Τι ακολουθεί μετά το Ασύρτικο στις λευκές ποικιλίες
10 October 2015

Το Ασύρτικο φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι μάλλον έχει βρει το δρόμο του στοχεύοντας πολύ ψηλά. Λέμε μάλλον γιατί πολύ απλά εμείς οι Έλληνες έχουμε ταλέντο στο να χύνουμε την καρδάρα με το γάλα στο τέλος, οπότε κρατάμε μία επιφύλαξη. Η δήλωση της Jancis Robinson κάνα δύο χρόνια πριν, ταυτόχρονα με την έκδοση της "Βίβλου" της "Wine Grapes" πως το Ασύρτικο μέσα στα επόμενα έτη θα ξεπεράσει σε φυτεύσεις τα όρια της Ελλάδας αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά.

Jim Barry στην Αυστραλία, Eben Sadie στη Νότιο Αφρική, Mustafa Chamlija στην Τουρκία και σίγουρα αρκετοί ακόμα παραγωγοί που δε αναφέρουμε ή δεν έχουμε ακούσει, αρχίζουν να επενδύουν σοβαρά στο κορυφαίο Ελληνικό σταφύλι.

 (Διαβάστε εδώ περισσότερα)

Ωστόσο μια καλή ομάδα δε βασίζεται μόνο σε ένα παίχτη. Έχουν περάσει προ πολλού οι εποχές που ο Nick -Νίκος Γκάλης- σήκωνε μια ολόκληρη ομάδα στα χέρια του οδηγώντας την προς τη νίκη. Έτσι λοιπόν τώρα που υπάρχει το buzz γύρω από το Ασύρτικο και το Ελληνικό κρασί γενικότερα, είναι ευκαιρία να προβληθούν και άλλες λευκές Ελληνικές ποικιλίες που έρχονται από πίσω, τόσο εντός όσο και στο εξωτερικό.

Είναι λοιπόν λογικό να πρέπει να υπάρξει συνέχεια. Τι μπορεί να ακολουθεί;

Δοκιμάζοντας στο πρόσφατο ταξίδι μας στη Κρήτη το Βιδιανό σε όλες τις πιθανές του εκφράσεις, βαρελάτες ή δεξαμενής, παλαιωμένες ή φρέσκες, ποικιλιακές ή σε χαρμάνια, πιστεύουμε ότι τώρα είναι το κατάλληλο timing για την ποικιλία.

Η ποιότητα έρχεται σύμφωνα με τον Νίκο Δουλουφάκη όταν καταφέρεις να περιορίσεις την τάση του σταφυλιού να παράγει τεράστια τσαμπιά, στρεσάροντας το ελαφρώς στο αμπέλι. Σε κάθε περίπτωση μπορεί να συνδυάσει υψηλή ποιότητα και ποσότητα, αποτελώντας winning horse για τους παραγωγούς της Κρήτης και τον καταναλωτή φυσικά. Αν μάλιστα καταφέρει να ξεπεράσει τα γεωγραφικά όρια του νησιού και μαζί του παθιαστεί εκτός από τους Κρητικούς και κάποιος από τους υπόλοιπους μεγάλους Έλληνες παραγωγούς θα είναι πραγματικά ασταμάτητο.

Η Ρομπόλα της Κεφαλλονιάς είναι ακόμα ένας άσος στο μανίκι για το Ελληνικό κρασί, έχοντας αφήσει πίσω της την μέτρια εικόνα του παρελθόντος και των οξειδώσεων. Φρεσκάδα, ένταση, ενέργεια, ορυκτότητα και τραγανός χαρακτήρας είναι τα χαρακτηριστικά του σταφυλιού από τα ασβεστολιθικά εδάφη του Αίνου. Κάτι από Ασύρτικο δηλαδή αλλά σε μια ελαφρώς λιγότερο "μπουσταρισμένη"-ηπιότερη εκδοχή.

Η δουλειά που γίνεται στο νησί, όπως φάνηκε και από την πρόσφατη επίσκεψη του Γιάννη στην Κεφαλονιά είναι εξαιρετική και θα επανέλθουμε αναλυτικά με άρθρα στο κοντινό μέλλον. Θέματα προς επίλυση σαφώς υπάρχουν και δεν είναι πολύ διαφορετικά από αυτά στις υπόλοιπες περιοχές με την προσθήκη ότι η Ρομπόλα ως ΠΟΠ είναι σε χρυσό κλουβί και δεν μπορεί να αναφέρεται σε ετικέττες εκτός Κεφαλλονιάς!

Κάποιος θα αναρωτηθεί γιατί δεν μιλάμε για παράδειγμα για Μαλαγουζιά, Ροδίτη και Σαββατιανό ή και Κυδωνίτσα που είχε αναφέρει ο Vouillamoz στο συνέδριο των Masters of Wine. Απαντάμε εν συντομία:

Μαλαγουζιά: Πολλές Μαλαγουζιές στερούνται βάθος φρούτου και είναι μονοδιάστατες δυστυχώς. Αν της φερθούν οι παραγωγοί ως ποιοτικό σταφύλο και όχι μόνο ως αγελάδα που αρμέγουν κάτι μπορεί να γίνει...

Ροδίτης: Μετρημένα στα δάχτυλα του ενός (μισού) χεριού τα πολύ καλά παραδείγματα.

Σαββατιανό: Υποφέρει από την μαζική εικόνα του χύμα στο κύμα, κακή ρετσίνα κλπ. Θα μπορούσε να γίνει κάτι αν γινόταν κάτι αντίστοιχο του Swartland Revolution.

Κυδωνίτσα: Ας την μάθουμε πρώτα στην Ελλάδα και μετά το συζητάμε.

Μένουμε λοιπόν σε Βιδιανό και Ρομπόλα ως τους πιθανούς υποψήφιους για το next big thing σε ελληνικές λευκές ποικιλίες, και σύντομα θα το αναλύσουμε περισσότερο.

Γιάννης- Γρηγόρης (Wine Commanders)

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages