστοιχες κατηγορίες ΠΟΠ(DOC και DOCG). Ακόμα και στην για πολλούς παραδοσιακή Γαλλία μπορεί κάποιος να βρει screw cap σε απλά αλλά και Grand Cru Chablis με πρωτοπόρο το Domaine Laroche, σε Puligny-Montrachet Premier Cru και Chambertin ανάμεσα σε άλλα ενώ και στην Ισπανία είναι ανάλογα επιτρεπτό ακόμα και στη Ριόχα(απαγορεύεται όμως στην Καταλονία). Ούτε λόγος να το συζητήσουμε στην Αυστραλία που ακόμα και για Nebbiolo ζητάνε βιδωτό.

Για ποιο λόγο λοιπόν να μην δίνεται η επιλογή στον Έλληνα παραγωγό να επιλέξει το πώμα που επιθυμεί για το ΠΟΠ κρασί του; 

Εμείς εδώ δεν θέλουμε να σας μπλέξουμε με τις τεχνικές λεπτομέρειες των δίσκων στεγανοποίησης του πώματος(liner) ή με το πόσο οξυγόνο εισέρχεται στο κρασί(OTR, Oxygen Transmission Rate). Θέλουμε απλά να κατανοήσετε ότι ο φελλός δεν σημαίνει απαραίτητα καλύτερο κρασί. Αρκετά συχνά συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή να σε απογοητεύει με περίπου το 5% των κρασιών είναι φελλομένα(corked) που είναι σαν να λέμε ότι το 5% των Toyota που κυκλοφορούν μένουν στο δρόμο(είναι αυτό αποδεκτό;) ή όταν ο Έλληνας παραγωγός που πασχίζει με τις σημερινές δυσκολίες να εμφιαλώσει το κρασί του στο τέλος χρησιμοποιεί αγγλομερέ φελλό που θα δώσει αρώματα κόλλας μετά από μερικούς μήνες.

Υπολογίζεται παγκοσμίως ότι το πρόβλημα των φελλομένων κρασιών κοστίζει στην οινική βιομηχανία $10 δις το χρόνο (Charters & Pettigrew, 2006) που είναι πάρα πολλά λεφτά να τα πετάει κάποιος τόσο ανάλαφρα.

Αλλά ακόμα και στα κόκκινα κρασιά γιατί να μην υπάρχει επιλογή από τον παραγωγό όταν υπάρχει η ζήτηση από τις αγορές; Στη Ριόχα που το επιτρέπουν είναι χαζοί δηλαδή; Αν και αρκετοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η παλαίωση δεν απαιτεί οξυγόνο, άλλοι είναι της άποψης ότι πολύ μικρές ποσότητες οξυγόνου μέσω των φελλών ή βιδωτών πωμάτων με το κατάλληλο liner έχουν καταλυτικά θετική επίδραση.

Είναι καιρός να ξεπεραστεί η εμμονή με την ιεροτελεστία του φελλού και η σύνδεση του screw cap με φθηνά κρασιά και να πιστέψουμε περισσότερο στο περιεχόμενο. Είναι καιρός να ξεπεράσουμε την απογοήτευση των φελομένων κρασιών όπως και καιρός να ακούσουμε τις αγορές και τις εμπορικές τάσεις που ζητάνε όλο και περισσότερο screw cap (Αυστραλία, Αμερική, Καναδάς, Αγγλία, Βόρεια Ευρώπη). Και συμβαίνει τουλάχιστον στα λευκά κρασιά και πολύ περισσότερο στις ευοξείδωτες ποικιλίες όπως το Ασύρτικο και η Ρομπόλα το screw cap να ταιριάζει γάντι.

*photo απο http://www.123rf.com/

 

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages