ΝΑΟΥΣΑ-ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ
27 February 2014

Έξω από την αίθουσα της Grande Bretagne μετά την ολοκλήρωση της γευσιγνωσίας των παλαιωμένων Ξινόμαυρων, τα πράγματα ήταν πλέον ξεκάθαρα στο μυαλό μας. Αν για τον Eric Asimov το Savenniѐres είναι το λευκό κρασί των σκεπτόμενων καταναλωτών, τότε η δική μας οπτική λέει πως τα κρασιά από Ξινόμαυρο με την Νάουσα στη θέση του οδηγού, δε μπορεί παρά να είναι τα αγαπημένα τους ερυθρά.

Αν ο διαχωρισμός ανάμεσα σε σκεπτόμενο και μη σκεπτόμενο καταναλωτή κρασιού ακούγεται κάπως ελιτίστικος, σκεφτείτε ότι μπορεί απλά να μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο σε διαφορετικές του στιγμές. Υπάρχουν λοιπόν φορές που εσύ ο ίδιος θέλεις να μιλήσεις στη πρώτη γυναίκα που θα συναντήσεις μπροστά σου και-no matter what-να περάσεις ένα όμορφο έως και καυτό βράδυ μαζί της και περιπτώσεις που θέλεις να κυνηγήσεις το άπιαστο όνειρο, να φλερτάρεις ακόμα και αν η χυλόπιτα φαντάζει αναπόφευκτη.

Αν η πρώτη περίπτωση περιγράφει πιο πειστικά το mood στο οποίο βρίσκεστε μια δεδομένη στιγμή, τότε αφήστε τη Νάουσα και το Ξινόμαυρο στην ησυχία του στο σκοτεινό σας κελάρι και στραφείτε σε κάτι πιο εύπεπτο και στρογγυλό. Έτσι και αλλιώς σε τελική ανάλυση, ο χρόνος μόνο καλό μπορεί να του κάνει.

Το Ξινόμαυρο είναι μια ποικιλία με τεράστιο δυναμικό παλαίωσης

 

 

Η αλήθεια είναι πως όσο και αν αγαπάμε τις Νάουσες, η φιλικότητα και ο προσιτός χαρακτήρας δεν είναι το φόρτε της. Και επειδή το σοκ των τανινών ορισμένες φορές είναι μεγάλο, χρειάζεται να είσαι λίγο έως πολύ υποψιασμένος. Αν έμπαινες για παράδειγμα στην αίθουσα της γευσιγνωσίας με τα παλαιωμένα κρασιά περιμένοντας ότι θα περάσεις ένα εύκολο σχετικά απόγευμα, το πιθανότερο είναι ότι μετά από 8 Νάουσες και 2 Ξινόμαυρα από το Αμύνταιο στη σειρά, θα ένιωθες λόγω του μουδιάσματος στο στόμα σου, ότι παίζει και να βρέθηκες για κανά δίωρο στην καρέκλα του οδοντίατρου.

Αν πάλι βγαίνοντας υποστήριζες ότι αυτή ήταν μια φιλική προς τον καταναλωτή γευσιγνωσία δυο είναι τα τινά. Είτε παρίστανες πως δοκίμαζες και απλά χάζευες τις όμορφες παρουσίες της αίθουσας, ή είχες καταγωγή από τη Νάουσα οπότε ήσουν από μικρός εθισμένος σε –forever young- τανίνες, οξύτητες στο Θεό και αρώματα που αν μη τι άλλο θα χαρακτήριζες τουλάχιστον ιδιόρρυθμα.

Δεδομένης όμως μιας άλλης στιγμής όπου δε θες απλά κάτι να πιεις, αλλά να ασχοληθείς με ένα κρασί, να το σκεφτείς, να αφιερώσεις χρόνο για να το καταλάβεις, να δεις πέρα από τη διάσταση του αλκοόλ, τότε μία Νάουσα  μπορεί πραγματικά να σε αποζημιώσει.  Όχι βέβαια μέσα από εύκολο εντυπωσιασμό, με υπερσυμπυκνωμένο φρούτο, πληθωρικό αλκοόλ ή τις καμπύλες της Kim Kardasian. Απλά και μόνο μέσα από τη διαφορετικότητα του. Τώρα που το σκεφτόμαστε μάλλον οι καμπύλες της Kim δεν είναι το καλύτερο αντι-επιχείρημα.

Αυτή η διαφορετικότητα και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του είναι που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον του σκεπτόμενου και συνειδητοποιημένου καταναλωτή που κοιτάζει πέρα από το προφανές φρούτο και βαρέλι σε ένα κρασί, αναζητώντας νέες συγκινήσεις και ανακαλύψεις εκτός Bordeaux, Βουργουνδίας, Ροδανού και των νεοκοσμίτικων Cabernet Sauvignon και Syrah.

Ακόμα και το μέτριας έντασης χρώμα του, ειδικά σε παραδοσιακές Νάουσες είναι μακριά από τις τάσεις της εποχής που θέλουν τα καλύτερα κρασιά να έχουν χρώμα όσο πιο κοντά στο σχεδόν υπερφυσικό, αδιαπέραστο μαύρο. Τα δε αρώματα του παίζουν σε διαφορετικό τερέν.  Σχεδόν περίεργα σε μια πρώτη ανάγνωση, που δε συναντάς συχνά σε ένα κρασί. Εδώ φρούτο ναι μεν υπάρχει, ειδικά στα πιο μοντέρνα κρασιά, ωστόσο η φυτικότητα είναι πολύ χαρακτηριστική, με ορισμένους να τη μεταφράζουν σε αρώματα λιαστής ντομάτας, ελιάς και φύλλων του δάσους. Μόνο οι Βουργουνδίες και τα Barolo έχουν παρόμοια bouquet αλλά στις καλύτερές του εκδοχές κοστίζουν μία μεζονέτα.

Και όμως αυτά τα ασυνήθιστα αρώματα μπορεί να σε καθηλώσουν και να ξυπνήσουν πολύ έντονα συναισθήματα. Η δε παλαίωση του κρασιού αναπτύσσει συγκλονιστική πολυπλοκότητα, δίνοντας μια συναρπαστική διάσταση στο μπουκέτο του που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι βουτάς τη μύτη σου σε ένα πιάτο γεμάτο τρούφες, μανιτάρια, λιαστή ντομάτα και ελιά. Και διστάζεις να προχωρήσεις στο στόμα, μένοντας εκεί για ώρα, ανακαλύπτοντας συνεχώς νέα αρώματα.

Το δε αυστηρό, νεανικό του στόμα, που χαρακτηρίζεται από τις γωνίες, την προκλητικά υψηλή οξύτητα και τις άφθονες, επιθετικές τανίνες με το πέρασμα των χρόνων μπορεί να καμφθεί έως ένα βαθμό. Αν πάμε στα πίσω χρόνια που η φαινολική ωριμότητα δεν διαχειριζόταν απόλυτα από τους παραγωγούς, συναντάμε παραδείγματα με τανίνες που δεν μπορούν να μαλακώσουν με τίποτα, ακόμα και μέσα από παλαίωση δεκαετιών. Μπορεί αυτό να αποτελεί ένα από τα φετίχ των φανατικών οπαδών της ποικιλίας, όμως με το πέρασμα των χρόνων οι νέας γενιάς Νάουσες εμφανίζουν καλύτερη διαχείριση της ποικιλίας στο αμπέλι, με πιο σωστές φαινολικές ωριμάσεις, μικρότερους χρόνους εκχύλισης, λιγότερο νέο βαρέλι σε πολλές περιπτώσεις, χωρίς τα κρασιά να χάνουν την ιδιαιτερότητα τους αλλά αντίθετα να αποκτούν ένα πιο ελκυστικό και χυμώδη χαρακτήρα.

Αν στο διάβασμα της λέξης χυμώδης σας έρχεται στο μυαλό η Monica Belucci, κάντε delete στις πρόστυχες σκέψεις σας. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η κομψότητα, η αυστηρότηταοι φίνες γραμμές του. Ένα-δυο έξτρα "κιλάκια" μετά τις σύγχρονες τεχνικές στο αμπέλι και στην οινοποίηση δεν αλλάζουν αυτές τις αναλογίες, απλά γεμίζουν λίγο τα αδύναμα σημεία του.

Μπορεί μια τόσο ιδιαίτερη ποικιλία περιοχή να έχει συναγωνισμό; Μπορεί και μάλιστα πολύ σοβαρό όταν αυτός λέγεται Barbaresco ή Barolo ή  ακόμα και  Pinot Noir από τα καλύτερα αμπέλια της Cote de Nuits. Και όμως ακόμα και με τέτοιο σπουδαίο ανταγωνισμό ο σκεπτόμενος καταναλωτής οφείλει να προτιμήσει τη Νάουσα. Γιατί ο σκεπτόμενος καταναλωτής κοιτάζει πάντα και το πορτοφόλι του. Και στο σημείο αυτό οι Νάουσες είναι ανίκητες. Εκεί λοιπόν που οι άλλοι θα δώσουν τουλάχιστον 40-50 ευρώ για μια φιάλη Barolo εσείς με τα ίδια λεφτά θα έχετε αγοράσει δυο φιάλες, θα έχετε πάρει από τον κρεοπώλη σας και 4 rib-eye του μισού κιλού και θα απολαύσετε μια συγκλονιστική γαστρονομική εμπειρία παρέα με τους φίλους σας...

Το πόσο μας αρέσει όταν ορισμένες φορές λειτουργούμε με το -no offense- πάνω κεφάλι δεν λέγεται...

Ο απόλυτος συνδυασμός Ο απόλυτος συνδυασμός

 

Η κεντρική φώτο είναι από το http://i-rena.blogspot.gr/ και το rib-eye από http://www.benekeith.com/

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages