Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΩΝ GROWER CHAMPAGNES
09 December 2013

Τα μεγάλα σπίτια της Moët(προφέρεται Μοέτ) που με Ruinart, Krug και Veuve Clicquot ανήκει στον όμιλο πολυτελών ειδών LVMH μαζί με τις Laurent Perrier, Pommery και Taittinger κυριαρχούν στην παραγωγή της Σαμπάνιας με συνολικό μερίδιο 70% παγκοσμίως.

Όμως πίσω από τις λεγόμενες Μεγάλες Μάρκες (Grands Marques) βρίσκονται μερικές χιλιάδες ανεξάρτητοι παραγωγοί(Grower Champagnes) που εντοπίζονται από τα αρχικά RM (Recoltant Manipulant) στη φιάλη και είναι υπεύθυνοι για όλη την διαδικασία παραγωγής από το αμπέλι στην φιάλη δηλαδή, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των σπιτιών που λίγα βασίζονται στα δικά τους αμπέλια. Μία από τις εξαιρέσεις αποτελεί η Roederer που είναι αυτόνομη σε ποσοστό κοντά στο 80%.

Οι απλές μη χρονολογημένες NV (Non Vintage) σαμπάνιες από τα μεγάλα σπίτια αν και παράγονται σε απίστευτες πoσότητες -30 εκατομμύρια φιάλες η Moët και 11 εκατομμύρια η Veuve Cliquot- διαθέτουν μία αρκετά υψηλή τιμή για ένα προϊόν ''βιομηχανικής κλίμακας'' που πολλές φορές είναι αρκετά συνηθισμένο. Υπερβολικές στρεμματικές αποδόσεις, μικρή παραμονή με τις οινολάσπες, όχι αρκετά ώριμο φρούτο και υπερβολική οξύτητα είναι κάποιοι από τους πολλούς λόγους που μπορούν να συντελέσουν σε ένα συχνά μέτριο αποτέλεσμα.

Οι μικροί παραγωγοί από την άλλη έχουν πολύ περισσότερο ενδιαφέρον κυρίως για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η τιμή που είναι περισσότερο φιλική και ο δεύτερος η εφαρμογή παραδοσιακών και πιο επιλεκτικών μεθόδων παραγωγής.

Ένας RM έχει περισσότερες πιθανότητες να καλλιεργεί στοχεύοντας τις χαμηλότερες στρεμματικές αποδόσεις και την ωριμότητα των σταφυλιών, να επεμβαίνει λιγότερο στην οινοποίηση αλλά και να πραγματοποιεί περιορισμένο blending με reserve κρασιά προηγούμενων ετών, λόγω μικρών εγκαταστάσεων φύλαξης. Επομένως αυτές οι σαμπάνιες, ακόμα και αν είναι NV μπορούν να επιδείξουν χαρακτηριστικά συγκεκριμένης χρονιάς ενώ διαθέτουν και τη δυνατότητα να εκφράσουν το πολυπόθητο terroir της περιοχής αφού χρησιμοποιούν σταφύλια από περιορισμένο αριθμό αμπελώνων και όχι από την ευρύτερη περιοχή της Καμπανίας.

Ambonnay Ambonnay

 

 

Σύμφωνα με το περσινό ρεπορτάζ του Drinks Business, οι εξελίξεις στις αναπτυσσόμενες αγορές δεν βοηθούν τους Grower να συναγωνιστούν τις εκπτώσεις των τιμών που είναι εφικτές στα μεγάλα ονόματα.  Ειδικά όσοι λειτουργούν με μικρά περιθώρια κέρδους βρίσκονται υπό απειλή κυρίως από τις house wine σαμπάνιες των σούπερ-μάρκετ. Στο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι τα επίσημα νούμερα από το CIVC που είναι η επιτροπή που κάνει τα πάντα γύρω από το προϊόν, επιβεβαιώνουν την καθοδική πορεία των Grower. Συγκεκριμένα πέρυσι το 57% των σταφυλιών παραδόθηκε στα μεγάλα σπίτια, 2% περισσότερο συγκριτικά με το 2011 και ακόμα περισσότερο από το 2008 που ήταν στο 53%. Άρα οι παραγωγοί κράτησαν λιγότερο για τις δικές τους οινοποιήσεις.

Ακόμα και αν επιβεβαιωθούν τα λόγια του διευθυντή της Pol Roger ότι τα μεγάλα σπίτια θα γίνουν μεγαλύτερα, οι καλύτεροι των μικρών παραγωγών είναι ήδη επιτυχημένα εμπορικά ονόματα με μεγάλη απήχηση. Σημειώστε μερικά από τα κορυφαία ονόματα και αναζητήστε τα: Cedric Bouchard, Jerome Prevost, Egly-Ouriet, RH Coutier,  Agrapart, Francis Boulard, Larmandier-Bernier. Και βεβαίως Jacques Selosse.

Στην Ελλάδα κλασικά, ελάχιστες φιάλες Grower Champagnes έχουν κατά καιρούς κυκλοφορήσει στην αγορά. Egly-Ouriet, Selosse ένα φεγγάρι, Gimmonet και αν ξεχάσαμε κάτι συγχωρέστε μας. Εμείς στην γευσιγνωσία των fine wines έχουμε φέρει την Grand Cru σαμπάνια από το διάσημο χωριό του Ambonnay R.H Coutier Clos Henri III 2005 Blanc de Noirs που είναι μία λευκή σαμπάνια από 100% Pinot Noir.

images2

Ο παραγωγός κρατάει για τον εαυτό του την αφρόκρεμα της παραγωγής του, που δεν ξεπερνάει το 20%, ενώ το υπόλοιπο που δίνουν τα 8 εκτάριά του πηγαίνει σε συνεταιρισμούς ή μεγάλα σπίτια. Τα κρασιά του Coutier παίζουν με πολύ χαμηλό dosage κάτι που για να το κάνεις πρέπει να νιώθεις αυτοπεποίθηση για την ποιότητα των σταφυλιών σου. Αλλιώς λίγη ζαχαρίτσα στην εμφιάλωση θα ισορροπήσει την υπερβολική οξύτητα. Επίσης είναι κατά της χρήσης βαρελιού εκτός από την Clos Henri που ως το κορυφαίο κρασί της παραγωγής του ζυμώνεται σε βελανιδιά και παραμένει με τις οινολάσπες για τέσσερα χρόνια.

Ανυπομονούμε να τη δοκιμάσουμε μαζί σας!

 

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages