ΝΑΟΥΣΑ: TO ΣΤΟΙΧΗΜΑ THΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ
19 May 2015
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ:

Στον δρόμο από τον Τρίλοφο που είναι το κάτω όριο της ζώνης και μέχρι που φτάνει κάποιος μέσα στην ίδια τη Νάουσα δύσκολα θα συναντήσεις αμπελώνες. Είναι τα ροδάκινα που κυριαρχούν, δυστυχώς και σε φτωχά εδάφη που θεωρητικά είναι ιδανικά για την εγκατάσταση ποιοτικών αμπελιών. Ακόμα χειρότερο είναι, ότι οι ροδακινιές χρειάζονται εύφορα σημεία αλλιώς μοχθούν για να παράγουν το επιθυμητό φρούτο.

Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει πλέον έναν αμπελώνα που το 2005 καταλάμβανε έκταση της τάξης των 7.000 στρεμμάτων να είναι πλέον κοντά στο μισό. Προφανώς και με το δίκιο σας θα αναρωτηθείτε για τους λόγους αυτής της συρρίκνωση για να σας απαντήσουμε, ελπίζουμε αφοπλιστικά, ότι απλά τα ροδάκινα πληρώνουν καλύτερα.

Φαίνεται λοιπόν ότι κάτι δεν πάει καλά στην ξεχωριστή και με πολύ μεγάλο δυναμικό ζώνη ΠΟΠ της χώρας μας, μία ζώνη που δεν απέχει και πολύ από μία μικρή Βουργουνδία ακόμα και αν αυτό ακούγεται λίγο τραβηγμένο. Και όμως αυτό που παρατηρείται είναι η αυξημένη ζήτηση για τα κρασιά της Νάουσας που κατά δήλωση σημαντικών παραγωγών όπως ο Στέλλιος Μπουτάρης, ο Απόστολος Θυμιόπουλος και ο Γιώργος Διαμαντάκος κυριολεκτικά ξεπουλάνε στο εξωτερικό.

Το να ευχηθούμε αυτό να συμβεί για όλους τους παραγωγούς της Νάουσας είναι το πιο εύκολο. Το δύσκολο είναι να γίνουν τα σημαντικά βήματα που απαιτούνται για να πάει η Νάουσα ένα βήμα μπροστά, κερδίζοντας το στοίχημα της επόμενης μέρας.

Καταρχάς χρειάζεται πρώτα να πιστέψουν πραγματικά όλοι οι παραγωγοί στις δυνατότητες της ποικιλίας και του προϊόντος. Στη συνέχεια να ψαχτούν πως θα μεγαλώσουν, ξεπερνώντας και τυχόν γραφειοκρατικά προβλήματα, γιατί με 5 και 10 χιλιάδες φιάλες δυστυχώς δεν πας πολύ μακρυά.

Μετά το κρασί το ίδιο θα πρέπει να βελτιωθεί και να εξελιχθεί. Η αυταπάτη ότι όλα τα κρασιά είναι άριστα δημιουργεί προβλήματα, ενώ στην πράξη υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης αλλά και ορισμένες περιπτώσεις αδύναμων παραδειγμάτων που συνήθως προέρχονται από αμπελώνες μεγάλων στρεμματικών αποδόσεων. Όμως το Ξινόμαυρο ως ζωηρή ποικιλία παρουσιάζει δυσκολίες στην καλλιέργεια, ενώ λόγω του υψηλού τανικού φορτίου θέλει αρκετή δουλειά και πολύ περισσότερο προσοχή στο οινοποιείο.

Αλλάζοντας πεδίο και βλέποντας το εμπορικό κομμάτι θα μπορούσαμε να πούμε δύο πράγματα όσον αφορά την δημιουργία κατηγοριών. Πρώτον ότι ίσως το ζητούμενο να είναι τελικά η δημιουργία κατηγοριών φθηνής και ακριβής Νάουσας με τιμές στο ράφι για παράδειγμα τα 8 και τα 16 ευρώ αντίστοιχα αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις μετριότατες έως κακές Νάουσες των σούπερ-μάρκετ στα 2 και 3 ευρώ. Και επειδή το πρόβλημα όπως λέει ο αρχιοινολόγος της εταιρείας Μπουτάρη, Γιάννης Βογιατζής δεν είναι τα σούπερ-μάρκετ ας υπάρχουν και εκεί αλλά στα 7.99, όχι χαμηλότερα.

Η ιστορία με τα λεγόμενα crus είναι πολύ παλιά λέει η Χαρούλα Σπινθηροπούλου αμπελουργός και οινοποιός στην Αργατία. Όμως για να φτάσουμε εκεί -κάποια στιγμή- πρέπει να γίνουν αρκετά πράγματα. Διαβάζοντας ένα βιβλίο που ο Γιώργος Διαμαντάκος μου έκανε την τιμή να μου δωρίσει ανατρέχω σε πρακτικά του Πανελλήνιου Συνεδρίου Οινολογίας το 1992 και πέφτω στα λόγια της μεγάλης κυρίας του ελληνικού κρασιού της κυρίας Κουράκου-Δραγώνα.

''Μέσα σε μία γενιά δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, θέλουν ετών προσπάθειες....για να φθάσουμε κάποτε στα crus μέσα στις ζώνες ονομασίας προέλευσης είμαστε υποχρεωμένοι να αξιολογήσουμε την ιδιαιτερότητα του κάθε αμπελώνα όπως κάνουμε αυτή την στιγμή. Και δεν φθάνει ένας χρόνος ή δύο και δεν φθάνουν πέντε άνθρωποι σε ένα Ινστιτούτο και δεν φθάνει μιά γενιά αμπελουργών και οινοποιών''.

Προχωρώντας ένα βήμα ακόμα, οι πειραματισμοί αλλά και οι νεωτερισμοί είναι απαραίτητοι. Χρειάζεται εξωστρέφεια και τόλμη για μία σούπερ-Νάουσα που προφανώς οφείλει να είναι σε αντίστοιχο επίπεδο ποιότητας για να μην προκαλεί το γέλιο. Πλην του Μπουτάρη Legacy κάτι τέτοιο δεν υπάρχει ακόμα. Ήδη όμως πρόκειται να κυκλοφορήσουν διάφορα αμπελοτόπια από τον Κυρ-Γιάννη από τα λεγόμενα parcels 5, 9 και 15, υπάρχουν σχέδια για single vineyard εκδοχή από τον Θυμιόπουλο, προβληματισμός από τον Δαλαμάρα για το αν πρέπει να το Vignes Franches να κάνει πιο έντονη την παρουσία του στην ελληνική αγορά κλπ.

Προφανώς επίσης δεν έχει πλέον έννοια να συζητάμε για την δημιουργία μίας Νάουσα ΠΟΠ με προσθήκη Syrah ή Merlot αλλά να βγει ένα μεγάλο κρασί από 100% Ξινόμαυρο μόνο. Αν κάτι τέτοιο δεν το καταφέρουν οι Ναουσαίοι παραγωγοί θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά να σκίσουν τα διπλώματα τους.

Η στιγμή της Νάουσας είναι κομβική, ουσιαστικά ευρισκόμενη με πτητικούς όρους στο σημείο της μεταβατικής άντωσης. Ή θα εκμεταλλευθεί την δυναμική της και θα απογειωθεί ή θα κάνει άσχημο θόρυβο πέφτοντας. Το Αμύνταιο σε απόσταση αναπνοής εμφανίζεται με αυτοπεποίθηση για μεγάλα πράγματα και κανείς δεν πρέπει να το υποτιμά. Το ίδιο και η Ραψάνη αλλά και η Γουμένισσα…

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages