ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΜΨΟΤΗΤΑΣ
22 September 2013

Ανάμεσα στις νέες τάσεις που έχουν διαμορφωθεί στον οινικό κόσμο για φυσικά κρασιά, χαμηλότερο αλκοόλ, κάτι με Moscato στην ετικέτα, βρίσκεται και αυτή της κομψότητας. Ένας όρος που συναντάται πολύ συχνά στην αρχιτεκτονική, στη διακόσμηση, τη μόδα αλλά και στον χαρακτηρισμό της γυναικείας κυρίως, σιλουέτας. Ο κλασικός ορισμός περιλαμβάνει δόσεις φινέτσας, χάρης και ομορφιάς με φόντο ένα συγκρατημένο χαρακτήρα. Αν η κομψότητα ήταν αποκλειστικό προνόμια του γυναικείου φύλλου θα έκλεινε το μάτι σίγουρα σε δύο μεγάλες κυρίες, την Audrey Hepburn και την Grace Kelly.

Grace σε όλα Grace σε όλα

 

Που χωράει όμως η κομψότητα στην περιγραφή ενός κρασιού και πως μπορούμε να διακρίνουμε αν κάποιο χαρακτηριστικό του ξεφεύγει του συγκρατημένου χαρακτήρα; Σίγουρα δεν είναι τόσο απλό να ξεχωρίσει κάποιος τις γραμμές ενός κρασιού συγκριτικά με ενός σπιτιού ή μιας γυναικείας σιλουέτας που συνήθως κάνουν μπάμ στο μάτι. Γι' αυτό και είναι αναμενόμενο η χρήση της λέξης να ξεχειλώνει όπως συμβαίνει και σε άλλους όρους που έχουν πέραση στο κρασί, με το terroir να αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα. Προφανώς όμως και δεν είναι δυνατόν όλα τα κρασιά του κόσμου να είναι κομψά.

Βασική προϋπόθεση λοιπόν, αποτελεί το να μην προεξέχει ένα χαρακτηριστικό του κρασιού τόσο στη μύτη όσο και στο στόμα. Από την άλλη κάποια κρασιά βρίσκουν την κομψότητά τους στο δρόμο αν και ξεκινάνε λίγο ως ασχημόπαπα όπως περίπου η Nicole Kidman με την Kate Blanchett πριν μεταμορφωθούν σε κύκνους. Τα Μπορντώ στις κλασικές τους χρονιές είναι ακριβώς τέτοια κρασιά κυρίως γιατί οι τανίνες στην αρχή είναι ασύνδετες, το ίδιο και ο φυτικός χαρακτήρας ιδίως για τα κρασιά της αριστερής όχθης. Όμως με το χρόνο η κομψότητα κάνει την εμφάνισή της αφού όλα τα στοιχεία ενσωματώνονται πλήρως πάντα σε ένα συγκρατημένο πλαίσιο. Από την άλλη πλευρά το Pavie 2003 από την περιοχή St Emilion του Μπορντώ, αποτέλεσε την αφορμή για ένα μεγάλο πόλεμο μεταξύ Jancis Robinson και Robert Parker με την πρώτη να το περιγράφει ως Port και late harvest Zinfandel. 

pavie_2003_b

Αντίθετα αν ένα κρασί διαθέτει μία πληθωρικότητα όσο καλά ισορροπημένο και να το βρούμε, είναι δύσκολο να το πεις κομψό. Πιστεύουμε σε κάποιες εξαιρέσεις που αν δεν μπορούν με την κλασική έννοια να μπουν κάτω από την ομπρέλα της κομψότητας, εντούτοις διατηρούν κάποια στοιχεία της. Είναι τραβηγμένο να πει κάποιος για παράδειγμα ένα Chateauneuf-du-Pape που είναι πιο πολύ θηρίο, κομψό κρασί με 16% αλκοόλ, γεμάτο σώμα και σούπερ ώριμο φρούτο, εντούτοις το Janasse Vieilles Vignes έχει και φρεσκάδα και καλά κρυμμένο αλκοόλ. Δείτε το πιο πολύ ως Monica Belucci και κάντε τη σύγκρισή σας με την Pamela Anderson!

IMAG0029

Ένα άλλο ερώτημα που μπαίνει στο τραπέζι είναι αν μπορεί κάποιος να επέμβει στην κομψότητα με ανάλογο τρόπο μιας πλαστικής επέμβασης μείωσης ή αύξησης στήθους. Με άλλα λόγια αν μπορεί να υπάρξει μη-φυσική κομψότητα. Και γιατί όχι, αφού υπάρχουν πλέον άπειροι τρόποι fine tuning που χαμηλώνουν ή προσθέτουν οξύτητα ή που αφαιρούν αλκοόλ κλπ. Και όσο και αν αυτό ξεθωριάζει τις ρομαντικές αντιλήψεις για τον οίνο ως φυσικό προϊόν μπορεί να έχει εκπληκτικά αποτελέσματα αν γίνει με μαεστρικό τρόπο. Σε διαφορετική περίπτωση καλύτερα να είχες μείνει με το μεγαλύτερο στήθος.

Ρίχνοντας μία ματιά στον κόσμο, παρατηρούμε ότι η στροφή στην κατεύθυνση της κομψότητας μάλλον ξεκίνησε από την Αυστραλία όπου τα Chardonnay ψυχρού κλίματος έχουν κατά καιρούς μπερδέψει τους περισσότερους μέχρι και με Chablis. Όχι ότι το πληθωρικό, βαρελάτο, βουτυράτο παλαιάς κοπής στυλ, όπως αυτό του Leeuwin Estate έχει εκλείψει, αν ακόμα και αυτό είναι πλέον περισσότερο κομψό από ότι στο παρελθόν. Όμως στην Yarra Valley, o οινοποιός Mac Forbes όχι απλά παίζει αλλά τραβά και στα όρια την ψυχρή αμπελουργία με το απλό Chardonnay του να είναι μόλις 11.8% αλκοόλ και με λιγότερο από 15% νέο βαρέλι. Και όλα αυτά ακολουθώντας το natural movement προσθέτοντας μόνο πολύ μικρές δόσεις SO2(θειώδη). Τα δε για πολλούς κορυφαία αυστραλέζικα Chardonnay από τους παραγωγούς Giaconda και Cullen δύσκολα θα ξεπεράσουν το 13% ενώ ακόμα και η κόκα κόλα της χώρας Jacob's Creek διαθέτει το Classic με μόλις 12.7%.

Ισπανία και Ιταλία ήταν λογικό να ακολουθήσουν το ρεύμα. Ειδικά στην Ribera del Duero ακόμα και το Pingus που είναι το ακριβότερο ισπανικό κρασί βγαίνει πια σε λιγότερο πληθωρικό στυλ καταργώντας το 200%(ναι υπάρχει) νέο βαρέλι και προτιμώντας από τη χρονιά του 2008 μόνο βαρέλια δεύτερης χρήσης. Η ποικιλία Mencia στη Γαλικία και η άνοδος των κρασιών της Σικελίας(Αίτνα) με το κομψό Nerello Mascalese από μεγάλα υψόμετρα δίνουν μία πλήρη εικόνα για το κρασί στην εποχή της κομψότητας.

Και στην Ελλάδα τι γίνεται; Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε ακόμα στην εποχή του υπέρ-ενθουσιασμού κυρίως στα κόκκινα κρασιά με αρκετούς παραγωγούς να πιστεύουν ότι το μεγάλο κρασί θα έρθει μέσα από υπερώριμα σταφύλια, μακρές εκχυλίσεις και υπερβολική χρήση νέου βαρελιού θυσιάζοντας φυσικά τη φρεσκάδα, δειλά δειλά έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και περισσότερα κρασιά που δεν τους λείπει η κομψότητα. Το νέας εποχής Κτήμα Αργυρού βαρέλι, η Λημνιώνα Ζαφειράκη, το Λημνιό Κίκονες είναι μερικά από τα κρασιά που έχουμε κατά καιρούς αποκαλύψει με πολλά ακόμα να βρίσκονται στο δρόμο. 

''Elegance is not about being noticed, it's about being remembered''

  *Κεντρική φωτό από www.hdwallpapersinn.com, η Grace από www.ibtimes.com,Pavie από wineanorak.com

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages