ΗΘΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΝΟΓΡΑΦΟΥΣ
08 November 2014

Πρόσφατα διαβάσαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που καλωσορίζει μία νέα προοπτική στο χώρο του κρασιού. Απολαύστε το!

Wine writer ethics - through a glass darkly

του Max Allen 4/11/14

Όταν ένας οινογράφος απειλεί να μηνύσει έναν άλλο οινογράφο γιατί λέει την αλήθεια, τότε ξέρεις ότι τα πράγματα είναι σοβαρά.

Για αρκετά χρόνια τώρα, νιώθω αυξανόμενα άβολα με την κατεύθυνση που έχουν πάρει τα Αυστραλιανά οινικά μίντια. Συγκρούσεις συμφερόντων και εμπορικές σχέσεις μεταξύ οινογράφων και οινοποιείων δεν καταγράφονται. Τα διαφημιστικά (advertorial) μεταμφιέζονται ως editorial. Και οι αναγνώστες μας - οι άνθρωποι για τους οποίους υποτίθεται ότι γράφουμε - είναι στο σκοτάδι σχετικά με όλα αυτά.

Δεν είμαι ο μόνος δυσαρεστημένος με αυτήν την κατάσταση.

Οι οινοποιοί συχνά παραπονιούνται με το παιχνίδι που αισθάνονται ότι έχουν να παίξουν: στέλνοντας δείγματα με την ελπίδα μια υψηλή βαθμολογία και καλή κριτική - στη συνέχεια καλούνται να καταβάλλουν έξτρα χρήματα αν θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτή την κριτική ως προωθητική ενέργεια. Και κάθε φορά που οι οινογράφοι βρίσκονται μαζί, η συζήτηση συχνά γυρίζει απειλητικά προς εκείνους τους λίγους μεταξύ μας που  - όπως ο Jamie Goode το έθεσε πρόσφατα - θολώνουν τα νερά για τους υπόλοιπους από εμάς με τη λήψη χρημάτων από τους παραγωγούς κρασιού.

Αλλά κανείς δεν θέλει ποτέ να μιλήσει για αυτό δημόσια. Η βιομηχανία κρασιού φοβάται μήπως προσβάλλει τα μίντια και αναχαιτιστεί η ροή των κρίσιμων 90-συν βαθμολογιών και της επικρότησης από τρίτους. Τα οινικά μίντια φοβούνται μήπως προσβάλλουν τον κλάδο και αναχαιτίσουν την ροή των δώρων και χατιριών. 

Οργάνωσα πρόσφατα μια συζήτηση για την αντιμετώπιση αυτής της αρρωστημένης συν-εξάρτησης στη Μελβούρνη, που ονομαζόταν Wine Day Οut (η συζήτηση αυτή ηχογραφήθηκε και μεταδόθηκε από το ABC Radio National).

Καθώς ομολογούσα τις δικές μου αμαρτίες κατά τη διάρκεια της συζήτησης (έχω λάβει χρήματα στο παρελθόν για να φιλοξενήσω ένα-δύο δείπνα με οινοποιεία και να συμβάλω με άρθρα σε newsletter οινοποιείων - τίποτα από τα οποία δεν κάνω αυτή τη στιγμή) έπεισα και κάποιους άλλους οινογράφους να «εκτεθούν» στο πνεύμα της πλήρους καταγραφής/κοινοποίσης: o Mike Bennie, συνεργάτης στο περιοδικό Gourmet Traveller Wine παραδέχτηκε ότι έγραψε στο παρελθόν διαφημιστικό (advertorial) (και πάλι, κάτι που δεν κάνει πλέον), και ο αρθρογράφος Philip Rich εξήγησε γιατί ο ίδιος πιστεύει ότι δεν χρειάζεται να κοινοποιήσει την μερική ιδιοκτησία ενός καταστήματος κρασιού και μπαρ στις οινικές στήλες που γράφει - αν και αφού μίλησα στον αρχισυντάκτη του στην προετοιμασία για τη συζήτηση τούτο μπορεί να αλλάξει.

Είχα συγκεντρώσει επίσης μια σειρά από άλλες περιπτώσεις συγκρουόμενων συμφερόντων και την έλλειψη διαφάνειας να μοιραστούν με το κοινό, συμπεριλαμβανομένων και ενός συγκεκριμένου παραδείγματος άλλου συγγραφέα που πληρώνεται για προωθητική ενέργεια οινοποιείων χωρίς να το καταγράφει.

Όμως, το βράδυ πριν από τη συζήτηση, ο οινογράφος μου έστειλε ένα email που απειλούσε να αναλάβει νομική δράση αν προέβαλλα οποιασδήποτε λεπτομέρειες των επιχειρήσεων αυτού του οινογράφου στο κοινό.

An-Ethics-Lesson-2013

Τόση μεγάλη φασαρία για τη διαφάνεια. 

Αντίθετα, ο εκδοτικός οίκος του James Halliday ( σ.σ ο πιο σημαντικός κριτικός στην Αυστραλία) Αustralian Wine Companion (και μερικά βιβλίων μου) δεν ήταν τόσο επιφυλακτικός και συμφώνησε να συμμετάσχει στη συζήτηση.

Η Wine Companion είναι μία επιχείρηση μέσων ενημέρωσης πολλαπλών καναλιών - ένα website, ένα ετήσιο βιβλίο, ένα app και ένα διμηνιαίο περιοδικό - και η Hardie Grant επίσης δημοσιεύει τακτικά ένα θεματικό συμπλήρωμα για το περιοδικό - π.χ. «wow factor λευκά» - παρουσιάζοντας 70 σελίδες κριτικών από τον Halliday. Ο επικεφαλής της εκδόσεων της Hardie Grant, Simon McKeown, παραδέχθηκε ότι το θεματικό συμπλήρωμα χρηματοδοτείται από οινοποιεία, με το καθένα να πληρώνει περίπου $ 1.000 για να συμπεριληφθεί.

«Ο James (Halliday) βαθμολογεί (από τη βάση δεδομένων του για γευσιγνωσίες), και στη συνέχεια, πλησιάζουμε τους οινοπαραγωγούς να δούμε αν θέλουν να υποστηρίξουν αυτή τη συγκεκριμένη προώθηση », είπε.

Η νέα ορολογία των μέσων ενημέρωσης για την πρακτική αυτή είναι «ενσωμάτωση περιεχομένου». Στα παλιά τα χρόνια το ονόμαζαν διαφήμιση. Είτε έτσι είτε αλλιώς, πουθενά στο συμπλήρωμα δεν υπάρχει η οποιαδήποτε ένδειξη ότι το περιεχόμενο έχει καταστεί δυνατό από τη διαφήμιση δολαρίων.

Δεν είναι ο μόνος τρόπος που οι βαθμολογίες και αξιολογήσεις για το Wine Companion χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία εσόδων για τον εκδότη. Αν ένα οινοποιείο θέλει να δημοσιεύσει σχόλια του Halliday στη δική του ιστοσελίδα ή στο διαφημιστικό του υλικό, για παράδειγμα, είναι υποχρεωμένη να πάρουν μια ετήσια συνδρομή μεταξύ $ 299 και $ 399: Ο Simon McKeown το περιγράφει αυτό ως «άδεια» για να χρησιμοποιήσετε την πνευματική ιδιοκτησία του Wine Companion.

Τι αλλάζει, πιστεύω, είναι η αυξημένη συχνότητα αυτών των πρακτικών, καθώς και το συνακόλουθο μπέρδεμα των ορίων μεταξύ του τι είναι και τι δεν είναι αποδεκτό - στο σημείο που κάτι που κάποτε θεωρούνταν αμφίβολο να θεωρείται πλέον φυσιολογικό. Ο Simon McKeown, για παράδειγμα, δεν είδε τίποτα λάθος με την έλλειψη διαφάνειας που περιβάλλει την «ενσωμάτωση περιεχομένου »που περιγράφεται παραπάνω, ούτε με τα οινοποιεία που είναι υποχρεωμένα να πληρώσουν για το προνόμιο της αναπαραγωγής σχολίων για το κρασί τους.

Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο ή μοναδικό στην Αυστραλία. Οι οινικές εκδόσεις χρησιμοποιούν βαθμολογίες και λαμπερά σχόλια για να προσελκύσουν διαφημιστές για χρόνια. Το Wine Companion δεν είναι η μόνο επιχείρηση που το κάνει. Και πάντα υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων γράφοντας για το κρασί. 

Αλλά ένα άλλο μέλος της επιτροπής έξω από τον κόσμο των μίντια για το κρασί  ή το εμπόριο είχε μία πολύ διαφορετική άποψη. Ο Δρ Denis Muller είναι λέκτορας στην ηθική των μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Για αυτόν οι πρακτικές που τέθηκαν στην συζήτησή μας αποτελούν κατηγορηματικά ανήθικη συμπεριφορά». Οι οινογράφοι οφείλουν να καταγράφουν - αυτό είναι θεμελιώδες », είπε. "Δεν έχει να κάνει μόνο με την ακεραιότητα του ατόμου, είναι θέμα αρχής. »

Υπάρχει μια διάκριση, δήλωσε ο Dr Muller, μεταξύ είδησης και της γνώμης του ειδικού, σχολίων και ενσωματωμένων συμφερόντων που χαρακτηρίζουν πλέον την οινική «δημοσιογραφία». «Δεν βασιζόμαστε σε αυτούς τους οινογράφους  για τις ειδήσεις, ούτε για τα γεγονότα που οι αναγνώστες μπορούν να αξιολογήσουν οι ίδιοι», είπε. «Βασιζόμαστε σε αυτούς για τη γνώμη τους. (Και) βασιζόμαστε σε γνώμες ειδικών ή σχόλια - το καθήκον, αν σας αρέσει - για το δημοσιογράφο να καταγράψει είναι βαρύτερο από ότι είναι για τη δημοσιογράφο ειδήσεων».

O Denis Muller πιστεύει ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης οίνου στην Αυστραλία θα πρέπει να αναπτύξουν ένα συναινετικό κώδικα δεοντολογίας, ιδιαίτερα γύρω από θέματα σύγκρουσης συμφερόντων. «Θα βοηθήσει τους ανθρώπους», είπε. «Δεν αφήνει (οινογράφους) εκτός σε αυτό το είδος της σχετικιστικής ζούγκλας όπου αυτό που είναι ηθικά "σωστό" είναι ότι νομίζουν ότι είναι οκ για την συγκεκριμένη ημέρα».

Συμφωνώ.

***Το παρόν άρθρο αναπαράγεται μετά από σχετική άδεια της Jancis Robinson. Μπορείτε να διαβάσετε το πρωτότυπο στο www.jancisrobinson.com.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

14 January 2016
Τι εννοούμε όταν λέμε ότι ένα κρασί βγάζει βατόμουρο; Φράουλα; Ή ...γρασίδι; Ο master of wine Γιάννης Καρακάσης εγκαινιάζει τη νέα στήλη The Wine Master, στο πλαίσιο της εκπομπής "Γεύσεις ...

Pages