Επιστροφή από την Αργεντινή και τον διαγωνισμό για τον καλύτερο sommelier στον κόσμο (του Νικόλα Γιαννόπουλου)
29 April 2016

Του Νικόλα Γιαννόπουλου (Ιδρυτή της εταιρείας Oenophorum, τρεις φορές Καλύτερου Έλληνα Sommelier και μέσα στην αφρόκρεμα των καλύτερων Sommelier στον κόσμο κατακτώντας την 17η θέση ανάμεσα σε 61 διαγωνιζόμενους στον Παγκόσμιο διαγωνισμό στην Μεντόζα το 2016) 

Η παγκόσμια Ένωση Oινοχόων, με έτος ίδρυσης το 1969 στη Reims της Γαλλίας, επιλέγει κάθε τρία χρόνια τον Καλύτερο Οινοχόο του Κόσμου, μία διάκριση που μέχρι πριν από λίγες ημέρες είχαν κατακτήσει μόλις 14 άτομα. Ο Σουηδός Jon Arvid Rosengren αποτέλεσε το 15 εκλεκτό μέλος αυτού του κλειστού κλαμπ, ίσως του πιο κλειστού κλαμπ στον κόσμο του κρασιού, πολύ μικρότερου ακόμα και από αυτό του κορυφαίου ινστιτούτου των Masters of Wine. Είχα την τιμή να εκπροσωπήσω την γαλανόλευκη σημαία για δεύτερη φορά και η εμπειρία την οποία αποκόμισα ήταν πραγματικά συγκλονιστική.

Ο διαγωνισμός περιείχε και λίγο συνωμοσιολογία αλά «Κώδικα Ντα Βίντσι» καθώς οι τρεις τελευταίοι νικητές Ζεράρ Μπασέ, Πάολο Μπάσο και Άρβιντ Ρόσενγκρεν είχαν τον μυστικό αριθμό 33 (όσα και τα χρόνια του Ιησού).

Για πρώτη φορά υπεύθυνος ολόκληρου του διαγωνισμού ήταν ο Γάλλος με Βρετανική υπηκοότητα Ζεράρ Μπασέ, ένας ζωντανός θρύλος της οινοχοοίας και Ιππότης του Παλατιού της Βρετανίας, εκτός από Master Sommelier, Master of Wine και Wine MBA  από το πανεπιστήμιο του Μπορντώ. Η αλλαγή στη θεματολογία αλλά και στις πρακτικές εξετάσεις ήταν εμφανής και σίγουρα με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας αλλά και αρκετά στοιχεία γνώσεων που αγγίζουν τις γνώσεις που απαιτούνται από έναν επίδοξο MW.

Οι δοκιμασίες - Τα κρασιά

Ξεκινήσαμε το πρωί του Σαββάτου, και προς μεγάλη έκπληξη όλων στα θρανία μας βρίσκονταν συνολικά 6 ποτήρια, 2 ποτήρια με ένα λευκό και ένα κόκκινο κρασί και τέσσερα μαύρα ποτήρια που είχαν αποστάγματα. Συνήθως στους διαγωνισμούς δίδεται πρώτα η εξέταση της θεωρίας και μετά ακολουθεί η γευσιγνωσία, φέτος όμως για πρώτη φορά ξεκινήσαμε με την γευσιγνωσία. Ο Μπασέ είχε ήδη κάνει την πρώτη «ντρίπλα». Η δεύτερη ντρίπλα έγινε όταν ο χρόνος ξεκίνησε και μας δόθηκε η δυνατότητα να αγγίξουμε τα ποτήρια και να πάρουμε την πρώτη μυρωδιά. Στην πραγματικότητα πολλοί από εμάς δεν πιστεύαμε στις μύτες μας.

Τα κρασιά που είχαν επιλεχθεί για την τυφλή γευσιγνωσία έμοιαζαν πολύ γνώριμα αλλά και αρκετά προφανή για αυτή την εξέταση. Μου πήρε περίπου ένα λεπτό για το κάθε κρασί για να φτάσω στο γρήγορο συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα τυπικό Chardonnay και ένα τυπικό Pinot Noir. Κάνοντας την ανάλυσή μου κατέληξα στο συμπέρασμα πως το Chardonnay προερχόταν από τη Βουργουνδία, και πιο συγκεκριμένα την περιοχή του Chablis, λόγω όμως της μεγαλύτερης συμπύκνωσης, πολυπλοκότητας αλλά και τις νότες μπισκότου και οινολασπών, κατέληξα σε ένα Chablis Premier Cru Les Lys 2014 το οποίο συνδύασα με μία γλώσσα από το Dover σωταρισμένη με σως meunier. Αυτό το κρασί προβλημάτισε πολλούς από τους υποψηφίους. Πολλοί επέλεξαν το ισπανικό Albarino, άλλοι το αυστριακό Gruner Veltliner ενώ ακούστηκαν και άλλες ποικιλίες όπως Vermentino, Verdicchio, Pinot Gris, Riesling… Προς μεγάλη μου χαρά όταν αποκαλύφτηκαν την επόμενη μέρα τα αποτελέσματα διαπίστωσα πως είχα βρει την ποικιλία, αλλά όχι την χώρα καθώς το κρασί προερχόταν από ένα κρύο αμπελοτόπι της Casablanca Valley της Χιλής.

Το δεύτερο κρασί είχε στοιχεία ευρωπαϊκού Pinot Noir, λόγω της έντονης ορυκτότητας αλλά και του αρωματικού του χαρακτήρα. Αφού είχα πειστεί πως δεν πρόκειται για κάποιο νεοκοσμίτικο Pinot, απέκλεισα την Βουργουνδία της Γαλλίας, καθώς πολύ απλά δεν είχε την κομψότητα και τη γοητεία μιας Βουργουνδίας, η οποία όταν είναι τυπική είναι πολύ συγκεκριμένο το στυλ της, άρχισα να σκέφτομαι άλλες χώρες της Ευρώπης. Ιταλία, Αυστρία, Ελβετία, Γερμανία. Η πολύ υψηλή οξύτητα, σε συνδυασμό με το γλυκό ζαχαρωμένο φρούτο, αλλά και η “ηφαιστειακή” ορυκτότητα με οδήγησαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα Spatburgunder από το Pfalz της Γερμανίας. Και είχα πέσει μέσα με ακρίβεια 100%. Πιστεύω πως με την αποκάλυψη των αποτελεσμάτων, ο προπονητής μου Γιάννης Καρακάσης MW, τον οποίο θεωρώ μαζί με τον Κωνσταντίνο Λαζαράκη MW, τον καλύτερο Έλληνα γευσιγνώστη, πιστεύω πως θα αισθάνθηκε δικαιωμένος. Στην πραγματικότητα η δουλειά που είχε γίνει με τον Γιάννη, φάνηκε σε μεγάλο βαθμό.

Οι δοκιμασίες - Τα αποστάγματα

Στη συνέχεια ακολούθησαν τα αποστάγματα, τα οποία χωρίς μεγάλη δυσκολία αναγνώρισα ως βότκα από σιτάρι από την Πολωνία το πρώτο, ρούμι λευκό από την Καραϊβική το δεύτερο, τεκίλα ρεποσάδο (μικρής παλαίωσης) το τρίτο και London Dry Gin το τέταρτο. Εδώ οφείλω να βγάλω το καπέλο μου στους εξαιρετικούς προπονητές μου Γιάννη Κοροβέση και Νίκο Μπάκουλη, οι οποίοι λίγες ημέρες πριν το διαγωνισμό οργάνωσαν για εμένα δύο πάρα πολύ δύσκολες και εξειδικευμένες γευσιγνωσίες αποσταγμάτων στους χώρους τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν μεγάλη ακρίβεια στην ταυτοποίησή μου με μοναδική «αστοχία» το ότι η τεκίλα ήταν λευκή και όχι παλαιωμένη. Ο διαγωνισμός είχε ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς. Ο Ζεράρ Μπασέ ενημερώνει για την λήξη του χρόνου, οι βοηθοί του συλλέγουν τα γραπτά για να ξεκινήσει η διόρθωση και εμείς πηγαίνουμε για ένα γρήγορο Nespresso Grand Cru India πριν μπούμε για την εξέταση της θεωρίας.

Οι δοκιμασίες - Η Θεωρία

Όταν ξεφύλλισα το γραπτό που αποτελούνταν από 40 περίπου σελίδες διαπίστωσα πως πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο γραπτό που απαιτούσε πολύ βαθιά και λεπτομερή γνώση πολλών αντικειμένων που σίγουρα ξεφεύγουν από τις τυπικές γνώσεις ενός σομελιέ. Φωτογραφίες από έντομα, ο χάρτης της Ουγγαρίας, όλα τα βιοδυναμικά σκευάσματα με αριθμό και λειτουργία, καμιά 25αριά από άγνωστα IGTs και DOCs της Ιταλίας, όλα τα appellations του Βελγίου, 25 μπύρες από όλο τον κόσμο, τις 13 περιοχές της Γερμανίας με σειρά έκτασης από την μικρότερη στη μεγαλύτερη, 10 2eme Cru της περιοχής του Sauternes και πολλές άλλες.

Στην πραγματικότητα το γραπτό αυτό αποτέλεσε για εμένα μία μεγάλη έμπνευση για το μέλλον, καθώς διαπιστώνοντας το πραγματικό βάθος γνώσης που χρειάζεται κάποιος για να βρεθεί στην πρώτη τριάδα, αποφάσισα πως πρέπει να δουλέψω ακόμα πιο συστηματικά το διάβασμά μου, ένα κομμάτι που μέχρι πρότινος ήταν από τα δυνατά χαρτιά μου. Δεν σας κρύβω πως την πρώτη μέρα της επιστροφής μου παρήγγειλα από το Amazon αρκετά βιβλία που θα μου είναι πολύ χρήσιμα για το μέλλον.

Οι δοκιμασίες - Η πρακτική εξέταση

Στην συνέχεια ακολουθούσε η πρακτική εξέταση. Γνώριζα ήδη πως έπρεπε να πάρω τους μάξιμουμ πιθανούς πόντους κάνοντας εξαιρετικό σέρβις αν ήθελα να ελπίζω σε μία πρόκριση στον ημιτελικό. Οδηγήθηκα σε μία αίθουσα όπου βρισκόταν ένα πάσο εργασίας με ποτήρια, καράφες, σαμπανιέρες και λοιπά σύνεργα σερβιρίσματος κρασιού και ένα τραπέζι με πελάτες - εξεταστές μία κυρία και έναν κύριο. Αναγνώρισα τον κύριο ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον Σουηδό Sommelier στον Κόσμο Andreas Larsson. Ο Ζεράρ Μπασέ με ενημερώνει πως θα έχω στην διάθεσή μου 5 λεπτά και πως θα με ενημερώσουν οι εξεταστές για το task.

-Νικόλα, θα θέλαμε να μας ανοίξεις και να μας σερβίρεις μία φιάλη Moet et Chandon.

-Μάλιστα κύριε Λάρσον.

Πηγαίνω στο σταθμό εργασίας και παρατηρώ πως μέσα στην σαμπανιέρα βρίσκονταν 2 φιάλες Moet et Chandon Brut Imperial και 2 φιάλες Moet et Chandon Grand Vintage 2006. Αυτή ήταν η πρώτη παγίδα. Επιστρέφοντας στο τραπέζι ζητώ διευκρίνιση από τον κριτή, ο οποίος με ενημερώνει πως προτιμά την πρώτη επιλογή. Στην συνέχεια διαπιστώνω πως στο τραπέζι βρίσκονταν δύο άδεια ποτήρια σαμπάνιας τα οποία έπρεπε να παρατηρήσουμε πως είναι λερωμένα και έπρεπε να τα αντικαταστήσουμε με καθαρά, η δεύτερη παγίδα, κάτι το οποίο εντόπισα ορθά. Ολοκλήρωσα εντός χρόνου την διαδικασία και με τον ενδεδειγμένο τρόπο.

Η πρώτη φάση του διαγωνισμού είχε μόλις ολοκληρωθεί. Είχα δώσει τον καλύτερο μου εαυτό σε αυτήν τη χρονική στιγμή, ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος με μένα και το μόνο που έμενε ήταν να διαπιστώσω σε λίγες ώρες αν αυτό θα ήταν αρκετό για να προχωρήσω στην επόμενη φάση. Δυστυχώς, αυτή τη φορά δεν ήταν, αν και ήμουν πραγματικά κοντά, μόλις δύο θέσεις που ισούνται με ελάχιστους πόντους. Αποδείχτηκε πως η εξέταση της θεωρίας ήταν πολύ σημαντική για την πρόκριση. Λένε πως στις αποτυχίες γίνεσαι πιο δυνατός. Πάντα έβαζα δύσκολους, σχεδόν ανέφικτους, στόχους και ποτέ δεν ήμουν ευχαριστημένος με τον εαυτό μου αν δεν έπιανα κορυφή. Πείσμωσα πάρα πολύ από την μη πρόκριση μου στον ημιτελικό και θα κάνω τα πάντα στο μέλλον να πάρω το αίμα μου πίσω. Συνεχίζω την εκπαίδευσή μου εντατικά και δεν σκοπεύω να συνταξιοδοτηθώ στα 35 μου, ακόμα και αν κάποιοι θα το ήθελαν. Ελπίζω να μην σταματήσω ποτέ να μαθαίνω.

Η 17η θέση που κατέλαβα ανάμεσα σε 61 υποψηφίους, την υψηλότερη που έχει ποτέ λάβει Έλληνας υποψήφιος, απαιτεί από εμένα την επίμονη συνέχιση της εκπαίδευσής μου. Είμαι ακόμα στην μέση, ίσως και στη αρχή της διαδρομής και οφείλω να συνεχίσω μέχρι το τέλος. Κουβαλάω μια μεγάλη κληρονομιά της ιστορίας του ελληνικού κρασιού, αλλά και των σημερινών Ελλήνων οινοπαραγωγών οι οποίοι τα τελευταία χρόνια αποτελούν αντικείμενο συζήτησης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου για την εξαιρετική ποιότητα και μοναδικότητα των κρασιών μας. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους μου συμπαραστάθηκαν στη δύσκολη αυτή διαδρομή. Ο κόουτς Wine Commander Γιάννης Καρακάσης σχεδιάζει ήδη το νέο πρόγραμμα προπόνησης και προχωράμε με το κεφάλι κάτω, πολύ δουλειά, λίγα λόγια και πολύ κρασί.

Πριν κλείσω θα ήθελα να αναφερθώ στην εξαιρετικό πρόγραμμα εκπαίδευσης του Γιάννη που δεν περιλάμβανε αυστηρά χρονόμετρα αλλά ουσιαστικές γευσιγνωσίες. Ήταν αρκετές οι φορές που με διέκοπτε όταν ανέλυα γευσιγνωστικά ένα κρασί και μου έλεγε “Μίλα μου ουσιαστικά γι’ αυτό το κρασί, ποια τα 2-3 κύρια χαρακτηριστικά του», ή «Γνωρίζεις το κρασί, την ποικιλία?», κινήσεις που στόχευαν στην ουσιώδη ανάλυση και στη αναγνώριση των βασικών και σημαντικότερων χαρακτηριστικών του κρασιού. Επίσης, η τελευταία άσκηση λίγες μέρες πριν αναχωρήσουμε για Αργεντινή περιλάμβανε βομβαρδισμό από δυάδες κρασιών, όπου μου έδινε 1 λεπτό για το καθένα, με στόχο την γρήγορη ταυτοποίηση της ποικιλίας και του στυλ του κρασιού. Προς μεγάλη μου έκπληξη, αυτή ακριβώς ήταν μία από τις δοκιμασίες που περιλάμβανε ο μεγάλος τελικός, μία δοκιμασία που είχε επιλεχθεί από τον Ζεράρ Μπασέ. Τα υπόλοιπα μυστικά της εκπαίδευσης δεν θα σας τα αποκαλύψω, τα αφήνω για το μέλλον.

Νικόλας Γιαννόπουλος

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages