ΑΝ ΔΕ ΜΕ ΕΛΕΓΑΝ ΞΙΝΟΜΑΥΡΟ
26 January 2015
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ:

Ξινόμαυρο!

Με αυτό το όνομα γεννήθηκα και με αυτό το όνομα πορεύομαι όλα αυτά τα χρόνια στις αγορές του κόσμου. Δε ξέρω ποια θα ήταν η τύχη μου αν με φώναζαν Cabernet Sauvignon, Merlot ή Pinot Noir... Είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω πως κάποιοι δε θεωρούν προνόμιο το όνομά σου να προκύπτει από τις λέξεις ξινό και μαύρο.

Υπάρχει ακόμα κόσμος στο εξωτερικό που παραπονιέται πως δυσκολεύεται να με προφέρει. Με λίγα λόγια όπως καταλαβαίνετε βρίσκομαι στο επίκεντρο πολλών συζητήσεων. Μου αρέσει όμως να ασχολούνται μαζί μου… Νιώθω πραγματικά ξεχωριστό, ιδιαίτερο, σπάνιο, νιώθω πως δικαιούμαι να φέρω τον τίτλο της ''πριμαντόνα'' του ελληνικού αμπελώνα.

Όχι πως είμαι ένα κακομαθημένο σταφύλι, αλλά δε είναι στο στυλ μου να κάνω τα χατίρια όλου του κόσμου. Το ξέρω πως οι περισσότεροι από εσάς θα εντυπωσιαζόσασταν από μια ποικιλία που θα έδινε κρασιά με βαθύ σε ένταση, γεμάτο ζωηράδα, πορφυρό χρώμα. Όμως πρέπει να ξέρετε πως αυτό θα με έκανε άλλο ένα Syrah ή Malbec από τα τόσα που έχετε δοκιμάσει.

Εγώ όμως είμαι τελείως διαφορετικό σταφύλι. Δείτε με πως εκφράζομαι σε μια Νάουσα του Μπουτάρη, του Φουντή ή του Μελιτζανή. Το χρώμα μου είναι σχετικά απαλό και για να σας προκαλέσω ακόμα περισσότερο, τείνω προς το καφετί πολύ γρήγορα σε σχέση με άλλες αγαπημένες σας ποικιλίες. Παραδοσιακά αυτό το χρώμα μου αρέσει και πιστεύω πως μου ταιριάζει, ωστόσο ενίοτε φοράω και κανένα πιο μοντέρνο κοστουμάκι για να αισθάνομαι πιο κοντά στο πνεύμα της εποχής.

Εκεί θα προέρχομαι από χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις και θα έχω υποστεί παρατεταμένες προζυμωτικές εκχυλίσεις ανάμεσα σε άλλες μεθόδους που με βοηθάνε να κερδίσω λίγο σε χρωματική ένταση. Έτσι με ντύνει τώρα πια ο Διαμαντάκος, ο Δαλαμάρας και ο Κυρ-Γιάννης στη Ράμνιστα και για να είμαι ειλικρινής, κοιτιέμαι πότε πότε στον καθρέφτη και συμπεραίνω πως μου πάει και αυτό το μοντέρνο twist. Ποτέ όμως δε θα υπερβάλλω.

Αν τώρα ήδη από την όψη ξεκινήσατε τις συγκρίσεις με το Pinot Noir νομίζω πως βιάζεστε αρκετά. Δεν είναι πως δε με κολακεύει η σύγκριση αλλά πιστεύω πως στη μύτη διαφέρουμε αρκετά. Ακόμα και αν κάποιοι από τους γονείς μου η Χαρούλα Σπινθηροπούλου στην Αργατία και ο Απόστολος Θυμιόπουλος στο Γη και Ουρανός, έχουν βαλθεί να αποδείξουν πως σας λέω ψέματα, ξεδιπλώνοντας με απρόσμενο τρόπο το κόκκινο φρούτο που δε πίστευα πως έκρυβα μέσα μου.

Εκεί ίσως και να σας δικαιολογήσω αν με βάλετε δίπλα σε μια Βουργουνδία του Dujac ή του Domaine d'Eugenie και προβληματιστείτε. Και αν με θέλετε με περισσότερο φρούτο να ξέρετε πως από τους κλώνους μου, ο επονομαζόμενος κλώνος Βελβεντό Χ3 έχει μπόλικο φρούτο, ενώ ο Χ6 κλώνος Γιανακοχώρι είναι μεν αρωματικός αλλά λιγότερο φρουτώδης.

Σε κάθε περίπτωση όμως όλοι οι φίλοι μου (Ξινομαυρίστες τους λένε), ψάχνουν να βρουν την ελιά, τη ντομάτα και το αποξηραμένο δαμάσκηνο, που κρύβω μέσα μου από όπου και αν προέρχομαι.

Ξέχασα να σας πω πως η σκούφια μου κρατάει από τέσσερις σημαντικές ονομασίες προέλευσης της Ελλάδας. Στη Νάουσα και το Αμύνταιο νιώθω μοναξιά γιατί παίζω μόνο μου 100%, ενώ στη Γουμένισσα και τη Ραψάνη έχω για παρέα τη Νεγκόσκα και τα Σταυρωτό και Κρασάτο, αντίστοιχα. Από όπου και αν προέρχομαι όμως αυτά τα ιδιαίτερα αρώματα αποκαλύπτονται πιο έντονα, μετά από κάποια χρόνια ξεκούρασης μου στη φιάλη.

Όπως καταλαβαίνετε είμαι ένα ιδιοσυγκρασιακό σταφύλι που ξεχωρίζω ανάμεσα στις τόσες ποικιλίες που κυκλοφορούν παγκοσμίως και απαραιτήτως θέλω το χρόνο μου.

Νομίζω όμως πως ήρθε πια η ώρα να σας αποκαλύψω με ποια και μόνο ποικιλία θα δεχόμουν μια κάποια σύγκριση. Όσοι λοιπόν ποντάρατε στο Nebbiolo, το σταφύλι του Ιταλικού Βορρά, με έχετε καταλάβει καλύτερα από όλους τους άλλους. Ειδικά στο στόμα έχω και εγώ τανίνες που δε συγχωρούν τους αμύητους, μαζί με οξύτητα και ''γωνίες'' που δε μου χαρίζουν ελκυστικό χαρακτήρα από τα νιάτα μου. Όσο μεγαλώνω όμως μεταμορφώνομαι και ας υπάρχουν κάποιοι που για κάποιες χρονιές μου λένε πως θα παραμείνω-forever young-και πως δε πρόκειται να μαλακώσω ποτέ.

Και όσο οι γονείς μου μου καταλαβαίνουν τις ανάγκες μου περισσότερο, τόσο καλύτερα κρασιά θα σας δίνω, που θα αξίζει να παλαιώσετε για χρόνια στη φιάλη όπως θα κάνατε με τα αγαπημένα σας Baroli από τους Altare, Conterno, Mascarello, Sandrone, Scavino και σία κερδίζοντας πολυπλοκότητα, ισορροπία και αρμονία.

Κάπως έτσι θα προσπαθούσα να περιγράψω τον εαυτό μου σε όσους δε με γνωρίζουν. Ξέρω καλά τα ελαττώματα μου, ξέρω όμως και τα δυνατά μου σημεία. Αγιωργίτικο δε θα μπορέσω να γίνω ποτέ για να αρέσω σε όλο τον κόσμο, αλλά συμπαθάτε με κιόλας το θεωρώ και λίγο ''ξενέρωτο''. Ούτε Barolo θέλω να γίνω όμως, γιατί τότε η τιμή μου θα φτάσει σε δυσθεώρητα για την εποχή μας επίπεδα.

Μου αρέσει το όνομά μου, περήφανο είμαι για την καταγωγή μου. Ξινόμαυρο με λένε.

Αρχική δημοσίευση στο ΜΟΝΟΠΟΛ το Δεκέμβριο του 2014

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages