ΤΣΑΝΤΑΛΗΣ WINE ADVENTURE-ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΗ ΡΑΨΑΝΗ
02 February 2014

Φανταστείτε τον εαυτό σας συνεπιβάτη μέσα σε ένα σπαρτιάτικο jeep Land Rover Defender. Αν η συγκεκριμένη εικόνα φέρνει στο μυαλό σας έρημο, σαφάρι, λιοντάρια, ή ελέφαντες, αρκεί μια βόλτα μέχρι την Ραψάνη για να αλλάξετε αυτές τις παραστάσεις. Εκεί στους πρόποδες του Ολύμπου, η περιπέτεια αρχίζει και τελειώνει στον άγριας ομορφιάς κατακερματισμένο ιστορικό αμπελώνα της περιοχής, που δεσπόζει κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των δώδεκα θεών.

Μπορεί λοιπόν ο εξοπλισμός άνεσης του Defender να ήταν λιτός και οι πίσω θέσεις να θύμιζαν την περίφημη «Καναδέζα», από τη στρατιωτική μας θητεία, ωστόσο το συγκεκριμένο jeep ήταν επανδρωμένο με το βαρύ πυροβολικό του Τσάνταλη· δύο ανθρώπους που ήξεραν την περιοχή και τα μυστικά της καλύτερα και από δεύτερο σπίτι τους. ‘Ότι έπρεπε για τον βομβαρδισμό ερωτήσεων που ακολούθησε, στην πιο περιπετειώδη έως τώρα εμπειρία μας με αφορμή το κρασί.

Τα κομάντα ετοιμοπόλεμα, σκαρφαλώσαμε στις πίσω θέσεις, ενώ στη θέση του οδηγού βρέθηκε ο γεωπόνος της εταιρείας Ανδρέας Ανθομελίδης, με άπειρες ‘ώρες πτήσης’ μέσα στα αμπέλια. Συνοδηγός μας ο επικεφαλής οινολόγος Παναγιώτης Κυριακίδης, σε ρόλο αφηγητή όχι μόνο της ιστορίας της περιοχής αλλά και της γενικότερης φιλοσοφίας του Τσάνταλη. Το πρόγραμμα δεν συμπεριλάμβανε επίσκεψη σε οινοποιείο ή tasting σε κάποια αίθουσα γευσιγνωσίας.

Αντίθετα στο μενού υπήρχαν κακοτράχαλοι χωματόδρομοι, τσοπανόσκυλα να μας παίρνουν στο κατόπι, απότομα τραντάγματα, αλλά και υπέροχης αισθητικής αμπελώνες στους οποίους η μουντάδα του χειμώνα έδινε μια σχεδόν απόκοσμη αίσθηση γαλήνης. Μαζί μας στο πορτμπαγκάζ ταξίδευαν 4 φιάλες παλαιωμένης Ραψάνης (1997-2000) και ένα δείγμα του 2013 που εμφιαλώθηκε ειδικά για την περίσταση, πριν ακόμα υποστεί τη διαδικασία του elevage. Αποστολή μας να τεστάρουμε τις δυνατότητες παλαίωσης αυτών των κρασιών μέσα στην καρδιά του αμπελώνα.

Γραμμικός αμπελώνας στη Ραψάνη και στο βάθος το χωριό της Ραψάνης στους πρόποδες του Ολύμπου Γραμμικός αμπελώνας στη Ραψάνη και στο βάθος το χωριό της Ραψάνης στους πρόποδες του Ολύμπου

 

Η Ραψάνη αποτελεί μια μοναδική ιστορία επιτυχίας για την εταιρεία Τσάνταλη. Στο δρόμο προς το ορεινό κομμάτι του αμπελώνα, o Παναγιώτης μας εξηγεί ότι το 1991 το οινοποιείο του εξαθλιωμένου οικονομικά συνεταιρισμού της περιοχής πέρασε με διαγωνισμό στην εταιρεία, η οποία με τη σειρά της ξεκίνησε έναν αγώνα για την διατήρηση της αμπελοκαλλιέργειας στη περιοχή. Ως μέρος της συμφωνίας, δεσμεύτηκε να απορροφάει το 100% της παραγωγής από τα 1000 στρέμματα των συνεργαζόμενων αμπελουργών.

Αυτά τα 1000 περίπου στρέμματα με τις ποικιλίες Ξινόμαυρο, Σταυρωτό και Κρασάτο να μπλέκονται μέσα στο αμπέλι (mix field), εκτείνονται σε τρεις διαφορετικές υψομετρικά ζώνες. Η πρώτη μέχρι τα 150m, είναι η πλέον παραγωγική με εύφορα εδάφη, η δεύτερη φτάνει μέχρι τα 250m, ενώ η τρίτη που είναι η πιο ποιοτική  ξεπερνάει τα 650m, με ξερικά αμπέλια σε μορφή θάμνων (bush vines). Σύμφωνα με τον Παναγιώτη αυτή η διαμόρφωση γινόταν παραδοσιακά γιατί δεν υπήρχαν τρακτέρ να δουλευτούν γραμμικοί αμπελώνες. Ωστόσο ακόμα και σήμερα στα πιο ορεινά άνυδρα αμπέλια προτιμάται σε νέες φυτεύσεις, επειδή οι γραμμικοί αμπελώνες θέλουν πολύ νερό στην αρχή, το οποίο δεν είναι διαθέσιμο.

Κάνοντας ένα διάλειμμα σε ένα πανέμορφο αμπελοτόπι, έπεσε η ιδέα της επιτόπιας δοκιμής. Πριν προλάβουμε καν να ξεπιαστούμε, στο καπό του Defender βρέθηκαν οι τέσσερις παλαιωμένες χρονιές της Επιλεγμένης Ραψάνης, για δοκιμή μέσα  στον αμπελώνα.

Ραψάνη 1997-2000 πάνω στο καπό του Defender Ραψάνη 1997-2000 πάνω στο καπό του Defender

 

Ξεκινώντας από το 1997 και την πολύ εξελιγμένη του μύτη, γεμάτη μανιτάρι, τρούφα και γήινες νότες, εντύπωση προκαλούσε η πολυπλοκότητα του κρασιού στο στόμα, το οποίο είχε ακόμα παρουσία φρούτου και μεγάλο γευστικό ενδιαφέρον. Αν ακόμα δεν μαντέψατε σε ποιον από τους commanders άρεσε περισσότερο, o Γιάννης έχει εδώ και χρόνια μια ροπή προς τα όμορφα εξελιγμένα στο χρόνο κρασιά.

Από την τετράδα, το 98αρι και το 2000 βρίσκονταν ακόμα σε εξαιρετική φόρμα, με αρκετό κόκκινο φρούτο παρά την ηλικία τους, φυτικότητα που θύμιζε βρεγμένο χώμα και όμορφη ισορροπία ανάμεσα στις γήινες νότες εξέλιξης και το φρούτο. Στο στόμα και τα δυο απολαυστικά, με ώριμες τανίνες μεταξένιας υφής, τραγανή  οξύτητα και μακρά επίγευση που άφηνε καπνό και αποξηραμένα βότανα. Ο Γρηγόρης ψήθηκε τελικά για το 98αρι ενώ ο Γιάννης για την ώριμη χρονιά του 2000.

Το 1999 μας αποχαιρετούσε με χάρη, έχοντας  έντονα ζωικά αρώματα, σχεδόν ανύπαρκτο φρούτο και χωρίς να διαθέτει την ένταση ή την πολυπλοκότητα του 1997 στο στόμα.

Ήταν μια πολύ δυνατή τετράδα κρασιών και μια συνολικά εξίσου δυνατή εμπειρία. Στην κατάβαση προς το σιδηροδρομικό σταθμό που είχαμε παρκάρει, δε μπορούσαμε να μη σκεφτούμε πως το ελληνικό κρασί έχει απίστευτα behind stories πίσω του, που χρειάζεται απλά εξωστρεφείς ανθρώπους για να τα επικοινωνήσουν παγκοσμίως.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Ραψάνης-Αφετηρία και τέλος της διαδρομής μας Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Ραψάνης-Αφετηρία και τέλος της διαδρομής μας

 

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages