ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΑΡΙΣΜΑ
19 May 2014

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Βρετανός blogger και συγγραφέας των εξαιρετικών βιβλίων Authentic Wine και Science of Wine,  Jamie Goode πόσταρε στο σάιτ του ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με μη φιλτραρισμένες απόψεις για το χώρο του κρασιού. (Μπορείτε να το δείτε στην αγγλική του εκδοχή εδώ. )

Εμείς αφού πήραμε την άδεια από τον Jamie το μεταφράζουμε στα Ελληνικά και σχολιάζουμε τα βασικά του σημεία συμφωνώντας σε κάποια και διαφωνώντας σε άλλα.

''Δεν φοβάμαι να πω την άποψή μου. Ωστόσο, καθώς μεγαλώνω, έχω μάθει ότι ορισμένες γνώμες είναι καλύτερα να μένουν κρυφές. Είμαι επίσης, ένας άνθρωπος με ευγενική καρδιά που δεν θέλει να αναστατώσει κανέναν, εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο. Και έχω μάθει ότι η δική μου προοπτική είναι ακριβώς αυτή: τα πράγματα δείχνουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο από εδώ που στέκομαι, και μερικές φορές κάνω λάθος ενώ, μερικές φορές τα πράγματα φαίνονται πολύ διαφορετικά από μια άλλη σκοπιά.

Λέγοντας αυτά είναι καιρός για λίγη ειλικρίνεια. Είναι πάρα πολύ εύκολο ένας οινογράφος να τα βρίσκει όλα καλά και να του αρέσουν όλα, να είναι ενθουσιώδης για οτιδήποτε του στέλνουν ή να θριαμβολογεί για οποιαδήποτε περιοχή επισκέπτεται. Μερικοί μάλιστα οινογράφοι κάνουν καριέρες σε έναν ενθουσιασμό δίχως όρια που τους κόβει την ανάσα. Οι παραγωγοί και οι τοπικές ενώσεις τους συμπαθούν αλλά οι αναγνώστες πρέπει να αναρωτηθούν για την απροκάλυπτη, μη επιλεκτική υπερβολή με περιγραφές στα πάντα με τις λέξεις ''φοβερό'', ''φανταστικό'' και ''εκπληκτικό''.  

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: όχι μόνο το προσυπογράφουμε αλλά δηλώνουμε ότι "κάθε ομοιότητα με φαινόμενα και συμπεριφορές στον ελληνικό οινογραφικό κόσμο μόνο τυχαία δεν είναι". Άλλωστε αυτή την κατάσταση την σχολιάσαμε και εμείς αρκετές φορές. Δείτε εδώ το τελευταίο μας άρθρο.

Έτσι σκέφτηκα ότι θα ήταν διασκεδαστικό να είμαι απόλυτα ειλικρινής σχετικά με το πώς βλέπω ορισμένες πτυχές του κόσμου του κρασιού. 

Rioja. Είναι μια ζώνη καταστροφής. Φυσικά, υπάρχουν μερικά καλά κρασιά (και τα έχω υπερασπιστεί αυτά κατά το παρελθόν). Αλλά το μέσο επίπεδο της ποιότητας είναι χάλια. Η περιοχή έχει εκπληκτικούς αμπελώνες, αλλά τα περισσότερα από αυτά τα σταφύλια καταλήγουν σε οινοποιεία-εργοστάσια που θα υποστούν βιομηχανική επεξεργασία. Κελάρια που περιέχουν 10.000 βαρέλια, τα οποία δεν απογεμίζονται και δεν δοκιμάζονται, αλλά αντίθετα μεταγγίζονται(racking) συνήθως κάθε έξι μήνες. Και πάρα πολύ Αμερικάνικο βαρέλι και γενικά πάρα πολύ κακό βαρέλι. Λίγα κρασιά επιβιώνουν την οξειδωτική αυτή διαχείριση. Ωστόσο, η περιοχή είναι εμπορικά επιτυχημένη. Είναι τρελλό.

Συναγωνίζοντας την Rioja για το χειρότερο μέσο επίπεδο οινοποίησης, έχουμε το Chianti. Σπάνια βρίσκω ένα Chianti που μπορώ να πιω, αλλά όπως στην Rioja, τα καλύτερα είναι πανέμορφα κρασιά. Τα κρασιά τείνουν στον οξειδωτικό χαρακτήρα, συχνά έχουν βαριές μυρωδιές και έχουν μία αυστηρή προσωπικότητα. 

ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ γιατί εδώ χρειάζεται μεγάλη ανάλυση. Μάλλον στη Ριόχα θα διαφωνήσουμε και ίσως συμφωνήσουμε στη βάση για το Chianti. Πιστεύουμε γενικά ότι η Ριόχα έχει βρει την πολυπρόσωπη ταυτότητά της παντρεύοντας εξαιρετικά το μοντέρνο με το παραδοσιακό στυλ και καινοτομώντας συνέχεια. Διαβάστε εδώ για την Valmira, την single vineyard Rioja του Alvaro Palacios από 100% Garnacha που έρχεται να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Το Chianti από την άλλη, φαίνεται να πασχίζει περισσότερο και ίσως η νέα κατηγορία Gran Selezione με 30 μήνες ωρίμαση που έπεται της Riserva να μην δώσει τη ζητούμενη ώθηση.

Χιλή. Επιτέλους, η Χιλή έχει αρχίσει να παρουσιάζει ενδιαφέρον, με λίγα κρασιά μικρής παραγωγής που δείχνουν προσωπικότητα και χαρακτήρα, αλλά ήταν για πολύ καιρό μία από τις πιο βαρετές οινοπαραγωγικές χώρες. Τόσα πολλά ενδιαφέροντα αμπελοτόπια(terroir), αλλά λίγα πραγματικά συναρπαστικά κρασιά. Εμπορικά, οι Χιλιανοί τα έχουν καταφέρει όσο κανείς παρέχοντας νόστιμα, φθηνά κρασιά στις εξαγωγικές αγορές. Αλλά όταν προσπάθησαν να πάνε ψηλά, απλά κατάφεραν να φτιάξουν βαρετά, με γλυκό φρούτο, σχεδόν μαρμελαδένια κρασιά. Και τόσα πολλά κόκκινα κρασιά έχουν το χαρακτηριστικό Χιλιάνικο άρωμα που τα καθιστά εύκολα να εντοπιστούν σε τυφλή γευσιγνωσία, το οποίο όμως δεν είναι ένα θετικό πράγμα καθόλου.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: εδώ θα διαφωνήσουμε μόνο στο τελευταίο σημείο. Οι λόγοι ευνόητοι αφού το MW exam πλησιάζει για το Γιάννη και η Χιλή λογικά φωνάζει από μακρυά!

Bordeaux. Είναι η κορυφαία περιοχή σε fine wines, και όμως βρίσκω δύσκολο να την αγαπώ αυτή τη στιγμή. Λατρεύω τα παλιά Bordeaux, αλλά τόσο πολλά έχουν αλλάξει τελευταία (περισσότερη διαλογή φρούτου, περισσότερη συμπύκνωση, καθυστερημένος τρύγος, περισσότερη οινοποίηση) που δεν είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να εγγυηθούμε ότι τα καλύτερα κρασιά θα παλαιώνουν εξίσου καλά για 20 - 50 χρόνια. Δεν θα ήταν καταστροφή αν ξαφνικά οι άνθρωποι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά τα κρασιά που πολύς κόσμος επενδύει πάνω τους έχουν στην πραγματικότητα καλύτερη γεύση μετά από 5-10 χρόνια αντί για 20; Υπάρχει τόσο μεγάλη υπερβολή γύρω από το Bordeaux και το en primeur τσίρκο, όπου πολλά από τα κρασιά κρίνονται σε εμβρυακό στάδιο. Και δεν καταλαβαίνω τους δημοσιογράφους που κριτικάρουν και γκρινιάζουν για τα primeur, αλλά που σπεύδουν κάθε χρόνο εκεί για να δημοσιεύσουν τα σκορ τους. Δεν μπορείτε να το παίζετε δίπορτο!

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: Εδώ αντί για σχόλιο διαβάστε το Υπάρχει ζωή πέρα από το Bordeaux;

Bloggers. Είμαι wine-blogger αλλά με θλίβει να βλέπω το πόσο μαλακά οι περισσότεροι bloggers συμπεριφέρονται στα κρασιά που δοκιμάζουν. Μέτριοι παραγωγοί απλά σερβίρουν κρασί στους bloggers  ή τους προσκαλούν σε ταξίδι και ξαφνικά έχουν χωρίς καμία διάκριση λαμπερή κάλυψη.  Και tweeting, instagramming ή Facebooking μια εικόνα από ένα μπουκάλι κρασί ή ένα αμπέλι δεν μετρούν ως οινική δημοσιογραφία. (Το κάνω και εγώ φυσικά και είμαι φίλος με τα social media αλλά στην πράξη χρειάζεται να γράψεις πραγματικά κάτι ή να κάνεις ένα podcast.)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: Δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε περισσότερο με τον Jamie. Είναι απλά κρίμα!

Η Αυστραλία κάνει μερικά μεγάλα κρασιά, και είμαι πολύ ενθουσιασμένος με τα καλά πράγματα. Αλλά τα στάνταρντ των εμπορικών κρασιών είναι πολύ χαμηλά αυτές τις μέρες. Στο παρελθόν, τα μεγάλα brands, όπως Lindemans και Penfolds χρησιμοποιούσαν για τα φθηνά κρασιά τους φρούτο από κατάλληλους αμπελώνες. Τώρα, τα φθηνά κρασιά προέρχονται από ζεστές, αρδευόμενες εκτάσεις, όπου τα αμπέλια δεν θα έπρεπε καν να καλλιεργούνται. Και μισώ τον τρόπο που τόσοι πολλά κόκκινα κρασιά έχουν υποστεί προσθήκη τρυγικού οξέος που ξεχωρίζει ως λαβωμένος αντίχειρας.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: Και εδώ ο Jamie μάλλον έχει δίκιο. Το πρόβλημα είναι πάντα πόσο φθηνή θα είναι η πρώτη ύλη στην βάση της πυραμίδας όπου εξελίσσεται ένας πόλεμος μεταξύ Αυστραλίας-Χιλής και generic Καλιφόρνιας. Να προσθέσουμε επίσης ότι το νέο υποτιθέμενο ραφιναρισμένο στυλ της Αυστραλίας με λιγότερα αλκοόλια και υψηλότερες οξύτητες είναι συχνά σε βάρος της ωριμότητας του φρούτου.

Το Ινστιτούτο Masters of Wine. Είναι ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα, ή ένα ιδιωτικό κλαμπ μελών; Δεν φαίνεται να έχει πάρει απόφαση. Έχει επίσης απογοητεύσει πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους του κρασιού που έχουν περάσει τόσο τη θεωρία όσο και την πρακτική εξέταση, και που απαιτείται στη συνέχεια να κάνουν μια πτυχιακή εργασία. Το επίπεδο των πτυχιακών εργασιών ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό, και μερικοί άνθρωποι μπερδεύονται άσχημα. Τώρα η διατριβή έχει γίνει μια «ερευνητική εργασία», αλλά η καλή έρευνα κοστίζει χρήματα και γίνεται συνήθως με την υποστήριξη ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος. Είναι λίγο χαοτικό. 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ: Αρκετά καλά σημεία προσοχής αλλά το περυσινό ποσοστό επιτυχίας στην πτυχιακή ήταν 93% οπότε κάτι φαίνεται να αλλάζει προς το καλύτερο. Τώρα για το ποια είναι ακριβώς η ταυτότητα ίσως είναι έτσι ακριβώς όπως το λέει, ίσως όχι. Αλλά πάλι δεν μπορούμε να είμαστε 100% αντικειμενικοί σε αυτό το θέμα για προφανείς λόγους.

 

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages