Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΡΓΟΥΝΔΙΑΣ!
07 July 2013

Αν υπάρχει μία ποικιλία που μπορεί να σε μεταμορφώσει σε ποιητή ή που τα τα κρασιά της μπορούν να παραλληλιστούν με πίνακα ζωγραφικής, αυτή δεν λέγεται Cabernet, Merlot ή Syrah. Είναι το Pinot Noir με σημαία μία εκλεπτυσμένη πολυπλοκότητα αρωμάτων και μία απαράμιλλη κομψότητα, απευθυνόμενο κυρίως σε ένα πιο περιπετειώδες στυλ καταναλωτή. Και αυτό, γιατί όπως μπορεί να σε απογειώσει στα 20.000 πόδια, με την ίδια ευκολία και με ακόμα μεγαλύτερη συχνότητα μπορεί να σε προσγειώσει απότομα.

Από όλους τους χαρακτηρισμούς που της έχουν κατά καιρούς αποδοθεί βρίσκω πιο ταιριαστή αυτή της ''ντίβας'', μιας κυρίας στο μοναδικό στυλ της Μαρία Κάλλας με αδυναμίες και καπρίτσια αλλά και εκπληκτικές δυνατότητες. Μίας κυρίας που μπορεί να σου χαρίσει μαγικές εικόνες(Νόρμα, Άννα Μπολέυν, Μήδεια) αλλά και που οι μέτριες ή απογοητευτικές βραδιές είναι εντός προγράμματος επίσης(κυρίως μετά το 1954 για κάποιους).

Αν και το Pinot Noir είναι μία κοσμοπολίτικη ποικιλία που όλοι θέλουν να πειραματιστούν μαζί της καταλήγοντας ενίοτε στο να εγκληματίσουν σε βάρος της, είναι μόνο στα λίγα εκτάρια της Βουργουνδίας που βρίσκεται στο πραγματικό απόγειό της. Η οινοποίηση αιώνων, το ψηφιδωτό από τις διάφορες εδαφικές παραλλαγές, το ακόμα -παρά την αλλαγή κλίματος- κατάλληλο κλιματολογικό περιβάλλον(αποδίδει καλύτερα σε μέσες θερμοκρασίες κάτω των 16ºC), είναι μερικοί από τους βασικούς λόγους.

Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι στο top 50 των πιο ακριβών κρασιών του wine-searcher φιγουράρουν σχεδόν 30 Βουργουνδίες, με την 1η και 3η θέση να καταλαμβάνουν τα θρυλικά κρασιά του Henri Jayer, Richebourg($15.000 η φιάλη) και Cros Parantoux, ενώ το Romanée-Conti περιορίζεται στην τιμητική 2η θεση!

Τα θέμα με τις κόκκινες Βουργουνδίες είναι μόλις ένα, αλλά αρκετά σοβαρό. Δεν υπάρχει φθηνή και καλή Βουργουνδία ενώ μία ακριβή δεν σημαίνει a priori ότι το κρασί θα είναι σούπερ. Ίσως με αρκετό ψάξιμο, πολύ καλή γνώση των παραγωγών και των περιοχών να μπορεί να βρει κάποιος κάτι αξιόλογο σε νορμάλ τιμή, όχι όμως κάτι συγκλονιστικό! Εκεί θα θέλαμε τιμές άνω των 80 ευρώ, ίσως και 100. Γι'αυτό και αρκετοί στρέφονται στις εναλλακτικές της Νέας Ζηλανδίας, Ata Rangi, Felton Road και Dry River που είναι εξίσου θαυμάσια κρασιά και κοστίζουν λογικά.

Όμως όταν πετυχαίνει η συνταγή, οι Βουργουνδίες είναι αξεπέραστα μοναδικές, ηδονικές και σοφιστικέ όντας το απόλυτο intellectuelle κρασί. Ένα κρασί για να το μοιραστείς, ποτέ να το πιεις μόνος τουλάχιστον στα δικά μου χαρτιά. Και θεωρώ εξαιρετική σύμπτωση που πρόσφατα μου έπεσαν στα χέρια σε πολύ κοντινά χρονικά διαστήματα, δύο εξαιρετικές φιάλες από την κορυφαία κοινότητα Vosne-Romanée.

Η πρώτη δοκιμάστηκε στην ''Πύλη του Κρασιού'' και ήταν το Premier Cru ''Les Chaumes'' 2008 του Meo-Camuzet. Σκούρο χρώμα για Βουργουνδία που το εκλαμβάνω ως θετικό σημάδι για κάτι διαφορετικό, με συμπυκνωμένη μοντέρνα μύτη μαύρου κερασιού, καφέ, λίγης σοκολάτας και με νέο βαρέλι να παίζει το ρόλο του. Μεταξένιο στο στόμα αλλά ταυτόχρονα με δύναμη το κρασί διέθετε εξαιρετικής υφής ταννίνες. Προσεγγίσιμο ήδη αλλά με υποσχέσεις μεγαλύτερης πολυπλοκότητας μετά από μία πενταετία(92).

Meo-Camuzet Vosne-Romanee Les Chaumes Meo-Camuzet Vosne-Romanee Les Chaumes

 

Το δεύτερο δοκιμάστηκε στο εστιατόριο Paradiso μετά την Summer Wines γευσιγνωσία μας. Το Premier Cru ''Les Brulees'' 2004 από τον παραγωγό Rene Engel που τώρα πλέον ονομάζεται Domaine d'Eugenie από το όνομα της μητέρας του νέου ιδιοκτήτη, Francois Pinault που είναι και ο ιδιοκτήτης του Château Latour. Εδώ είχαμε μία κυρία ντυμένη 100% στις αποχρώσεις του pinosity. Απαλό χρώμα που φωνάζει Βουργουνδία, μύτη σε φουλ στροφές με σμέουρα, κεράσια, λίγο κύμινο μαζί με νότες από μανιτάρια και γη. Πολυεπίπεδη στο στόμα με ένταση και βάθος φρούτου και μόνη παρατήρηση τις λίγο στυπτικές ή πράσινες ταννίνες που όμως δεν ενοχλούσαν(94). Η καλύτερη βέβαια απόδειξη του πόσο καλό είναι ένα κρασί είναι η ταχύτητα κατανάλωσης και στην περίπτωση του Engel απλά εξαφανιστηκε από τα ποτήρια.

Rene Engel Vosne-Romanee Les Brulees Rene Engel Vosne-Romanee Les Brulees

 

 

Ναι η Βουργουνδία είναι ακριβή ζαριά, αν σου βγει όμως σε αποζημιώνει ίσως και για τις επερχόμενες αστοχίες!

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages