ΚΑΡΑΜΠΙΝΙΕΡΟΙ ΚΑΙ RIAS BAIXAS
23 October 2013

Μετά από 12 ώρες ταξίδι τελικά τα καταφέραμε με τον Ted Λέλεκα να φθάσουμε στη χώρα των Βάσκων και την πρωτεύουσά της Μπιλμπάο. Πιο εύκολα βέβαια πάει κάποιος στο Ροβανιέμι, ίσως και στα νησιά Γκαλαπάγκος αλλά έχουμε βάσιμες υποψίες ότι και το press trip σε πέντε οινοποιεία της Ριόχα αλλά και το καθ'αυτό συνέδριο των bloggers ή αλλιώς Digital Wine Communications Conference που θα γίνει φέτος στο Logrono της Ριόχα θα μας αποζημιώσουν στο έπακρο.

Στάση πρώτη στην Μαδρίτη και ευκαιρία για μία βολτίτσα στις πανέμορφες πλατείες της αλλά και για γαστρονομικές βουτιές σε γεύσεις αυθεντικές και πεντανόστιμες με patatas brava, χταπόδι με καπνιστή πάπρικα και άλλα μεζεδάκια με τη μπύρα να τραβιέται σαν νερό.

IMG_1918 (800x600)

Συνέχεια με το τρένο  για το Μπιλμπάο μέσα από μία όμορφη διαδρομή 5 ωρών που ευτυχώς διέθετε αναπαυτικότατες θέσεις με πρίζα φόρτισης παρακαλώ και εξαιρετικό service. Μία Ribera del Duero από το οινοποιείο Arnaiz συνδύασε εξαιρετικά τον ώριμο χαρακτήρα βατόμουρων με νότες καφέ και κακάο ενώ στο στόμα η υψηλή οξύτητα και οι βελούδινες τανίνες έδιναν ένα πιο παιχνιδιάρικο τόνο.

1381745_10151639995206621_1071606886_n

Η διαδρομή με ταξί από το σταθμό του τρένου στο ξενοδοχείο θύμιζε κινηματογραφική σκηνή τρελής καταδίωξης στους δρόμους της Μασσαλίας αφού ο οδηγός έπαιρνε τις στροφές σχεδόν με χειρόφρενο. Φτάσαμε γρήγορα πάντως και μετά από ένα αστραπιαίο τσεκ-ιν βγήκαμε ξανά στους δρόμους για πάρουμε μία γεύση από την απίστευτη γαστρονομική σκηνή της πόλης.

Ο Ted είχε φροντίσει ιδανικά το που θα γευματίσουμε κάτι που δεν ήταν εύκολο για Δευτέρα βράδυ στις 10 ή ώρα. Μας έκλεισαν το μάτι οι μεγάλες κόκκινες γαρίδες που οι Ισπανοί τις λένε Καραμπινιέροι λόγω του ότι μοιάζουν χρωματικά με την στολή των αστυνομικών. Διατηρούν το χρώμα τους με το μαγείρεμα και γευστικά είναι τόσο νόστιμες που δεν τις μοιράζεσαι με κανέναν και καμία. Ζουμερές με συμπυκνωμένη γεύση ταίριαξαν ιδανικά με τα τα δύο λευκά κρασιά που δοκιμάσαμε.

1384397_10151640535761621_1023500003_n

Ξεκινήσαμε με Lagar de Cervera από την ανερχόμενη ποικιλία Albarino και την περιοχή Rias Baixas. Ανθικό στη μύτη με φρέσκια μύτη εσπεριδοειδών και νότες ορυκτότητας συνδυάστηκε άψογα με τα διάφορα μεζεδάκια. Πολύ δροσιστικό και απολαυστικό στο στόμα υστερούσε κάπως σε πολυπλοκότητα που τη βρήκαμε όμως στο Terras Gauda Rias Baixas.

1385333_10201607420119604_339440268_n

Εδώ στιλιστικά είμασταν λιγότερο στη φρεσκάδα και περισσότερο στην εξέλιξη με μέλι, λουλούδια του αγρού και χαμομήλι. Στο στόμα επίσης η προσωπικότητα του κρασιού στηριζόταν περισσότερο στην υφή(textural) ταιριάζοντας ιδανικά με τους Καραμπινιέρους!

Λίγη υπομονή ακόμα και ίσως καταφέρουμε να φτάσουμε στη Ριόχα επιτέλους...

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages