Ελλάδα - 5 κορυφαίες οινοτουριστικές εμπειρίες
20 April 2016

Από την μια άκρη της έως την άλλη η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη αντιθέσεις. Θάλασσες και βουνά, μεγαλουπόλεις και μικρά - σχεδόν έρημα - χωριουδάκια, καυτός ήλιος αλλά και χιόνι στις κορυφές των γειτονικών βουνών. Μια χώρα που αξίζει όσο καμιά άλλη να εξερευνήσεις αφού η εναλλαγή εικόνων και εμπειριών είναι καταιγιστική, τόσο έντονη που δύσκολα μπορείς να τις αφομοιώσεις μονομιάς.

Έχοντας ταξιδέψει πρόσφατα με 3 ομάδες ξένων οίνο-δημοσιογράφων σε διαφορετικά μήκη και πλάτη της χώρας θέλω να μοιραστώ μαζί σας 5 μοναδικές εμπειρίες που αναδεικνύουν την μοναδικότητα, την ομορφιά και την σπανιότητα τόσο του Ελληνικού αμπελώνα όσο και των ανθρώπων της. 

Σαντορίνη - Το παλαιότερο industrial αλλά και το νεότερο οινοποιείο του νησιού.

Στεκόμαστε έξω από το παλαιότερο βιομηχανικό οινοποιείο του νησιού στα όρια του Μεγαλοχωρίου και παρατηρώ τον μεσόκοπο εργάτη που σκύβει πάνω στο αμπέλι κάνοντας κάποιες εργασίες. Οι περισσότεροι από τους καλλιεργητές του νησιού αντιμετωπίζουν φοβερά προβλήματα με τη μέση τους αφού το να φροντίσεις τις παραδοσιακές "κουλούρες" του νησιού είναι τρομερά επίπονη διαδικασία. Τείνω να πιστεύω πως είναι "τρελοί" όσοι ασχολούνται με το κρασί στη Σαντορίνη. Χρειάζεται τρέλα και πάθος για να αναβιώσεις το παλαιότερο βιομηχανικό, ισοβαρικό, οινοποιείο του νησιού όπως επίσης και το να ξεκινήσεις μια νέα επένδυση, ένα καινούριο οινοποιείο, όταν όλοι οι υπόλοιποι γύρω σου χτίζουν ξενοδοχεία από τα οποία θα "κονομήσουν" και πιο σίγουρα και πιο εύκολα. Η Σαντορίνη είναι εξωφρενικά όμορφη αλλά και ο αμπελώνας της τόσο μοναδικός σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλλον δε πρόκειται για τρέλα, αλλά για ευγνωμοσύνη... Νομίζω ότι έτσι νιώθουν Έλληνες και ξένοι που πατούν το πόδι τους στο "νησί της Κολάσεως", νησί που στα μάτια των περισσοτέρων από εμάς πρεσβεύει τον επίγειο παράδεισο.

Το άβατον του Αγίου Όρους

Από το παρατηρητήριο σε ένα από τα ψηλότερα σημεία του αμπελώνα μπορείς να αγναντέψεις το νησάκι της Αμμουλιανής στο βάθος περνώντας το βλέμμα σου μέσα από τις αμέτρητες σειρές των αμπελιών. Το να πατήσεις το πόδι σου στο Άγιο Όρος είναι μια πραγματική περιπέτεια αλλά με το που τα καταφέρεις καταλαβαίνεις πως βρίσκεσαι σε ένα διαφορετικό σύμπαν. Ηρεμία, γαλήνη, φυσικό κάλλος το οποίο δεν έχει καταχραστεί το ανθρώπινο χέρι. Αξίζει να περπατήσεις ανάμεσα στον πανάρχαιο ελαιώνα και στα αμπέλια, να πιεις νερό από τις άφθονες πηγές που συναντάς στο διάβα σου, να αφουγκραστείς λίγο τους πανέμορφους ήχους της φύσης, να δοκιμάσεις την απλότητα της αγιορείτικης κουζίνας. Δυστυχώς οι γυναίκες δεν έχουν το προνόμιο να επισκεφτούν έναν από τους ομορφότερους αμπελώνες της Ελλάδας. Βλέποντας όλη αυτή την ανέγγιχτη ομορφιά γύρω μου  για πρώτη φορά νιώθω πως τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν μας ανήκει. Εδώ θα νιώσεις περισσότερο από παντού πως είμαστε απλά περαστικοί και το μόνο που έχει σημασία είναι τι θα αφήσουμε ως κληροδότημα πίσω μας. Και ο αμπελώνας του Αγίου Όρους είναι μια μοναδική κληρονομιά στις επόμενες γενιές.

Εξερευνώντας τα terroir της Νάουσας

Βρισκόμαστε μέσα στον αμπελώνα Βράνα-Πέτρα και παρατηρώ ένα οικοσύστημα το οποίο σφύζει από ζωή και υγεία. Χελώνες, πασχαλίτσες, διάφορα έντομα συμβιώνουν αρμονικά με το αμπέλι και τον άνθρωπο... Αν υπάρχει μια περιοχή στην Ελλάδα για την οποία είναι λιγότερο καταχρηστικό να μιλάμε για έννοιες όπως το terroir αυτή είναι η Νάουσα. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια αρχική προσαρμογή στο μάτι, το οποίο δε βλέπει τόσο πολύ αμπελώνες όσο κυρίως ροδάκινα, κερασιές και άλλες φυτεύσεις που αφθονούν στην περιοχή σε βάρος της αμπέλου. Ωστόσο εδώ θα δείτε παλαιούς αμπελώνες να καλλιεργούνται με πολύ σεβασμό από τη νέα γενιά, θα δοκιμάσετε παλαιωμένα Ξινόμαυρα που θα σας συγκλονίσουν και μόλις είκοσι λεπτά δρόμο θα βρίσκεστε στους τάφους της Βεργίνας. Μετανιώνω που τόσα χρόνια δεν είχα επισκεφτεί το Μουσείο των Βασιλικών Τάφων στις Αιγές, ένα από τα ατμοσφαιρικά μουσεία στον κόσμο που σε ταξιδεύουν σε μια υπέροχη διαδρομή στο χώρο και το χρόνο και στον μοναδικό πολιτισμό των αρχαίων Μακεδόνων. Δε ξέρω για εσάς αλλά για μένα κρασί, ιστορία και πολιτισμός είναι έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους και η εμπειρία του να αισθάνεσαι τη συνέχεια του κρασιού στο χρόνο μοναδική. Αναρωτιέμαι στη Βουργουνδία μπορείς να συνδυάσεις κάτι ανάλογο;

Κοιτώντας τη Νεμέα με άλλο μάτι

Μπορεί η Νεμέα να πάσχει από υποδομές, ξενοδοχεία και εστιατόρια χάνοντας το πλεονέκτημα της γειτνίασης με την πρωτεύουσα (μόλις μιάμιση ώρα από το κέντρο της Αθήνας) ωστόσο το τοπίο με τις εναλλαγές αμπελώνων και ελαιώνων στους κυλιόμενους λόφους φέρνει στο μυαλό κάτι από την ονειρική Τοσκάνη. Ο αμπελώνας αυτός καθαυτός είναι πανέμορφος, εδώ το μάτι σου ευχαριστιέται αμπέλια, η ιστορία είναι διάχυτη και σε απόσταση αναπνοής από τις εκκλησίες του σήμερα συναντάς κίονες από αρχαίους ναούς. Ευτυχώς για την περιοχή το Ναύπλιο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής και διαθέτει εξαιρετικά ξενοδοχεία και εστιατόρια στα οποία μπορεί κάποιος να διανυκτερεύσει μετά από τη βόλτα του στο λίκνο του Αγιωργίτικου. Δυστυχώς σε αυτή τη χώρα δεν είμαστε Ιταλοί για να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε και την τελευταία πέτρα που υπάρχει στην περιοχή μας. Για αυτό καλύτερα είναι να ξεχάσουμε το "una fatsa una razza". 

Κρήτη - Αρχαία πατητήρια και σύγχρονα οινοποιεία

Έχοντας γυρίσει σχεδόν όλο το νομό Ηρακλείου με το 4Χ4 που μας οδήγησε στους πιο δύσβατους αμπελώνες του νομού και επιστρέφοντας προς τη ζώνη των Δαφνών σταματήσαμε σε ένα από τα 100+  αρχαία πατητήρια που έχουν σωθεί σε εκείνη μόνο την περιοχή. Δεν είναι μόνο η παράδοση που μετράει για το κρητικό κρασί αλλά κυρίως η κινητικότητα του σήμερα που καθιστά την Κρήτη μια από τις πιο ενδιαφέρουσες οινικές περιοχές της Ελλάδας. Σπάνιες γηγενείς ποικιλίες, αμπελώνες σε υψόμετρο που δίνουν κρασιά που σε κάνουν να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι στο νότο και από δίπλα ίσως το νοστιμότερο, βασισμένο σε απλά υλικά, φαγητό το οποίο μπορείς να βρεις σε όλη την ελληνική επικράτεια. Από τα δυτικά των Χανίων, μέχρι ανατολικότερα της Σητείας είναι τέτοια η ποικιλομορφία και η ομορφιά του ανεξερεύνητου Κρητικού αμπελώνα που μια βδομάδα στο νησί μοιάζει λίγη για να τον εξερευνήσεις. Όμορφοι αμπελώνες, φιλόξενοι άνθρωποι, μακρά παράδοση, βαθιά ιστορία, εξαιρετικά κρασιά, πεντάστερα ξενοδοχεία και αυθεντικά εστιατόρια. Αναρωτιέμαι τι άλλο χρειάζεται κάποιος που αγαπάει τον οινοτουρισμό;

Γρηγόρης

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages