Η ΛΕΠΤΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΥΨΗΛΟΥ ΑΛΚΟΟΛ
15 January 2014

Υπάρχει μία παρεξηγημένη άποψη για τα κρασιά με υψηλά επίπεδα αλκοόλης συνήθως άνω του 14.5%. Πολλοί καταναλωτές αλλά και οινόφιλοι θεωρούν ότι πρέπει να τα αποφεύγουν μόνο και μόνο επειδή γράφεται στην ετικέτα για παράδειγμα 15% συμπεραίνοντας εκ των προτέρων ότι θα είναι πολύ αλκοολικά και συνεπώς πιο βαριά.

Δεν είναι πάντα έτσι όμως και νομίζουμε ότι απομονώνοντας μία πληροφορία της ετικέτας χάνουν λίγη από την μαγεία του κρασιού. Υπάρχει η περίπτωση ένα κρασί με 16% να είναι απόλυτα ισορροπημένο και να κρύβει με εξαιρετικό τρόπο το πραγματικά υψηλό αλκοόλ και ένα κρασί με μόλις 13% να αφήνει σε πολύ περισσότερο βαθμό το περιβόητο κάψιμο στη γλώσσα. Έχουμε πιει Ασύρτικα με 14% που το αλκοόλ έκαιγε και Chateauneuf με 16% εξαιρετικά ισορροπημένα. Χωρίς αμφιβολία μπορεί να ισχύει και το αντίστροφο.

Ισορροπημένο 16.5% αλκοόλ Ισορροπημένο 16.5% αλκοόλ

 

Υπάρχει μία τάση στην εποχή μας για περισσότερη φρεσκάδα στα κρασιά και λιγότερα αλκοόλ που αποτυπώνεται καθαρά με την προσπάθεια των νεοκοσμίτικων κρασιών της Αυστραλίας, Καλιφόρνια κλπ να γίνουν πιο λεπτεπίλεπτα.  Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τα Αυστραλέζικα Chardonnay που έχουν μετατοπίσει το στυλ τους ακόμα και κοντά στο Chablis της Γαλλίας, πατρίδα του ψυχρού κλίματος Chardonnay με κρασιά κάτω του 12%. Συχνά αυτό το αποτέλεσμα γίνεται με έναρξη του τρύγου μέχρι και 20 ημέρες νωρίτερα σε συνδυασμό με λίγες έως αρκετές οινοποιητικές παρεμβάσεις.

Η πραγματικότητα μπορεί να αδικήσει όμως τις προθέσεις αφού το πιο φρέσκο και λιγότερο αλκοολικό κρασί ενδέχεται να προκύψει σε βάρος του αρωματικού βάθους και έτσι τελικά ναι μεν παίρνουμε ένα πιο κομψό κρασί αλλά πιο επίπεδο δε.

Από την άλλη αν κοιτάξουμε στις πιο παραδοσιακές περιοχές όπως το Bordeaux βλέπουμε σε ώριμες χρονιές τα αλκοόλ να ξεπερνάνε ακόμα και το 15.5% σε μια ακριβώς αντίστροφη προσπάθεια της Αυστραλίας που κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό που είναι και θέλει στο τέλος να φορέσει τα ρούχα του άλλου.

Κανείς δεν ξέρει ακριβώς με τι ισορροπεί τελικά το αλκοόλ γιατί η ισορροπία είναι στο βάθος πολύ δύσκολη να οριστεί. Παρ'ολα αυτά όταν είναι παρούσα το νιώθεις γιατί τίποτα δεν προεξέχει με την συμπύκνωση φρούτου, την οξύτητα, το εκχύλισμα(extract) και τις τανίνες, όλα στις σωστές τους διαστάσεις.

Η κάθε περίπτωση είναι λοιπόν διαφορετική. Προσωπικά μας αρέσει να βλέπουμε το κρασί συνολικά κοιτώντας πέρα από ένα μόνο του στοιχείο και να δοκιμάζουμε πάντα χωρίς προκατάληψη στο βαθμό που είναι αυτό εφικτό γιατί η αλήθεια είναι ότι η ετικέτα πάντα παρασύρει.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages