Τι μπορεί να σημαίνει η εξάπλωση των ελληνικών ποικιλιών εκτός συνόρων
25 July 2015

Τι θα μπορούσε να σημαίνει η εξάπλωση των Ελληνικών ποικιλιών σε άλλες περιοχές του πλανήτη; Με αφορμή την δοκιμή του πρώτου Ασύρτικου εκτός Ελλάδος από τα χέρια του Jim Barry στο πρόσφατο ταξίδι μας στην Αυστραλία άρχισαν τα καινά δαιμόνια να πλημμυρίζουν το μυαλό μου. Έχουμε ή δεν έχουμε την αποκλειστικότητα των Ελληνικών ποικιλιών; Μήπως θα χάσουμε ένα από τα σημαντικά πλεονεκτήματα με το οποίο προσπαθούμε να εισχωρησουμε στις αγορές του εξωτερικού, αυτό της μοναδικότητας;

Σαρντονέ υπάρχουν πολλά, Chablis όμως ένα... Ακόμα και στην περίπτωση που το Ασύρτικο ή και άλλες Ελληνικές ποικιλίες καταφέρουν να κάνουν τελικά αυτό το οποίο δε κατάφερε εδώ και χρόνια η Άννα Βίσση, διεθνή καριέρα δηλαδή, η Σαντορίνη θα είναι πάντα Σαντορίνη και είναι τρομερά δύσκολα να τη μιμηθεί άλλη περιοχή πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Αυτή είναι μια πρώτη, μάλλον προφανής διαπίστωση.

Από εκεί και πέρα, αυτό το οποίο θα ήταν ευκτέο για το Ασύρτικο και επιμένουμε στο Ασύρτικο αφού σύμφωνα με τη γνώμη σημαντικών προσωπικοτήτων του κρασιού παγκοσμίως, όπως η Jancis Robinson, είναι η πρώτη ποικιλία που θα περάσει τα σύνορα της Ελλάδας, είναι να πέσει στα σωστά χέρια. Να καλλιεργηθεί και να οινοποιηθεί από παραγωγούς στο εξωτερικό που θα αναδείξουν το τεράστιο ποιοτικό του δυναμικό. Έτσι και αλλιώς είναι από εκείνες τις ποικιλίες που φαντάζει top επιλογή για παραγωγούς που δραστηριοποιούνται σε ζεστές περιοχές, αφού έχει το μοναδικό προσόν να διατηρεί πολύ υψηλά επίπεδα οξύτητας ακόμα και σε επίπεδα αλκοόλης πάνω από το 14%.

Με λίγα λόγια θέλουμε ακόμα πέντε-έξι, ακόμα καλύτερα δέκα, σούπερ τυπάδες  όπως ο Jim Barry από premium περιοχές, που θα αψηφίσουν τις μεγάλες δυσκολίες του να καλλιεργήσουν μια ελληνική ποικιλία (δυσκολίες όπως για παράδειγμα η ύπαρξη virus-free κλώνων) και να παθιαστούν με το συγκεκριμένο σταφύλι. Σκοπός θα ήταν να φτιάξουν ένα κρασί το οποίο θα μπορούσε δυνητικά αν μιλάμε για Ασύρτικο, να ξεπεράσει σε επίπεδο ποιότητας ακόμα και μια Σαντορίνη.

Που θέλω να καταλήξω; Θυμάμαι πως ένα από τα πρώτα ξένα λευκά κρασιά που δοκίμασα στη ζωή μου ήταν ένα νεοκοσμίτικο Σαρντονέ. Ειλικρινά δε θυμάμαι αν ήταν από την Αυστραλία ή την Αργεντινή. Ένα κρασί το οποίο για εκείνη την εποχή και τις λιγοστές γνώσεις μου με είχε εντυπωσιάσει. Τότε φυσικά δεν ήξερα καν την ύπαρξη της Βουργουνδίας ή του Chablis. Ωστόσο ήταν ένα πρώτο ερέθισμα το οποίο με οδήγησε σταδιακά στη Γαλλία και τελικά στο αρχέτυπο της Βουργουνδίας. Και όταν φτάσεις στο σημείο να δοκιμάσεις μια καλή Βουργουνδία δύσκολα μετά θα στρέψεις το βλέμμα σου αλλού.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να λειτουργήσει για το Ελληνικό κρασί η  εξάπλωση των Ελληνικών ποικιλιών έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Ίσως για κάποιους ανθρώπους να ήταν το έναυσμα για να δοκιμάσουν μια ελληνική ποικιλία την οποία σε άλλη περίπτωση δεν θα δοκίμαζαν ποτέ. Όπως και να το κάνουμε άλλη η δύναμη της Αυστραλίας και άλλη αυτή της Ελλάδας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν τους αρέσει αυτό το οποίο θα δοκιμάσουν θεωρώ απίθανο να μην αναζητήσουν κάποια στιγμή και το πρωτότυπο.

Το μόνο το οποίο μένει τότε είναι η ελληνική εκδοχή να τους εντυπωσιάσει. Με άλλα λόγια οι Έλληνες παραγωγοί θα πρέπει να ανησυχούν μόνο για την επίτευξη κορυφαίας ποιότητας στα κρασιά τους. Η εξωστρέφεια θα φέρει όλα τα άλλα στο πιάτο  και η αναγνωρισιμότητα περισσότερα λεφτά στο ταμείο.

Δεν ξέρω τι σκέφτεστε σχετικά... Ίσως και να μην τίθεται καν ακόμα θέμα αφού οι φυτεύσεις εκτός Ελλάδας είναι ακόμα ελάχιστες αλλά λίγη πρώιμη σκέψη ποτέ δεν έβλαψε κανέναν...

Πρέμνα Ξινόμαυρου στον αμπελώνα του Torres Πρέμνα Ξινόμαυρου στον αμπελώνα του Torres

 

 

Γρηγόρης (The Wine Commanders)

* Οι φωτογραφίες είναι από από την επίσκεψη του Γιάννη στο πρότυπο φυτώριο του Torres στο Penedes.

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages