Μαγικό Βουνό: The vintages
17 March 2016

Περνώντας  στο πιο τεχνικό κομμάτι των εκδηλώσεων για το 25 χρόνια Μαγικό Βουνό (για το κομμάτι της ημερίδας και την παρουσίασή μου δείτε εδώ) είχα την μοναδική ευκαιρία να δοκιμάσω μαζί με τους προσκεκλημένους 8 χρονιές, ξεκινώντας από το 1997 και φτάνοντας στο τωρινό 2010.

Αυτή η ξεχωριστή εμπειρία μου έδωσε την δυνατότητα να δω σε βάθος περίπου μίας εικοσαετίας ένα κρασί για το οποίο έχουν γραφτεί τόσα πολλά, ένα κρασί που έδωσε το έναυσμα για την παραγωγή premium κρασιών στην χώρα μας και να απαντήσω σε συγκεκριμένα ερωτήματα. Είναι η τωρινή ποιότητα εφάμιλλη των κλασικών παλαιών σοδειών Μαγικό Βουνό και πως έχει αλλάξει το στυλ του (αν φυσικά έχει αλλάξει) με την πάροδο των ετών;

Οι χρονιές που δοκιμάστηκαν ήταν το 1997, 2001, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 και 2010.

Το 1997 με μόλις 12.7% αλκοόλ και 10% Merlot στο χαρμάνι (το υπόλοιπο Cab Sauvignon και Cab Franc) ήταν κλασικά μπορντωλέζικο στη μύτη με αρκετά γήινο μπουκέτο, νότες πιπεριάς και καφέ να εναλλάσσονται σε ένα αρμονικό και ντελικάτο σύνολο. Ένα κρασί ράτσας που βρίσκεται στo peak της ωριμότητάς του (18/20). Το 2001 στη συνέχεια, στο ίδιο στυλ (20% Merlot) ήταν αρκετά πιο ζωικό και με πιο ώριμο, σχεδόν καραμελωμένο φρούτο (κεράσι), ενώ το γλυκό βαρέλι ήταν αρκετά εμφανές πιθανώς λόγω χρήσης και των βαρελιών Demptos που δίνουν μία έξτρα γλύκα στο κρασί. Πιο επίπεδο στο στόμα συγκριτικά με το 1997 το Μαγικό Βουνό 2001 είναι ένα αρκετά καλό καλό κρασί χωρίς όμως να πηγαίνει παραπάνω (16/20).

Το 2004 επίσης με 20% Merlot, ήταν μάλλον το πιο ορυκτό όλης της σειράς με έντονη μύτη που θύμιζε άσπρο πιπέρι και ξύσμα μολυβιού (αν σας κάνει εντύπωση ο όρος πάρτε ένα μολύβι και μία ξύστρα, ξύστε προσεκτικά και απολαύστε). Στο στόμα το κρασί ήταν αρκετά πυκνό, παχύ θα έλεγα διατηρώντας τον ντελικάτο χαρακτήρα του παρά το 13.3% αλκοόλ (17.5/20). Το πρώτο flight έκλεισε με το 2005 μία πολύ δύσκολη και βροχερή χρονιά που ήταν αρκετά πεσμένο αρωματικά και κάπως ουδέτερο στο στόμα με τις τανίνες να στεγνώνουν και το φρούτο να υπολείπεται σημάδι ότι έχει ξεκινήσει η κατηφόρα (15/20).

Θα έλεγα ότι αυτό το πρώτο flight σηματοδοτούσε στυλιστικά την εποχή της κομψότητας με συγκρατημένο αλκοόλ, αρκετούς πειραματισμούς στα βαρέλια που στο 1997 ήταν Seguin Moreau και στη συνέχεια κυρίως Vicard και Berthomieu και με το χαρμάνι να έχει αρκετό Merlot (συνήθως 20%).

To επόμενο flight φανέρωσε, πολύ περισσότερο στο ξεκίνημά του, την γενικότερη αναζήτηση ισορροπίας στο κρασί. Ξεκινάει με μία πολύ καλή χρονιά, το 2006, που το κτήμα βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να ανεβάσει την παραγωγή του στις 48.000 φιάλες από 26.000 το 2005, μία χρονιά που έδωσε επίσης την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση να βασιστεί το χαρμάνι αποκλειστικά σε Cabernet αφήνοντας στην άκρη το Merlot. To στυλ εδώ είναι πιο γεμάτο και πιο μοντέρνο με 14.1% αλκοόλ, εμφανές βαρέλι που γενικά είναι καλά ισορροπημένο και ένα πολύ όμορφο αρωματικό χαρακτήρα που συνδυάζει ώριμο μαύρο φρούτο με την μέντα και κάποιες ανθικές νύξεις. Στο στόμα το βαρέλι ακούγεται παραπάνω και τελειώνει με μία αίσθηση γλύκας. (17/20)

Οι πιο αμήχανες σοδειές ήταν το 2007 και το 2008 και τα δύο με πολύ μεγάλες οξύτητες και κάπως άγουρα θα έλεγα, χαρμάνια επίσης Cab Sauvignon και Cab Franc. Το 2007 με αρκετά εντυπωσιακή μύτη που θυμίζει πιπέρι, μπέικον και πράσινα φύλλα με ωραία ενσωμάτωση της βελανιδιάς. Όμως στο στόμα παρά τα σχεδόν δέκα χρόνια που έχουν περάσει δεν έχει καταφέρει να βρει τις ισορροπίες και να ενσωματώσει όλα του τα δομικά στοιχεία. Θέλει ακόμα υπομονή και δεν θα εκπλαγώ αν τελικά τα καταφέρει (16.5/20). Το 2008 από την άλλη είναι πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή με το βαρέλι να είναι on top και το στόμα να μην διαθέτει καθαρή κατεύθυνση. Υψηλές τανίνες και οξύτητα το καθιστούν πολύ ιδιαίτερο για απόλαυση (15/20).

Για το τέλος η τωρινή χρονιά του 2010 που το Merlot επανέρχεται με 5% στο χαρμάνι και το αλκοόλ πηγαίνει αρκετά ψηλά στο 14.7%. Φραγκοστάφυλο στη μύτη μαζί με κλασικές φυτικές νύξεις Cabernet, μπαχάρια και πάλι πολύ βαρέλι που μάλλον μασκαρεύει το φρούτο με μπόλικο make-up. Θεωρώ ότι θα ήταν ακόμα καλύτερο με χαμηλότερο ποσοστό νέας δρυός, παρόλα αυτά το κρασί είναι πολύ αξιόλογο και δείχνει ότι κινείται προς την σωστή κατεύθυνση (17/20).

Το Μαγικό Βουνό λοιπόν όπως το είδα μέσα από αυτή την μοναδική δοκιμή είχε και έχει ένα πολύ καλό δυναμικό και υλικό. Πέρασε από την εποχή της κομψότητας στην αναζήτηση της ισορροπίας της νέας εποχής. Εδώ το στοίχημα είναι να καταφέρει o παραγωγός χωρίς να πάει στα ουράνια με την αύξηση της αλκοόλης να πάρει αρώματα και ώριμο πεντακάθαρο φρούτο που να μην χρειάζεται το bottox από το νέο βαρέλι. Αυτό θεωρώ ότι είναι ΓΕΝΙΚΑ και το στοίχημα για τους (Έλληνες) παραγωγούς κόκκινων κρασιών.

Είπε κανείς ότι να φτιάξεις ένα εξαιρετικό κόκκινο κρασί είναι απλή υπόθεση; 

Γιάννης

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages