ΝΑΟΥΣΑ SERIES ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ
28 April 2015
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ:

Ο Γιάννης Βογιατζής είναι ένας άνθρωπος του κρασιού με ιστορία τουλάχιστον 30 ετών στο χώρο που έχει συνδέσει το όνομά του με τα μεγάλα επιτεύγματα της εταιρείας Μπουτάρης. Από το 1984 και μέχρι σήμερα δίνει το στίγμα του κάθε χρόνο με οινοποιήσεις από τη Γουμένισσα έως τη Μαντινεία ενώ από τη δεκαετία του 1990 έχει ιδρύσει το οικογενειακό Κτήμα Βογιατζή, στο Βελβεντό Κοζάνης. 

Αν μας ζητούσαν με μία μόνο φράση και πολύ σύντομα να τον χαρακτηρίσουμε θα λέγαμε ότι είναι ένας από τους πολύ λίγους στο χώρο του κρασιού που χαίρει καθολικής εκτίμησης, αναγνώρισης και σεβασμού. Και γι'αυτό και μόνο είναι μεγάλη μας χαρά που μας παραχώρησε μία εκτενή συνέντευξη στην τελευταία επίσκεψη του Γιάννη στην Νάουσα.

Νιώθετε ότι έχουν γίνει πολλά στην Νάουσα τα τελευταία χρόνια;

Αυθόρμητα σου απαντώ ότι έχω πλέον πολλά χρόνια και είμαι από τους παλιούς. Προτιμώ να μιλάω για το μέλλον και όχι για το παρελθόν άλλα είναι αλήθεια ότι πάρα πολλά που έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες - και στην Νάουσα φυσικά - ήταν ιδιαιτέρως γόνιμα. Τώρα υπάρχει μια νέα γενιά οινοποιών που είτε ξεκινάει από αυτά ως παρακαταθήκη ή επιλέγει να τα αγνοήσει. Θα πρέπει όμως να τα λάβει υπόψη, για παράδειγμα η δουλειά που έγινε με τους κλώνους του Ξινόμαυρου είναι πάρα πολύ σημαντική για να αγνοηθεί αν και έμεινε κάπως ημιτελής λόγω μη υποστήριξης από τους κρατικούς φορείς και εξαιτίας της αδυναμίας των παραγωγών να στηρίξουν συλλογικές προσπάθειες.

Με τη συρρίκνωση που έχει υποστεί ο αμπελώνας της Νάουσας σε ποιο σημείο βρίσκεται τώρα;

Τα ροδάκινα κατά καιρούς παίξανε δυνατά αλλά δεν πιστεύω ότι θα συνεχίσουν ανάλογα. Η προηγούμενη περίοδος δεν πήγε χαμένη αλλά μπορούσαν βέβαια να γίνουν κι άλλα πράγματα. Κάναμε την αξιολόγηση των τερρουάρ, προχώρησαν οι κλώνοι και άλλα πράγματα. Προχωρήσαμε λοιπόν από το αρχικό ζητούμενο της αξιολόγησης της πρώτης γενιάς αμπελώνων για να δούμε πως πρέπει να φυτεύσουμε την δεύτερη γενιά που είμαστε τώρα με κλώνους πιστοποιημένους κλπ. Δυστυχώς αυτή η δουλειά έμεινε στη μέση ενώ ετοιμάζόμασταν να κάνουμε και πειραματικό αμπελώνα

Θωρείτε ότι με τους νέους κλώνους μπορεί να βγει μία πιο πολύπλοκη Νάουσα;

Oι κλώνοι είναι ένα μόνο κομμάτι που συνθέτει μία Νάουσα. Το σημαντικό είναι ότι η Νάουσα είναι τερρουάρ και όχι υποπεριοχές, με άλλα λόγια είναι η θέση του αμπελώνα μαζί βέβαια με τον αμπελουργό που παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την ζώνη και το υψόμετρο για παράδειγμα. Ως προς την ύπαρξη διαφορετικών τερρουάρ είναι όντως μία Βουργουνδία και γι'αυτό μπορούμε να μιλάμε για Μπας Καρτέρ και Καραούτσα. Αντίθετα σε μία ζώνη σαν του Γιανακοχωρίου υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφοροποιήσεις, εδάφη κλπ.

Μπας Καρτέρ Legacy αμπελώνας

 

 

Πόσα ξέρουμε και πόσα δεν ξερουμε τελικά για το Ξινόμαυρο;

Έχουμε κάνει βήματα εικοσαετίας και αυτό δεν το κάνουν μόνο οι δομές αλλά και οι δουλειές των ανθρώπων που έρχονται και πραγματικά προσθέτουν. Μια καλή δουλειά είναι πάντα μια καλή δουλειά και έχει θετική επίδραση. Όμως είμαι αυστηρός  στις δουλειές που δεν προσθέτουν τις θεωρώ ότι δεν έχουν αξία. Θα ήθελα να είχε πιο υψηλό επίπεδο η Νάουσα, της αξίζει και το λέω με την καλή έννοια για να σπρώξω τα πράγματα.

Που εντοπίζετε το θέμα στο αμπέλι ή στην οινοποίηση;

Νομίζω και στα δύο. Βλέπω από τη μια πλευρά οι νέοι αμπελώνες να δίνουν καλύτερο φρούτο, νάτο το βήμα μπροστά και νομίζω ότι θα κάνουν το βήμα οι οινοποιοί να βάλουν τα κρασιά τους σε υψηλότερο επίπεδο. Η ανάγκη θα τους οδηγήσει σε αυτό και θα γίνει φυσιολογικά. Θέλει σεβασμό στις μεγάλες δυνατότητες που έχει αυτή η ποικιλία δεν είναι για ελαφριά αντιμετώπιση και καμιά φορά δεν υπάρχει σεβασμός από τους παραγωγούς. Δεν αρκεί να είσαι Ναουσαίος για να κάνεις καλή Νάουσα ή να μιλάς για τη Νάουσα.

Αξίζει να έρθουν κι άλλοι να προσπαθήσουν στη Νάουσα, να γίνει καμιά επενδυσούλα, να έρθει κανένας μεγάλος οινολόγος ακόμα, να γίνουν δουλειές δηλαδή. Πολλά από τα οινοποιεία να κάνουν περισσότερη δουλειά μέσα στο οινοποιείο, πιο μέσα στο Ξινόμαυρο. Θα ήθελα μεγαλύτερη ένταση, όχι μόνο revolution αλλά να φέρνουν πράγματα όπως φέρνουν τα κρασιά των νέων παιδιών.

Πόσο σημαντική είναι η εκχύλιση για μία Νάουσα;

Δεν υπάρχει στυφή Νάουσα αλλά κακοδουλεμένη στο αμπέλι. Αν δεν έχεις καλό φρούτο λόγω θέσης ή γιατί δεν έχεις δουλέψει στο αμπέλι οφείλεις να μην προχωράς σε εκχυλίσεις γιατί έτσι και ξεκινήσεις να πάρεις δεν τα βγάζεις πέρα ούτε με την παλαίωση. Η ελιά και η ντομάτα στα αρώματα είναι βασικά συνδεδεμένα με δεύτερα τερρουάρ.

Θεωρώ λοιπόν ότι η εκχύλιση είναι το Α και το Ω. Εγώ πάντα διαχώριζα με τη γευστική δοκιμή. Δεν κόβω με τις μέρες αλλά με αυτό που έχω μέσα στις δεξαμενές. Σε κακές χρονιές είμαστε στις 4-6 ημέρες και στις καλές 15 συν ενώ στο Legacy πάμε ακόμα περισσότερο. Το Ξινόμαυρο θέλει επίσης έντονο αερισμό πριν την ωρίμαση στα βαρέλια. Τα κρασιά δεν πρέπει να είναι στεγνά και να το λέμε αυτό τυπικότητα της ποικιλίας.

Πως θα περιγράφατε μία Νάουσα;

Ξεκινάμε με την λάθος έκφραση που λένε αρκετοί ότι το Ξινόμαυρο είναι στυφό. Καλά είναι ανάγκη να πεις ότι είναι στυφό; Δεν το καταλαβαίνω, είναι πολύ βασικό στην οινολογία να μάθεις πρώτα να κάνεις κρασιά που δεν έχουν ελαττώματα και σε κάποιο βαθμό το στυφό είναι fault. Δεν υπάρχει κανένα θέμα με τις τανίνες αν είναι δουλεμένες και στημένες σε ένα σύνολο αυτό που λέμε ισορροπία.

Λέω λοιπόν ότι η Νάουσα έχει κάτι από άλογο ράτσας που κάπως απροσδιόριστα σε πάει πιο ψηλά, διαθέτει ένταση και ευγένεια εφόσον μιλάμε για καλές Νάουσες με φρούτο στη μύτη και στο στόμα και όχι ντομάτα και χορταρίλα. Είναι δυναμίτης αρωματικά ιδίως με την παλαίωση με υψηλό φαινολικό πλούτο στο στόμα. Πλέον τα σταφύλια ωριμάζουν καλύτερα γι'αυτό και βλέπουμε όπως ξέρεις pH 3.40-3.45  ή και υψηλότερα.

Τι σας προβληματίζει περισσότερο στη ζώνη;

Έχω άποψη και με αυτό εννοώ ότι δεν λέω απλά κάτι αλλά μπορώ να το στηρίξω. Εμένα προσωπικά με απασχολεί όλη η ζώνη που δεν ορίζεται από 10 μικρά οινοποιεία αλλά από τους αμπελουργούς και όλα τα αμπέλια. Πρέπει να υπάρχει μια βασική (generic) Νάουσα και να γίνεται δουλειά σε επίπεδο αμπελουργών που πουλάνε την πρώτη ύλη σε ένα οινοποιείο. Δεν πρέπει η ζώνη να φθίνει σε αμπελουργούς.

Η λύση είναι οινοποιεία τύπου Μπουτάρης, ο Συνεταιρισμός, ο Κυρ Γιάννης πιθανώς αν δοκιμάσει. Η δικιά μας Νάουσα είναι είναι πολύ σημαντική στην πορεία της Νάουσας, αν είχαμε μία ακόμα σε βασικά σημεία πώλησης πχ σούπερ μάρκετ θα αγκάλιαζε κι άλλους καταναλωτές.

Πως έχετε στο μυαλό σας την διάρθρωση στα κρασιά της Νάουσας;

Πολύ ξεκάθαρα. Μία βασική Νάουσα για αρχή. Εμείς πουλούσαμε 1.5 εκατ μπουκάλια Νάουσα τη δεκαετία του 90, ήρθε μετά η κρίση που πέσαμε φυσιολογικά από το 2009 που άρχισε το χύμα να μας χτυπά. Και μιλάμε για τη Νάουσα που είναι το πιο διαδεδομένο κρασί παντού και που υπήρχε σε κάθε ταβέρνα γραμμένο. Έχουμε δυστυχώς να κάνουμε με κακούς επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης... Πέρυσι είχαμε μία αύξησξ 25% στην οποία βοήθησε και το Wine Spectator που ο κόσμος την ξαναδοκίμασε.

Η δεύτερη κατηγορία είναι η Grande Reserve από επιλεγμένα αμπέλια και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στο τέλος είναι το single vineyard Legacy. Νομίζω είναι ένα μοντέλο που θα μπορούσε να δουλέψει στον καθένα.

Σας ευχαριστώ πολύ

* Oι φωτογραφίες του αμπελώνα Legacy είναι από το αρχείο του Βασίλη Γεωργίου, οινολόγου της εταιρείας Μπουτάρη στη Νάουσα και μέλους της ομάδας στο project Legacy.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages