ΕΝΑ ΠΑΓΑΚΙ ΣΤΟ ΚΡΑΣΙ ΜΟΥ
01 January 2014

Λέμε συχνά στον κόσμο ότι το γούστο έρχεται πάνω απ'όλα και ότι οι κανόνες έχουν πολύ μικρή ή και καθόλου σημασία. Προφανώς και είναι έτσι σε πολύ μεγάλο βαθμό γιατί κανείς και τίποτα δεν υποκαθιστά τελικά το προσωπικό γούστο του καθενός.  Είναι σίγουρο ακόμα ότι πίσω από την άποψη του προσωπικού γούστου υπάρχει μία πολύ μεγάλη αλήθεια που την έχουμε καταγράψει ψηφίζοντας για παράδειγμα ναι στην απλοποίηση της απόλαυσης όσον αφορά τους γευστικούς συνδυασμούς.

Το πράγμα όμως αρχίζει να μυρίζει λίγο άσχημα ή τουλάχιστον έτσι το νιώθουμε εμείς, όταν μιλάμε για την ίδια την καρδιά και ουσία του κρασιού που στην καλύτερη έκφρασή του είναι ένα προϊόν που απευθύνεται και στο μυαλό εκτός από τις αισθήσεις. Όχι ότι οι τελευταίες μένουν πολύ πίσω αλλά ένα μεγάλο κρασί μπορεί να κινητοποιήσει μέχρι και το πιο αδρανή στην συγκεκριμένη περίπτωση, φαιά κύτταρα του εγκεφάλου φτάνοντας σε μία πνευματική πρόκληση και εμπειρία.

Εδώ θέλουμε λίγο την προσοχή σας. Δεν αμφισβητούμε ότι ο καθένας έχει δικαίωμα  να πιει  όπως θέλει ή ακόμα και να χύσει το κρασί του αλλά δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε ποιο το όφελος που υπάρχει όταν αλλοιώνεται το ίδιο το περιεχόμενο, η ίδια η σύστασή του με την προσθήκη κόκα κόλας, ζαχαρίτσας, σπράιτ για τις κυρίες αλλά και πάγου χειμώνα καλοκαίρι γιατί το καλοκαιράκι με 40 βαθμούς πολλά πράγματα αλλάζουν.

Ωραία όλα αυτά θα πείτε, αλλά τα κοκτέιλ σαμπάνιας με φρούτα που μας έχουν πάρει τα αυτιά ξεκινώντας από το μήλο έως πιο παθιασμένες καταστάσεις πως προέκυψαν; Πολύ απλά όπως βγήκε στην επιφάνεια και το διάσημο Kir Royal, από ένα θεόξινο κρασί από την περιοχή Bouzeron και την ποικιλία Aligoté που μπορούσε να ισορροπήσει μόνο με τη δόση έξτρα ζάχαρης από το Crème de cassis. Αν έχεις κάτι που ουσιαστικά δεν πίνεται μόνο του ή που είναι ουδέτερο με πολλές γωνίες όπως η ξινίλα είναι κατανοητό να θέλεις κάπως να το στρογγυλέψεις.

Αλλά ακόμα και στα μοδάτα κοκτέιλ σαμπάνιας χρησιμοποιούνται βασικά οι απλούστερες σαμπάνιες. Και αν θέλουμε να το πάμε ακόμα παρακάτω η σαμπάνια στην πολύ μεγάλη μάζα της είναι περισσότερο εμπορική επιχείρηση παρά ένα σοβαρό κρασί. Αν είσαι όμως πανέξυπνος όπως η Μοέτ(πάλι αυτή) τσεκάρεις έναν πιο παιχνιδιάρη καταναλωτή και βγάζει στην κυκλοφορία την ειδικά σχεδιασμένη Ice Imperial για μάξιμουμ απόλαυση με παγάκια. Προσέξτε όμως δεν ενθαρρύνει ούτε στην βασική της NV την κατανάλωση με πάγο. Να θυμίσουμε μήπως πόσες φιάλες πουλάει η Μοέτ κάθε χρόνο;

moet-imperial-ice-champagne-bottle-04

Συμπέρασμα Πρώτο: Αν το κρασί δεν έχει τίποτα να σου δώσει καλά του κάνεις και του πετάς τα μάτια, αν είχε όμως να σου δώσει, ο οινοποιός μόχθησε 2-3 χρόνια για να εκφράσει τα χαρακτηριστικά του μέρους τότε του κάνεις κακό. Θα σου συστήναμε να πιεις κάτι άλλο, αν σώνει και καλά επιμένεις ότι μόνο έτσι τη βρίσκεις σου κερνάμε το επόμενο Pinot Grigio-σπράιτ.

Θα μας πει κάποιος με το γνωστό  ισοπεδωτικό ύφος, και εσένα φίλε μου τι σε νοιάζει; Άμα ο άλλος γουστάρει, αυτό φτάνει και περισσεύει. Αφού πουλάμε στο κάτω κάτω και φέρνουμε τον κόσμο κοντά. Βέβαια άμα γουστάρει φτάνει και περισσεύει το είπαμε και παραπάνω αλλά αντί να ενθαρρύνουμε κάτι τέτοιο μήπως πρέπει να του πούμε ότι αν θέλει κάτι με πάγο και κρασί υπάρχει και το Americano με βάση το Vermouth ή ακόμα και συνδυασμός Vermouth με San Pellegrino ή αν θέλει κάτι πιο βαρύ υπάρχει το Σίβας και το Τζώνυ βρε παιδί μου; Ή μήπως πιστεύουμε ότι η βιομηχανία οίνου μπορεί να κοντραριστεί με τα λεγόμενα σκληρά ποτά;

Ας δούμε τώρα το ίδιο θέμα σε επίπεδο γαστρονομίας. Πας δίνεις τα ωραία σου λεφτουδάκια να φας ένα κρεατικό της προκοπής από τη φοβερή ράτσα βοδιού Pichon Lalande. Και το ζητάς καλοψημένο στην παραγγελία σου. Δικαίωμά σου και καλή σου όρεξη, θα χρειαστείς μάλλον πριόνι να το κόψεις αλλά δικαίωμά σου. Μήπως όμως πρέπει να σε ενημερώσουν ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές αν θέλεις κάτι καλοψημένο; Μπορεί να σου διαφεύγει και σίγουρα δεν είναι κακό ούτε προσβλητικό, αντίθετα θεωρούμε υποχρέωση του εστιάτορα.

Δεν θα σας κουράσουμε με άλλες αντιστοιχίες σε αυτοκίνητα, ρούχα κλπ γιατί νομίζουμε ότι έχουμε θέσει πεντακάθαρα τους προβληματισμούς μας. Υπάρχει μία ισοπεδωτική τάση στην εποχή μας που έχει παρασύρει τα πάντα στο διάβα της, φυσιολογικά και το κρασί ακόμα και στα πιο σκοτεινά μονοπάτια. Τι είναι πλέον η Armand de Brignac; Είναι κρασί ή είναι ότι έλεγε ο παλιός προπονήτης του Παναθηναικού Όσιμ για την μπάλα; Τι είναι η Dom Perignon; Είναι ένα φοβερό κρασί ή ένα σεξουαλικό εργαλείο ή μήπως και τα δύο τελικά;

news-julia-alexandratou-photo1

Συμπέρασμα Δεύτερο για όσους αναρωτιούνται αν το κρασί είναι ελιτίστικο ή όχι: To έχουμε πει από την αρχή ότι το κρασί στη μεγάλη του πλειοψηφία είναι για όλους. Σαφώς υπάρχουν στην κορυφή της πυραμίδας κρασιά με απίστευτες δυναμικές κατανοητές από λίγους, κρασιά που είναι σημεία αναφοράς στην οινική ιστορία. Είναι το ίδιο ακριβώς με το ότι δεν μπορούν όλοι να κάτσουν στο τιμόνι μίας Ferrari και να την οδηγήσουν. Εξαιρούνται ο Αλ Πατσίνο και ο Τσακ Νόρρις βέβαια.

Και όσον αφορά τους κανόνες απόλαυσης δεν είναι απίστευτα περίπλοκοι θα πει κάποιος; Προφανώς και αν μπεις στην ανατομία της βίδας θα δεις απίστευτα πολύπλοκες θεωρίες αλλά η βάση είναι πολύ απλή. Όπως το φαγητό τρώγεται με πιρούνι και μαχαίρι έτσι και το κρασί για να το απολαύσουμε θέλει τα δικά του μαχαιροπίρουνα. Ένα κατάλληλο ποτήρι με ανοιχτό μπωλ και σχετικά μακρύ ποδαράκι και να είναι ελαφρώς δροσερό. Πόσο πολύπλοκες μπορεί να είναι αυτές οι δύο προϋποθέσεις; Ούτε θερμόμετρα χρειάζονται, ούτε ειδικά ποτήρια Βουργουνδίας ή Bordeaux...

Εμείς ως απλοί φίλοι του κρασιού, χαιρόμαστε να πίνετε κρασί όπως και να το πίνετε. Σας συστήνουμε όμως αυτούς τους δύο απλούς κανόνες που δεν θα σας απογοητεύσουν. Τώρα αν θέλετε στους 40 βαθμούς υπό σκιά να βάλετε παγάκια στο κρασί σας θα κλείσουμε τα μάτια για μια φορά. Πάντα υπάρχει όμως η περίπτωση να το παγώσετε καλά όπως και να έχετε δίπλα σας λίγο παγωμένο νερό

 

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages