ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ
10 November 2013

Τι είναι τούτο;

Μία απόπειρα να συγκεντρώσουμε συμπυκνώνοντας σε πολύ μικρές παραγράφους ότι θα θέλαμε να δούμε πιο πολύ στα Ελληνικά κρασιά. Τα σημαντικότερα σημεία δηλαδή...Νιώστε ελεύθερα να μας πείτε την άποψή σας, να συμφωνήσετε ή να διαφωνήσετε.

1. Οργανική και Bιοδυναμική καλλιέργεια

Αν και η Ελλάδα έχει γενικά ένα ξηρό κλίμα -με κλασική εξαίρεση τα Ιόνια νησιά- που ευνοεί την οργανική καλλιέργεια, ένα πολύ μικρό μόνο ποσοστό του αμπελώνα, κάτω του 4% ακολουθεί τις αρχές της. Όσον αφορά βιοδυναμικούς παραγωγούς εκεί υπάρχουν απλά μόνο μεμονωμένες προσπάθειες που μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, χωρίς να υπάρχει ωστόσο μέχρι τώρα πιστοποίηση από τον οργανισμό Demeter.

Γιατί; Πρώτα απ'όλα είναι τυχαίο ότι οι Pontet Canet, Latour(προσεχώς), Chapoutier, Leroy, DRC, Humbrecht, Guigal, Peter Michael, Phelps, και Cullen είναι βιοδυναμιστές; Αναμφισβήτητα τα μεγάλα κρασιά μπορούν να γίνουν και από συμβατικούς παραγωγούς, υπάρχει όμως μεγαλύτερη πιθανότητα ανάμεσα στους organics/bio γιατί αυτοί οι παραγωγοί είναι αφενός μεν πιο επιλεκτικοί στις μεθόδους τους από το αμπέλι έως το οινοποιείο, αφετέρου δε το Ινστιτούτο Geisenheim απέδειξε ότι η οργανική καλλιέργεια έχει ως αποτέλεσμα 10-20% χαμηλότερες αποδόσεις με επακόλουθο καλύτερα επίπεδα ωρίμασης και συμπύκνωσης αλλά και μεγαλύτερη δραστηριότητα μικρο-οργανισμών στο έδαφος (ένδειξη ''ζωντανού''και υγιούς εδάφους που μπορεί να μεταφέρει στοιχεία στο αμπέλι).  Όσον αφορά βέβαια τα όρια μεταξύ οργανικής και βιοδυναμικής καλλιέργειας εκεί τα πράγματα είναι πιο δυσδιάκριτα.

2. Είναι οι κλώνοι η απάντηση;

Τα καλά νέα είναι ότι μέσα στα επόμενα 2 χρόνια θα κυκλοφορήσουν πιστοποιημένοι κλώνοι, δηλαδή ξεχωριστές εκδοχές της κάθε ποικιλίας η κάθε μια με τα δικά της χαρακτηριστικά, για αρκετές αυτόχθονες ποικιλίες. Τα κακά είναι ότι αυτό άργησε δεκαετίες αν και ξεκίνησε ενθαρρυντικά με το Ξινόμαυρο. Μετά από χρόνια έρευνας αφού η κλωνική επιλογή είναι μια διαδικασία που μπορεί να κρατήσει και 15 χρόνια, τα Φυτώρια Αμπέλου Μπακασιέτα βρίσκονται στην τελική ευθεία διάθεσής τους. Ειλικρινά πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα κομβικό σημείο και να συντελέσει καθοριστικά στην περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας του ελληνικού κρασιού όμως η προσπάθεια θα πρέπει να βρει συνεχιστές και στα μεγάλα οινοποιεία. Στη Ριόχα το σπίρτο για την κλωνική επιλογή του Tempranillo άναψε από τη Roda!

3. Συγκράτηση του αλκοόλ από το αμπέλι

Δεν είναι η αλλαγή κλίματος που ανεβάζει το αλκοόλ στα κρασιά αλλά οι αποφάσεις του αμπελουργού με καταληκτική την ημερομηνία τρύγου σε συνδυασμό με την μείωση των στρεμματικών αποδόσεων και τις πολύ αποτελεσματικές ζύμες. Όμως υπάρχουν τρόποι να συγκρατηθεί από το αμπέλι(διαχείριση φυλλικού τοιχώματος, πυκνότητα φύτευσης, τρύγος πιο νωρίς κλπ),  το ζήτημα είναι αν υπάρχει η θέληση και η τόλμη.

4. Λημνιώνα, Λημνιό και Βιδιανό

Με 20 εκτάρια η πρώτη, περίπου 70 εκτάρια η δεύτερη και με το Βιδιανό προς το παρόν μόνο στην Κρήτη σίγουρα υπάρχουν περιθώρια ανοίγματος των παραγωγών σε αυτές τις πολύ ιδιαίτερες ποικιλίες.

 5. Πρωτοτυπία στις διεθνείς ποικιλίες

Πόσο Syrah μπορεί να αντέξει ο Ελληνικός αμπελώνας; Καιρός να κοιτάξουμε περισσότερο στην μεριά του Tempranillo και του Sangiovese και γιατί όχι ποικιλιών που είναι πιο ανθεκτικές στη ζέστη όπως η Touriga Nacional αλλά και το Zinfandel. Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύ καιρός που η Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ(PNAS) προέβλεψε ότι το μέλλον των αμπελώνων της Μεσογειακής Ευρώπης θα είναι δυσοίωνο. Μην μπερδευτείτε με την αύξηση του αλκοόλ, εδώ μιλάμε για ακαταλληλότητα των ήδη φυτεμένων ποικιλιών λόγω αύξησης θερμοκρασίας που ουσιαστικά θα προσδώσει μαρμελαδέ χαρακτήρα στα κρασιά.

6. Λιγότερο φιλόδοξα κρασιά

Όταν όλοι προσπαθούν να το γυρίσουν σε πιο φρέσκα, πιο κομψά και λιγότερο εντυπωσιακά κρασιά εμείς μερικές φορές εξακολουθούμε να το παρακάνουμε, ιδίως στα κόκκινα. Θέλουμε λιγότερα που σημαίνει καλύτερη διαχείριση τανινών στις τανικές ποικιλίες, λιγότερη βελανιδιά και περισσότερο φρουτώδη χαρακτήρα.

7. Χαρακτήρα και Προσωπικότητα

Θέλουμε ξεχωριστά και διαφορετικά κρασιά και όχι ακόμα ένα βαρετό εμπορικό διεθνούς στυλ κόκκινο ή λευκό. Μερικές ιδέες για να προκύψει κάτι τέτοιο είναι  1. Τουλάχιστον sustainable viticulture(ολοκληρωμένης διαχείρισης) και ιδανικά Οργανική 2. Μικρόρωγοι κλώνοι που εστιάζουν στην ποιότητα 3. Χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις 4. Σχολαστική επιλογή της πρώτης ύλης 5. Απαλή οινοποίηση αποφεύγοντας εμπορικές ζύμες, ένζυμα, προσθήκη εξευγενισμένων τανινών, κολλάρισμα, φιλτράρισμα 6. Όχι βιασύνη. Ας μην γελιόμαστε, η στρογγυλάδα καλή είναι αλλά σπάνια δίνει χαρακτήρα.

8. Αφρώδη από Ασύρτικο

Είναι στο δρόμο και ανυπομονούμε να τα δοκιμάσουμε. Περιμένουμε ακόμα τη στιγμή που το μεγάλο Methode Traditionnelle αφρώδες θα προσγειωθεί στο ποτήρι μας μετά από παρατεταμένη παραμονή στις οινολάσπες(άνω των τριών χρόνων).

9. Φυσικά κρασιά

Αν και δεν πιστεύουμε στον όρο, αφού δεν υπάρχει πραγματικά φυσικό κρασί θα θέλαμε να δούμε Ελληνικές προσπάθειες που δεν εστιάζονται μόνο στην μη προσθήκη θειώδους αλλά ακολουθούν κατά γράμμα το Nothing Added, Nothing Taken στην οινοποίηση. Οποιαδήποτε συζήτηση για οινοποίηση σε αμφορείς θα ανέβαζε ακόμα περισσότερο την αξία του στοιχήματος. Αν δε, πιστεύετε ότι μιλάμε για σενάρια επιστημονικής φαντασίας που μπορεί και να έχετε δίκιο, κάντε απλά λίγο υπομονή.

10. Βιδωτό πώμα

ΝΑΙ βιδωτό πώμα το ξαναλέμε. Είναι κρίμα, ο Έλληνας παραγωγός να πασχίζει με τις σημερινές δυσκολίες να εμφιαλώσει το κρασί του και στο τέλος να χρησιμοποιεί αγγλομερέ φελλό που αποδεδειγμένα μετά από 6-12 μήνες θα προσδώσει αρώματα κόλλας στο κρασί. To βασικό πρόβλημα εστιάζεται στον σκεπτικισμό που πηγάζει από τη σύνδεση του βιδωτού πώματος με φθηνά κρασιά οπότε το σημαντικό θα ήταν να τοποθετηθεί σε ακριβές σειρές για να κατανοήσει ο καταναλωτής την αξία του. 

11. Φαντασία στις ετικέτες αλλά και στην επιλογή του σχήματος της φιάλης

Ακριβώς ότι λέει η επικεφαλίδα με την προσθήκη και half bottles για τα εστιατόρια. Στις υπόλοιπες χώρες που το κάνουν είναι χαζοί? Βάλε φαντασία που έλεγε και το τραγούδι.

12. Υποπεριοχές στις ετικέτες

Αναρωτιόμαστε πόσα χρόνια ή δεκαετίες πρέπει να περάσουν για να δούμε μία ετικέτα Νεμέα-Κούτσι ή Νεμέα-Ασπρόκαμπος που θα δίνει ξεκάθαρα τις πληροφορίες των ξεχωριστών terroir. Αντίστοιχα και στη Νάουσα. Σκοπός να αναδειχθεί καλύτερα η διαφορετικότητα των ονομασιών προέλευσης αλλά και να δοθεί μία επιπλέον ώθηση στις περιοχές.

13. Team Effort

Είναι εκεί που πάσχει ο Έλληνας. Στη Swartland λίγοι παραγωγοί σήκωσαν τη σημαία της επανάστασης και τα κρασιά τους πάνε από το καλό στο καλύτερο. Μέχρι και Ινδοί επιχειρηματίες μαχαραγιάδες όχι μόνο ενδιαφέρθηκαν αλλά αγόρασαν μερίδιο από τα κρασιά του Mullineux. Εμείς περιμένουμε από τη νέα γενιά στη Νάουσα. Ελπίζουμε να ανοίξουν το δρόμο.

14. Καλύτερη τιμολογιακή πολιτική

Παρά την κρίση που έχει χαμηλώσει τον πήχη κάποια κρασιά εξακολουθούν να κυμαίνονται σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από ότι θα έπρεπε. Και το νέο βαρέλι δεν είναι αρκετά καλή δικαιολογία, ούτε η μικρή παραγωγή. Αλλιώς θα βγάζαμε και εμείς 150 φιάλες magnum Κτήμα Commanders προς 300 ευρώ η φιάλη....

15. Περισσότερη συζήτηση για τους μικρούς παραγωγούς

Οι μικροί παραγωγοί είναι μικροί μόνο στο μέγεθος παραγωγής γιατί ποιοτικά μπορεί να αποδειχθούν extra large. Τους αξίζει αναγνώριση όταν κάνουν κάτι καλό αλλά και μία θέση στο τραπέζι μας.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages

23 January 2014