Η ΕΛΛΑΔΑ ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΙΝΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ (ΜΕΡΟΣ II)
08 April 2013

Το δεύτερο μέρος από το άρθρο που δημοσιεύτηκε αρχικά στο τεύχος Ιουνίου του 2012 στο έγκριτο διεθνές περιοδικό Meininger’s Wine Business International. Παρά το γεγονός ότι το κείμενο είναι εκτεταμένο, αποτυπώνει σε σημαντικό βαθμό τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελληνική οινική βιομηχανία. Για όσους δες έχετε διαβάσει το 1ο μέρος πατήστε εδώ.

Το σεντούκι με τις ποικιλίες-θησαυρούς Μία από τις πλέον συναρπαστικές εξελίξεις στην Ελληνική οινική σκηνή, αποτελεί η ανάδειξη των υψηλής ποιότητας ιστορικών ποικιλιών, τις οποίες οι Έλληνες οινοπαραγωγοί ανακαλύπτουν από την αρχή, χρόνο με το χρόνο. Αυτά τα σταφύλια μπορεί να χρειάζονται οδηγό σε ότι αφορά την προφορά του ονόματος τους, ειδικά για τους ξένους, ωστόσο προσφέρουν ποιοτικές επιλογές σε όσους θέλουν να εξερευνήσουν κάτι το διαφορετικό. Σε μια εποχή που η μαζική παραγωγή και η παγκοσμιοποίηση κυριαρχούν, τα Ελληνικά κρασιά διαθέτουν μοναδικότητα και εκφράζουν εξαιρετικά την προέλευση τους. Αρκετοί υποστηρίζουν-ανάμεσα τους και ο Βρετανός οινοκριτικός Tim Atkins MW ο οποίος το επέλεξε ως ένα από τα αγαπημένα του κρασιά για το καλοκαίρι, ότι το Ασύρτικο της Σαντορίνης είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά Ελληνικά κρασιά. Με την έντονη ορυκτότητα που διαθέτει και την πολύπλοκη δομή του, το Ασύρτικο είναι μια ποικιλία που εκφράζει πολύ όμορφα το terroir της Σαντορίνης. Ωστόσο εξίσου συναρπαστικό είναι το γεγονός ότι προσαρμόζεται εξαιρετικά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Στην Μακεδονία, ειδικά την Δράμα και την Καβάλα, δίνει καταπληκτικά κρασιά με μεγαλύτερο αρωματικό προφίλ, ενώ καταφέρνει και διατηρεί σε μεγάλο ποσοστό την φυσική ορυκτότητα και την υψηλή οξύτητα που διαθέτει. Άλλες περιοχές έρχονται επίσης στο προσκήνιο, με την Αττική και την Πελοπόννησο να δίνουν επίσης πολύ υποσχόμενα αποτελέσματα. Χωρίς αμφιβολία το καινούριο λατρεμένο παιδί των Ελλήνων οινοποιών είναι η λευκή ποικιλία Μαλαγουζιά. Σώθηκε μόλις μερικά χρόνια πριν από πλήρη αφανισμό και αποτελεί σήμερα την προσωποποίηση του τρόπου με τον οποίο οι Έλληνες παραγωγοί ανακαλύπτουν ξανά τις παραδόσεις τους. Η ποικιλία απολαμβάνει μεγάλη επιτυχία εξαιτίας του ελκυστικού της χαρακτήρα, με ξεχωριστά αρώματα που θυμίζουν πυρηνόκαρπα φρούτα, βοτανικές νότες και ανθικότητα. "Παρά τον ιδιότροπο χαρακτήρα της στο αμπέλι, το ευχάριστο αρωματικό της προφίλ, αποτελεί μία εξαιρετική εναλλακτική στις διεθνείς αρωματικές ποικιλίες", υπογραμμίζει η Ρωξάνη Μάτσα που αποτελεί μία από τις πρωτοπόρους οινοποιούς, που συνετέλεσαν στην διάσωση της Μαλαγουζιάς. Η Ρομπόλα είναι μία από τις καλύτερες γηγενείς λευκές ποικιλίες και αποδεικνύει την ικανότητα των σύγχρονων Ελλήνων οινοποιών. Προέρχεται από τα βραχώδη, πιο ορεινά εδάφη της Κεφαλονιάς και για χρόνια έδινε κρασιά πολύ ευοξείδωτα. Η υιοθέτηση σύγχρονης τεχνολογίας στο οινοποιείο ήταν αυτή που απελευθέρωσε το πραγματικό ποιοτικό δυναμικό της. "Τα κρασιά από Ρομπόλα είναι αρωματικά, φρέσκα και φωνάζουν την προέλευση τους", αναφέρει ο Πέτρος Μαρκαντονάτος από το οινοποιείο Gentilini, "ενώ με το πέρασμα των χρόνων αναπτύσσουν έντονη ορυκτότητα και πολυπλοκότητα". Οι ερυθρές Ελληνικές ποικιλίες δεν υστερούν καθόλου σε σχέση με τις λευκές σε ότι αφορά το πόσο συναρπαστικά κρασιά δίνουν. Εκτός από το εμβληματικό Ξινόμαυρο της Νάουσας και το Αγιωργίτικο της Νεμέας, αρκετές ακόμα ανερχόμενες αυτόχθονες ποικιλίες αξίζουν διεθνούς προσοχής. Για παράδειγμα η Μαυροδάφνη είναι μία ποικιλία που για χρόνια ήταν ταυτόσημη με την παραγωγή εξαιρετικών ενισχυμένων, γλυκών, κρασιών. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο αρκετοί παραγωγοί εξερευνούν την ποικιλία υπό άλλη οπτική γωνία, δίνοντας αυξανόμενα υψηλής ποιότητας, ξηρά, ερυθρά, κρασιά. Τα κρασιά αυτά χαρακτηρίζονται από έντονα αρώματα δαμάσκηνου και φραγκοστάφυλου, ανθέων μαυροδάφνης και διαθέτουν πλούσιο στόμα με ένα χαρακτηριστικό, ελαφρώς πικρό, τελείωμα. Σχεδόν υπό εξαφάνιση μέχρι πριν λίγα χρόνια, το Μαυροτράγανο αποτελεί στις μέρες μας μία από τις πιο εξωτικές ερυθρές ποικιλίες της Ελλάδας. Προέρχεται από την Σαντορίνη και τη Μακεδονία και αναδύει μία αρωματική μύτη γεμάτη μαύρα φρούτα, λεβάντα και βότανα της Ελληνικής γης, αρώματα που υποστηρίζονται από ρωμαλέες τανίνες και ορυκτότητα στον ουρανίσκο. Αποτελεί ένα σπάνιο θησαυρό του Ελληνικού αμπελώνα. Όλα τα παραπάνω αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα των αναρίθμητων θησαυρών που διαθέτει η Ελληνική γη. Άλλες λευκές ποικιλίες όπως το Βιδιανό, ή Ντεμπίνα, η Βηλάνα και ο Ροδίτης ή ερυθρές όπως η Μανδηλαριά, το Λημνιό, η Λημνιώνα, το Μαύρο Καλαβρυτινό και το Βλάχικο αξίζουν να εξερευνηθούν. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα που έχει μείνει πιστή στις παραδόσεις της, με το 89% του μεριδίου της παραγωγής να προέρχεται από γηγενείς ποικιλίες. Η εικόνα των κρασιών στο εξωτερικό έχει βασιστεί στις τέσσερεις εμβληματικές Ελληνικές ποικιλίες: Ασύρτικο, Μοσχοφίλερο, Ξινόμαυρο και Αγιωργίτικο. Πέρα από αυτές τις τέσσερεις υπάρχουν άλλες οχτώ υποκατηγοριοποιήσεις που στοχεύουν στις διεθνείς αγορές: κρασιά με διακρίσεις, κρασιά προς ανακάλυψη, γλυκά κρασιά, κρασιά από διεθνείς ποικιλίες, κρασιά βιολογικής καλλιέργειας είναι κάποιες από αυτές και στοχεύουν στο να αποτυπώσουν και φωτογραφίσουν την ποικιλομορφία του Ελληνικού αμπελώνα. Η πρωτοβουλία New Wines of Greece θα εκπροσωπείται στις διεθνείς εκθέσεις από κρασιά που ανήκουν σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες και τα οποία έχουν επιλεγεί μετά από γευστική δοκιμή από μία ομάδα ειδικών, με αυστηρές και διαφανείς διαδικασίες. Διεθνείς Δραστηριότητα Ο πρόεδρος του ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελλήνων Οινοπαραγωγών) Άγγελος Ρούβαλης υποστηρίζει ότι: "Η υλοποίηση του εθνικού στρατηγικού σχεδίου και όλες οι επακόλουθες δράσεις, συμπεριλαμβανομένων του νέου portal, επισκέψεων δημοσιογράφων και ειδικών, περιοδεύων εκθέσεων, διαφήμισης και άλλων πρωτοβουλιών, ενθαρρύνει τους ξένους καταναλωτές στο να ανακαλύψουν τα Ελληνικά κρασιά και οπωσδήποτε θα ενισχύσουν τις εξαγωγές". Οι Έλληνες οινοπαραγωγοί είναι επίσης πιο συνεργάσιμοι στις προωθητικές ενέργειες τους σε σχέση με το παρελθόν. Υπάρχει αυξανόμενα ενωμένη παρουσία στο εξωτερικό με πρωτοβουλίες όπως Οίνοι Βορείου Ελλάδας, Κρασιά της Σαντορίνης, Οινοποιοί της Νάουσας-όπου οι νεαροί οινοποιοί Μαρκοβίτης, Δαλαμάρας, Θυμιόπουλος και Διαμαντάκος εμφανίζονται σαν μια ενωμένη γροθιά- και Κρασιά της Κρήτης, να εμφανίζονται από κοινού σε διάφορες εκδηλώσεις. Αυτή είναι μία απόλυτα καλοδεχούμενη εξέλιξη. Παρά την έμφαση που δίνεται στις εξαγωγικές αγορές, οι πωλήσεις στο εσωτερικό εξακολουθούν να είναι πρωταρχικής σημασίας. Υπάρχει μία τάση τόσο από μεγάλα όσο και μεσαίου μεγέθους οινοποιεία στο να λανσάρουν καλής σχέσης ποιότητας/τιμής προϊόντα, προκειμένου να αναστρέψουν την τάση προς την κατανάλωση χύμα κρασιού. Μέσω μιας πιο λογικής τιμολογιακής προσέγγισης είναι δυνατόν οι νέοι άνθρωποι να εκπαιδευτούν γύρω από το ποιοτικό κρασί. Πράγματι για πρώτη φορά οι Έλληνες οινοποιοί φαίνονται να κατανοούν τις ανάγκες τις αγοράς και να μην παράγουν απλά κρασιά που θα ικανοποιήσουν το εγώ τους ή τις δικές τους επιθυμίες. Η Μπουτάρης Οινοποιητική για παράδειγμα λάνσαρε πρόσφατα στην αγορά μια σειρά κρασιών με την ονομασία Σημεία Στίξης, τρία σύγχρονα κρασιά που στοχεύουν σε πιο νεανικό κοινό. Το οινοποιείο Αβαντίς επίσης απολαμβάνει εξαιρετική επιτυχία με την οικονομική σειρά κρασιών του, που φέρουν την επωνυμία Κτήμα Αβαντίς λευκό και ερυθρό. Και τα δύο προσφέρουν εξαιρετική σχέση ποιότητας/τιμής και ο παραγωγός Απόστολος Μούντριχας λέει ότι: ‘Αν και τα πιο ακριβά λευκά κρασιά μου είναι δύσκολο να πωληθούν το λευκό Κτήμα Αβαντίς αναμένεται να εξαντληθεί πολύ πριν κυκλοφορήσει η νέα του σοδειά. Είναι οινοποιεία σαν και τα προαναφερθείσα τα οποία πλέον παράγουν κρασιά για να καλύψουν το κενό που υπάρχει στην Ελληνική αγορά. Κρασιά που ανήκουν στην κατηγορία τιμής από 5.00-8.00€. Συμπέρασμα Ποιότητα, καινοτομία, εναλλακτικοί τρόποι συσκευασίας, πωλήσεις μέσω internet ή απευθείας από το οινοποιείο, εκμετάλλευση των μέσων δικτύωσης, είναι όλες στρατηγικές που θα ενισχύσουν την σχέση ανάμεσα στον καταναλωτή και το εμφιαλωμένο κρασί. Εξίσου σημαντικό ρόλο θα παίξουν οι λογικές τιμολογιακές πολιτικές, η χαμηλότερη χρέωση στα εστιατόρια, οι εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες και οι προωθητικές ενέργειες. Όλες αυτές οι παράμετροι θα πρέπει να εκτιμηθούν και αποτελούν τις προκλήσεις που θα πρέπει οι Έλληνες οινοπαραγωγοί να αντιμετωπίσουν στο εγγύς μέλλον. Φυσικά είναι πολύ σημαντικό το Ελληνικό κρασί να ειδωθεί ως μέρος μιας εθνικής στρατηγικής, βασισμένης σε τρεις πυλώνες: ποιοτικά αγροτικά προϊόντα, γαστρονομία και τουρισμός. "Είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε όλες τις συνέργειες που θα οδηγήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Από εκεί και μετά το κρασί θα εξαφανίζεται από το ράφι χωρίς καμιά επιμέρους βοήθεια από μέρους μας", υποστηρίζει ο πρόεδρος του ΣΕΟ Άγγελος Ρούβαλης. Το κρασί πάνω από όλα είναι πολιτισμός. Και χωρίς αμφιβολία η μοναδική οινική κληρονομιά της Ελλάδας μπορεί να ανιχνευτεί σε κάθε γουλιά των εξαιρετικών, σύγχρονων κρασιών της. (ΓΜ)

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages