ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΣΙ
15 May 2015

Πιστεύουμε πάντα στην ευρεία οπτική γωνία και προσπαθούμε να δούμε την μεγάλη εικόνα στο ελληνικό κρασί. Αυτή που ανοίγει ορίζοντες και όχι αυτή που βλέπει αλλά και μιλάει κάπως μονοδιάστατα.

Γι'αυτό είναι σημαντικό  να κινούμαστε εκτός των συνηθισμένων και των χιλιοειπωμένων. Ποια είναι λοιπόν η πορεία εξέλιξης και το διαγραφόμενο μέλλον του ελληνικού κρασιού; Να μιλάμε ξανά και ξανά για ένα κρασί που μιλούσαμε πριν από 5, 10 ή 15 χρόνια ή να βάλουμε στη συζήτηση και άλλα στυλ και κρασιά που εμφανίστηκαν μετά; Χωρίς σε καμία περίπτωση να απορρίπτουμε ή να αποκαθηλώνουμε όσες καλές προσπάθειες έχουν μέχρι στιγμής γίνει.

Κάποια κρασιά έχουν γράψει την δική τους ιστορία στο ελληνικό κρασί και αρκετά εξακολουθούν να είναι ακόμα πολύ καλά κρασιά. Κάποια άλλα δημιουργήθηκαν κάπως τεχνητά σε αρκετά σημεία, χωρίς η ποιότητά τους να δικαιολογεί ούτε την φήμη, ούτε την τιμή τους. Θα πρέπει θεωρώ, να μπορούμε να δούμε πιο μακρυά, θα πρέπει να μπορούμε να μιλάμε πέρα από αυτά.

Οι τέσσερις βασικές ποικιλίες του ελληνικού αμπελώνα είναι γνωστές. Και οι τέσσερις, άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο έχουν δρόμο μπροστά τους σε διάφορα επίπεδα, έχουν τα δικά τους διλήμματα είτε σε θέματα αμπελουργίας είτε σε θέματα οινοποίησης.

Για παράδειγμα, όσον αφορά την Σαντορίνη έχουμε καταγράψει τους προβληματισμούς μας σε ένα εκτενές άρθρο που δημοσιεύθηκε μετά και στο διεθνούς φήμης περιοδικό Meininger's Wine Business International. Θα μπορούσαμε να προσθέταμε και άλλα στη συζήτηση, όπως οι πολύ χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις και το δίλημμα μεταξύ κουλούρας ή γραμμικού συστήματος διαμόρφωσης, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Θα μπορούσαμε σίγουρα, να θίξουμε ξανά τους κινδύνους από την συνεχή χρήση χημικών στο έδαφος, που μπορεί ουσιαστικά να δημιουργήσει τρομερά εμπόδια στον αμπελώνα.

Όπως και να έχει, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε την καλή προσπάθεια από όπου και αν προέρχεται χωρίς να κολλάει η βελόνα στο πικ απ.

Αυτή την στιγμή υπάρχει μία πολύ μεγάλη εξέλιξη στον Ελληνικό αμπελώνα και υπάρχουν επίσης ποικιλίες με τρομερή προοπτική, όπως το Βιδιανό από την Κρήτη που το μαθαίνουν τώρα οι παραγωγοί, η Ρομπόλα από τα σπάνια στην Ελλάδα ασβεστολιθικά εδάφη της Κεφαλλονιάς, η Λημνιώνα επίσης στις σκουρόχρωμες ποικιλίες δείχνει δυναμική. Οι καλές προσπάθειες από αυτές τις ποικιλίες που δίνουν μία φρέσκια νότα μαζί με τα φίνα παραδείγματα από τις κλασικές ελληνικές ποικιλίες  διαγράφουν μία πραγματική πορεία εξέλιξης.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

13 April 2016
Ο Γιάννης μέσα από την στήλη του Τhe Wine Master στην εκπομπή Γεύσεις και Οίνος απαντά σε βασικά ερωτήματα για την μετάγγιση του κρασιού. Γιατί μεταγγίζουμε ένα κρασί σε καράφα; Ποιά κρασιά επωφελούνται και γιατί;

Pages