La Tour Melas Challenge - Εντυπώσεις και Συμπεράσματα
21 March 2016

Το κελάρι της Μεγάλης Βρετανίας είναι το απόλυτο οινικό σημείο αναφοράς στο μυαλό μου και οι βραδιές που έχουμε οργανώσει με τον Γιάννη και τον Ηead Sommelier του ξενοδοχείου Βαγγέλη Ψοφίδη έχουν υπάρξει πραγματικά συγκλονιστικές. Όταν λοιπόν έφτασε η πρόσκληση για το "La Tour Melas Challenge" στα χέρια μου (στον υπολογιστή μου για την ακρίβεια) κάτι μου έλεγε ότι θα ζήσω άλλη μια αξέχαστη εμπειρία στο -1 level του Αθηναϊκού ξενοδοχείου.

Μετά τις κάθετες Sassicaia, Ornellaia και Chateau Margaux, είχε έρθει η ώρα για μια τυφλή γευστική δοκιμή του La Tour Melas δίπλα στα Canon La Gaffeliere, La Violette και στο εμβληματικό Chateau Lafleur, που θεωρείται εφάμιλλο ή και καλύτερο ακόμα σε ορισμένες χρονιές του θρυλικού Petrus

Θα προσπαθήσω να αποτυπώσω μερικές από τις προσωπικές μου σκέψεις, τα συναισθήματα αλλά και τις βαθμολογίες των κρασιών που ξεχώρισα, σε μια βραδιά με μοναδική φιλοξενία, κορυφαίο service, τέλεια διάθεση, υψηλή γαστρονομία και πραγματικά μεγάλα κρασιά. 

What the f***...

Sorry για τα "γαλλικά" μου αλλά αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση όταν πληροφορήθηκα την από κοινού θέληση του Κύρου Μελά και του Γιάννη να οργανώσουν μια τυφλή γευστική δοκιμή του La Tour Melas δίπλα σε μεγάλα κρασιά του Bordeaux. Όχι με την έννοια του "που πας ρε Καραμήτρο" που είμαι σίγουρος ότι αρκετοί χαιρέκακοι εκεί έξω θα αναφώνησαν αλλά με το σκεπτικό ότι με ημερομηνία έναρξης του project το 2001 όταν και φυτεύτηκαν οι πρώτοι αμπελώνες του La Tour Melas στον Αχινό Φθιώτιδας, πόσο συνετό είναι 15 χρόνια μετά να θέλεις να σταθείς δίπλα σε μεγαθήρια του γαλλικού αμπελώνα με υπερ-πολλαπλάσιες τιμές και αξεπέραστη φήμη;

Μα δε βαρεθήκαμε τις προκλήσεις;

ΟΧΙ... με κεφαλαία γράμματα. Η Ελλάδα είναι τόσο βρέφος ακόμα όταν την τοποθετείς σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο, που τέτοιου είδους παρουσιάσεις είναι ένας τρόπος να ταράξεις τα νερά και να αρχίζεις να χτίζεις μιας ποιοτική εικόνα για το προϊόν το οποίο προσφέρεις. Αρκεί βέβαια να ξεκινάς με δεδομένη την αφοσίωση στην ποιότητα του κρασιού που παράγεις και αυτό ήταν και ένα από τα συμπεράσματα της δοκιμής. Ανάμεσα λοιπόν στα σχόλια τα οποία με βρήκαν απόλυτα σύμφωνο κατά τη διάρκεια της βραδιάς ήταν πως ανεξαρτήτως αποτελέσματος της τυφλής γευστικής δοκιμής, το La Tour Melas μόνο κερδισμένο θα μπορούσε να βγει από τη διαδικασία αφού φάνηκε ξεκάθαρα πως δεν υπήρχε κάποιο κρασί το οποίο υστερούσε ποιοτικά ή βρισκόταν πολύ μακριά συγκρινόμενο με τα υπόλοιπα στα δύο flights.

Επίσης δε θα πρέπει να ξεχνάτε που βρισκόταν το Καλιφορνέζικο κρασί πριν το 1976 και το περίφημο  Judgement of Paris και που τοποθετείται στις μέρες μας. Ακόμα πονάει η τσέπη μας (εμένα και του Γιάννη δηλαδή) στην προσπάθεια να συλλέξουμε 6 icon Αμερικάνικα κρασιά για την επόμενη γευσιγνωσία μας στις 6 Απριλίου.  Τα 150$ ήταν απλά το σημείο εκκίνησης των κρασιών, not bad at all αν αναλογιστεί κάποιος πως μόλις 30+ χρόνια πριν, η λέξη Αμερικάνικο κρασί αποτελούσε ανέκδοτο.

Χτίστε behind stories για το κρασί σας

Από τα πιο όμορφα σημεία της παρουσίασης ήταν να ακούς πως ξεκίνησε η ιδέα της δημιουργίας του La Tour Melas μετά από μια βραδιά μεταξύ φίλων περίπου στις αρχές του 2000 όπου ανάμεσα στα σπουδαία κρασιά που δοκιμάστηκαν ήταν και ένα εκπληκτικό Lafleur το οποίο έκανε τον Κύρο Μελά να αναφωνήσει: "θα μπορούσα να φτιάξω ένα καλύτερο, από αυτό, κρασί στην Ελλάδα". Μερικά χρόνια αργότερα βρισκόμασταν στο μοναστηριακό τραπέζι του κελαριού της Μεγάλης Βρετανίας να δοκιμάζουμε και να σχολιάζουμε το αποτέλεσμα του ενθουσιασμού του. Για μένα αυτή από μόνη της θα μπορούσε να είναι μια όμορφη ιστορία για να διηγηθεί κάποιος στον κόσμο.

Ένα μεγάλο Bordeaux είναι πάντα ένα μεγάλο Bordeaux

Θεωρώ πως το Chateau Lafleur του 2012 ήταν τουλάχιστον ένα με δύο επίπεδα πάνω από τα υπόλοιπα 7 κρασιά της δοκιμής. Η γευσιγνωσία ήταν απόλυτα τυφλή, δεν είχαμε καμιά ιδέα για τη σειρά των κρασιών, ωστόσο ο Γιάννης μου είχε πει χαρακτηριστικά ότι ένα από τα κρασιά που θα δοκιμάσουμε είναι από άλλο πλανήτη. Όταν λοιπόν έφτασα στο 3ο κρασί του 2ου flight ήξερα ότι ήμουν εκεί. Μέσα μου ήθελα να ήταν το Lafleur για να επιβεβαιώσω το μύθο που έχω χτίσει για τα μεγάλα Bordeaux και η αποκάλυψη των κρασιών στο τέλος δεν κατάφερε να με διαψεύσει.

Στυλάτο, αιθέριο, κομψό, αποπλανητικό στη μύτη με αλάνθαστα Cabernet Franc - like χαρακτήρα με τους χαρακτηριστικούς πράσινους χαρακτήρες της ποικιλίας και ατελείωτη φρεσκάδα. Ευκάλυπτος και μέντα, πικάντικα μπαχάρια, φρούτο και βιολέτα σε μια απρόσμενη εκφραστικότητα για το νεαρό της ηλικίας του. Οι τανίνες στο στόμα για σεμινάριο, ένα κρασί με ένταση και φρεσκάδα, δύναμη και κομψότητα την ίδια στιγμή και τέλεια ισορροπία. Ένα πραγματικά μεγάλο Bordeaux (96+)

Το La Tour Melas στην κορυφή

Τσιμπιόμασταν και μεταξύ μας όταν αποκαλύφτηκαν τα αποτελέσματα της δοκιμής. Το κρασί από το 1ο flight το οποίο είχε συντριπτικά κυριαρχήσει ήταν το La Tour Melas του 2011, εκτοπίζοντας La Violette, Canon  la Gafelliere και Lafleur από την ίδια χρονιά με χαρακτηριστική ευκολία. Το συμπέρασμα μου; Τα Bordeaux μπορεί να είναι εκπληκτικά κρασιά όπως το Lafleur του 2012 απέδειξε αλλά η χρονιά παίζει τεράστιο ρόλο και το 2011 δεν ήταν από τις "αγαπημένες" του Bordeaux, με αποτέλεσμα τα κρασιά να μην εντυπωσιάζουν σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Αντιθέτως εντυπωσιακό ήταν το La Tour Melas του 2011, σχεδόν σέξι όπως εύστοχα το χαρακτήρισε η Lenga Sedlackova MW, ένα κρασί το οποίο χωρίς προσπάθεια καταφέρνει να σε πείσει (effortless) όπως ανέφερε ο Justin Knock MW, εκφραστικό, ανθικό με βελούδινες τανίνες, ήδη προσβάσιμο αλλά με τανική δομή να πάει ακόμα παραπέρα σύμφωνα με τις προσωπικές μου σημειώσεις και μια ποιότητα που κάλλιστα μπορούσε να εντυπωσιάσει. Σίγουρα ήταν και το πιο έτοιμο κρασί από το συγκεκριμένο flight. (92+/100)

Συνέπεια

Αυτό το οποίο με εντυπωσίασε στο La Tour Melas δεν ήταν απλά το γεγονός ότι βγήκε καλύτερο κρασί στο 1ο flight αλλά ότι σύμφωνα με τις σημειώσεις μου ήταν το 2ο υψηλότερα βαθμολογημένο μου κρασί και στο δεύτερο flight. Επιπλέον ήταν το μόνο κρασί στο οποίο κατάφερα με σχετική σιγουριά να εντοπίσω κοινά χαρακτηριστικά ανάμεσα στα δύο flights. Από την άλλη το εκπληκτικό Lafleur του 2012 δεν είχε καμιά σχέση με το περισσότερο σφικτό, τανικό, άγριο Lafleur του 2011 που ήταν το χαμηλότερα βαθμολογημένο μου κρασί από το 1ο flight.

Την ίδια συνέπεια εντόπισα και στο La Tour Melas του 2007 που δοκιμάστηκε αργότερα με το δείπνο για να φανεί η εξέλιξη του κρασιού στο χρόνο και πραγματικά το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Μαλακό, βελούδινο και στρογγυλό στο στόμα, με στοιχεία ωριμότητας αλλά φρεσκάδα κόκκινου φρούτου σε απολαυστική στιγμή για να το καταναλώσεις... Δίπλα στο Chateaubriand του executive chef Σωτήρη Ευαγγέλου ήταν εκπληκτικό.

Συνεχίζεται λοιπόν η παράδοση των σπουδαίων γευσιγνωσιών στο κελάρι της Μεγάλης Βρετανίας και για να είμαι ειλικρινής περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία την επανάληψη του La Tour Melas Challenge και την επόμενη χρονιά...

Γρηγόρης Μιχαήλος

RELATED POSTS
22 August 2014
Μπορεί το Château Cheval Blanc να μην βρίσκεται ανάμεσα στα όνειρα που έκανες παιδί, η δοκιμή του ωστόσο αποτελεί για κάθε οινόφιλο μια μοναδική εμπειρία. Μπορεί ακόμα να φθάσει μέχρι και ...
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages