Η ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ BEAUJOLAIS NOUVEAU
03 December 2013

Η τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου πέρασε και φέτος. Αφήσαμε λίγο να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί, να μπει ένα τέλος στη προσμονή της έλευσης του φρέσκου Beaujolais Nouveau, να γίνουν οι αμέτρητες ανά τον κόσμο γευσιγνωσίες σε εστιατόρια και wine-bars, για να καταπιαστούμε με ένα ιδιαιτέρως αγαπημένο θέμα.

Le nouveau est arrive Le nouveau est arrive

 

Το Beaujolais Nouveau είναι το απόλυτο GRABABA (GRApe BAsed Beverage Alcohol) κρασί για να έρθουμε στα λόγια του Robert Joseph. Ένας φανταστικός θρίαμβος του marketing, άλλοτε στα πάνω του και άλλοτε στα κάτω του, αλλά βρίσκοντας πάντα νέες αγορές για να ξεδιψάσει τους καταναλωτές και το κυριότερο να φέρνει άμεσα κέρδη στους εμπλεκόμενους. Για την ακρίβεια πέρυσι στην Ιαπωνία οι τρελαμένοι με το Nouveau Ιάπωνες κατανάλωσαν 8.8 εκατομμύρια φιάλες.

Μεταξύ μας τώρα δεν θα ήταν άσχημα μόλις δυο μήνες μετά τον τρύγο, ο τραπεζικός λογαριασμός του κάθε παραγωγού να μπορούσε να φουσκώσει σημαντικά. Ούτε ακριβά βαρέλια, ούτε πολύχρονες ωριμάσεις, ούτε παλαιώσεις σε υπόγεια κελάρια. Μιλάμε πραγματικά για μια πανέξυπνη και σοβαρή μπίζνα.

Φυσικά και αρέσει το Beaujolais Nouveau. Είναι ιδανικό  για τον νεοεισερχόμενο στο χώρο, αλλά φαίνεται πως προτιμάται και από μεγαλύτερες ηλικίες, ειδικά γυναικείο κοινό, όντας ελαφρύ, φρουτώδες, με χαμηλές τανίνες, ευκολόπιοτο, απλό και οικονομικά προσιτό. Ωστόσο επειδή κάτι μας αρέσει δεν σημαίνει ότι είναι και ποιοτικά καλό. Για πολλά χρόνια η αγορά κατακλύζεται με χαμηλής ποιότητας Nouveau, κυρίως από άγουρα σταφύλια, στα οποία έχει προστεθεί ζάχαρη εκτός ορίων για να ανέβει το αλκοόλ και μπόλικα θειώδη για να καλύψουν τα πιθανά ελαττώματα. Πριν τέσσερα χρόνια συγκεκριμένα 53 παραγωγοί το παράκαναν με την ενδυνάμωση καταναλώνοντας 600 τόννους ζάχαρης αλλά η τσιμπίδα του νόμου δεν τους χαρίστηκε.

Επίσης μέσα στο μυαλό μας το πανηγύρι που στήνεται κάθε χρόνο δεν αποτελεί κάποιο είδος παράδοσης, τουλάχιστον έξω από τα όρια της ίδιας της περιοχής του Beaujolais ή έστω της Γαλλίας. Το Nouveau είναι στην πραγματικότητα μια πολύ όμορφη, αριστοτεχνικά στημένη υπόθεση και ο θρίαμβος του μάρκετινγκ κυρίως λόγω των προσπαθειών ενός ευφυούς μυαλού του Georges Dubοeauf, που τη δεκαετία του 70 κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια αγορά για το μόλις-ζυμωμένο κρασί του. Στο σημείο αυτό πραγματικά μπορούμε να υποκλιθούμε στη μεγαλοφυΐα του.

Και όμως πίσω από το δέντρο κρύβεται ένα ολόκληρο δάσος το οποίο δυστυχώς λίγοι μπορούν να το δουν. Το Nouveau για την περιοχή του Beaujolais αποτέλεσε ότι περίπου και η ρετσίνα για το ελληνικό κρασί για πολλά χρόνια, τουλάχιστον στις εξαγωγικές αγορές. Δεν άφησε στην πραγματικότητα κανέναν να δει τι πραγματικά υπάρχει πέρα από αυτό.  Και υπάρχει ένα πανέμορφο πρόσωπο το οποίο έχει κυριολεκτικά θαφτεί κάτω από τη μάσκα του Nouveau. Είναι αυτό των λεγόμενων crus της περιοχής, δέκα χωριών που φέρουν τη δική τους ξεχωριστή ονομασία προέλευσης αλλά και ορισμένων Beaujolais villages που σε ποιοτικό επίπεδο δεν έχουν καμιά σχέση με το στυλ των Nouveau.

Τα Cru του Beaujolais Τα Cru του Beaujolais

 

Ένα νέο κύμα terroir-driven,  natural Beaujolais στα πρότυπα παραγωγών όπως ο Marcel Lapierre από το Villie Morgon (ένα από τα δέκα crus) ξεκίνησε στη δεκαετία του 70. Ο παραγωγός πρωτοστάτησε στη δημιουργία ενός βιοδυναμικού, χωρίς προσθήκη ζάχαρης, με ελάχιστη ή και μηδενική προσθήκη θειώδους, non-Nouveau στυλ κρασιών, που κέρδισε άμεσα την παγκόσμια αναγνώριση για την υψηλή του ποιότητα και βρήκε πολλούς συνεχιστές. Εδώ το κόκκινο φρούτο του Gamay πραγματικά τραγουδάει, η φρεσκάδα του σου δίνει την αίσθηση ότι σε έχει διαπεράσει ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ παρά το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά νόστιμο στη νιότη του, διαθέτει και αξιόλογες δυνατότητες παλαίωσης.

Ένα στυλ κρασιών που τελικά φέρνει πάνω του όλα τα διαπιστευτήρια μιας περιοχής που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις υπόλοιπες σπουδαίες οινικά περιοχές του πλανήτη.

Μπορεί τα κρασιά του Lapierre να μη τα έχουμε συναντήσει στην Ελλάδα, ωστόσο η δοκιμή του Beaujolais Villages Natural 2009 από τον συνεταιρισμό Vignerons de Belair είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να ανακαλύψει κάποιος όλα τα δυνατά σημεία ενός καλοφτιαγμένου Beaujolais.  Θα λέγαμε ότι σε επίπεδο αρωμάτων διαθέτει μέρος της γοητείας του Pinot Noir, χωρίς ωστόσο να είναι τόσο ολοκληρωμένο σαν κρασί. Daniel Bouland, Clos de la Roilette, Chateau de Jacques του Louis Jadot, Paul Janin και αρκετοί ακόμα παράγουν εξαιρετικά κρασιά από τα crus του Beaujolais ανεβάζοντας κατακόρυφα το προφίλ της περιοχής.

Beaujolais Village Natural-Vignerons de Belair Beaujolais Village Natural-Vignerons de Belair

 

Και η ουσία δεν είναι ότι κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο wine snobs που δεν καταδέχονται λόγω ονόματος να βρέξουν τα χείλη τους με Nouveau αλλά ότι η χαμηλή του ποιότητα και ο άγουρος, σχεδόν πράσινος χαρακτήρας του, απομακρύνει τον κόσμο από την καρδιά της περιοχής. Από την άλλη τα ντελικάτα Fleurie, Chiroubles, St Amour και τα πιο δομημένα Chenas, Morgon, Moulin a Vent, είναι ευτυχώς(από μία πλευρά) ανάμεσα στα πιο υποτιμημένα κρασιά του κόσμου, προσφέροντας ακαταμάχητη ευχαρίστηση σε αυτούς που θα τα καταναλώσουν αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο του Beaujolais και της ποικιλίας Gamay.

Αν πραγματικά ο κόσμος καταφέρει να κοιτάξει λίγο πέρα από τη φρενίτιδα του Nouveau μπορεί να ανακαλύψει κάποια εξαιρετικά και με πολύ καλή σχέση ποιότητας/τιμής κρασιά.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages