Greek drama (Μερος I)
25 May 2013

Περίληψη:Οι Έλληνες καταναλωτές υποφέρουν από το ανασφαλές οικονομικό περιβάλλον, τους αυξημένους φόρους, τα μειωμένα έσοδα και την υψηλή ανεργία. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το εμπόριο κρασιού περνάει δύσκολες στιγμές. Παρόλα αυτά, ο Γρηγόρης Μιχαήλος υποστηρίζει ότι ορισμένες επιχειρήσεις δεν καταφέρνουν απλά να επιβιώνουν, αλλά βρίσκονται μάλιστα σε άνθηση.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία, κατά τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας της. Άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, παραλληλίζουν στο μυαλό τους την έντονη ύφεση με τις καταστροφικές οικονομικές συνέπειες που είχε η εμπλοκή της χώρας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο που ακολούθησε. Και τότε η οικονομία βρισκόταν σε τραγική κατάσταση. Παρόλα αυτά κάποιοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο παρόν και το πρόσφατο παρελθόν. Η έμφυτη αισιοδοξία των Ελλήνων και η θετική στάση τους απέναντι στις δυσκολίες, φαίνεται να έχουν αρχίσει να τους εγκαταλείπουν. Μετά από 5 συναπτά έτη βουτηγμένα στην κρίση, σχεδόν όλοι οι Έλληνες νιώθουν στο έλεος δυνάμεων που δεν μπορούν να ελέγξουν. Η επιβίωση εν μέσω κρίσης αποτελεί προτεραιότητα για όλες τις επιχειρήσεις που σχετίζονται με το κρασί. Η προσαρμογή στο νέο οικονομικό περιβάλλον είναι η λέξη κλειδί και οι Έλληνες επιχειρηματίες οφείλουν να κατανοήσουν την κρίση και να οδηγήσουν επιτυχώς τις δραστηριότητες τους μέσα από αυτή. Οικονομία σε απόγνωση Όπως επισημαίνει ο Πέτρος Κωνσταντινίδης, διευθύνων σύμβουλος και συνέταιρος της εταιρίας Hill+Knowlton Strateries: «η παγκόσμια οικονομική κρίση και ο έντονος αντίκτυπος που έχει στην Ελλάδα, δοκιμάζει τις φιλοδοξίες των ανθρώπων, αναγκάζοντας τους να επικεντρωθούν περισσότερο στις βασικές τους ανάγκες, παρά σε υψηλότερες φιλοδοξίες.» Αυτό είναι και το ουσιαστικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει το εμπόριο κρασιού στην Ελλάδα. Παρά τη τεράστια βελτίωση σε ποιοτικό επίπεδο, κάτι το οποίο τεκμηριώνεται μέσα από τα αναρίθμητα μετάλλια και το παγκόσμιο ενδιαφέρον των media, το εμφιαλωμένο κρασί απέτυχε να γίνει μέρος της καθημερινής κουλτούρας του Έλληνα. «Η κρίση απέδειξε πανηγυρικά ότι το εμφιαλωμένο κρασί δεν έγινε βασικό αγαθό, ή έστω μια καθημερινή, προσιτή πολυτέλεια» όπως επισημαίνει ο Νίκος Δελατόλλας, εκδότης του περιοδικού Food and Wine. «Την περίοδο της οικονομικής άνθισης, προωθήθηκε ως ένα προϊόν lifestyle, που απευθυνόταν είτε σε οικονομικά εύπορους ανθρώπους είτε σε μυημένους γνώστες». Έτσι λοιπόν καθώς το μέσο βιοτικό επίπεδο πέφτει, οι καταναλωτές γυρίζουν την πλάτη τους στο εμφιαλωμένο κρασί, αποδεικνύοντας ότι η σχέση που είχε χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν τόσο στερεή όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Πράγματι οι πωλήσεις εμφιαλωμένου κρασιού έχουν πάρει την κατιούσα, με μια μείωση της τάξης του 7.7% σε όγκο πωλήσεων τους πρώτους έξι μήνες του 2012. Οι προβλέψεις για το δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς είναι ακόμα πιο δυσοίωνες, με εθνικές στατιστικές να εκτιμούν μια συνολική μείωση που θα φτάσει έως το 15%. Η εστιατορική σκηνή, η οποία ήταν πάντα στο επίκεντρο κριτικής για την τιμολογιακή της πολιτική απέναντι στο κρασί, νιώθει ήδη την πίεση από την κρίση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αυξήσει τους φόρους και να μειώσει τα δημόσια έξοδα, συνεπάγεται μειωμένο εισόδημα για τους Έλληνες. Έτσι βγαίνουν έξω για φαγητό λιγότερο συχνά και πάντα ξοδεύουν λιγότερα, στρεφόμενοι προς τις πιο οικονομικές λύσεις. Αυτό είναι κάτι που σαφώς αποδεικνύεται και στο δικό μου wine-restaurant, το Paradiso. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι ήμασταν ασφυκτικά γεμάτοι την παραμονή των Χριστουγέννων του 2012, η μέση κατανάλωση κατ’ άτομο ήταν €5.00 χαμηλότερη από την αντίστοιχη περσινή ημέρα. Ακόμα και σε αυτή την εορταστική περίσταση, ο κόσμος αναζητούσε τα πιο οικονομικά πιάτα της κάρτας του εστιατορίου και τα χαμηλής τιμολόγησης κρασιά από τη λίστα. Πολλοί ιδιοκτήτες εστιατορίων υποστηρίζουν ότι ο τζίρος έχει πέσει τουλάχιστον κατά 50% από την αρχή της ύφεσης. Πως αντιδρά ο εμπορικός κλάδος στην ύφεση; Ποια είναι τα βήματα που ακολουθεί ο τομέας της γαστρονομίας για να μετριάσει την πτώση του τζίρου; Όλο και περισσότερο οι εστιάτορες προτείνουν οικονομικά μενού. Για παράδειγμα ο ιστορικός Βασίλαινας στον Πειραιά, προσφέρει δύο μενού γευσιγνωσίας το ένα στα 19.50€ και το άλλο στα 30.00€, με πέντε και δέκα πιάτα αντίστοιχα. Ακόμα και η Σπονδή, το μόνο Ελληνικό εστιατόριο με δύο αστέρια Michelin προτείνει ένα μενού σε στυλ tapas που περιλαμβάνει πιάτα που προσφέρονται στα €10.00. Επίσης το Tapas bar στη πόλη της Θεσσαλονίκης διαθέτει σε ημερήσια βάση τρία πιάτα και ένα ποτήρι κρασί στα 5.90€. Φυσικά οι πωλήσεις κρασιού στα σημεία εστίασης έχουν επηρεαστεί σημαντικά, αφού ο κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει στις υψηλές τιμές που χρεώνουν τα εστιατόρια. Σαν συνέπεια ακόμα και πολυτελείς και ακριβές επιχειρήσεις εστίασης απολύουν τους οινοχόους, αφού ο τζίρος δεν δικαιολογεί το έξτρα κόστος. Πρωταρχικός σκοπός πλέον είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Κάποιοι από τους Έλληνες οινοχόους μετανάστευσαν σε άλλες χώρες προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας, όπως ο Ήλιας Αναπλιώτης, ο οποίος τώρα πια εργάζεται στο Μπαλί. Η μειωμένη δυνατότητα των καταναλωτών να πληρώσουν το εμφιαλωμένο κρασί στο εστιατόριο διαφαίνεται και στην στροφή που έχει γίνει προς την κατανάλωση χύμα. Αν και πάντα το χύμα κρασί αποτελούσε παραδοσιακά μέρος της κουλτούρας της Ελληνικής ταβέρνας, η τάση πλέον εξαπλώνεται και σε πιο ακριβά εστιατόρια, αφού οι ιδιοκτήτες τους υποστηρίζουν ότι είναι αναγκασμένοι να αναζητήσουν πιο οικονομικές-προσιτές λύσεις. Οι πωλήσεις χύμα κρασιού κυριαρχούν στην αγορά, κατέχοντας ένα μερίδιο της τάξης του 65% επί των συνολικών πωλήσεων κρασιού, σύμφωνα με έρευνα της ICAP. Είναι πολύ ελκυστικό να μπορείς να προσφέρεις ένα φτηνό προϊόν, με μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους, ακόμα και αν η ποιότητα είναι απούσα. Επιπρόσθετα, υπάρχει σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που καταναλώνει κρασί, η λανθασμένη άποψη ότι το χύμα κρασί είναι ένα σπιτικό προϊόν, το οποίο είναι πιο αγνό από το εμφιαλωμένο. Για να μπορέσει το κράτος να ελέγξει αυτό το μερίδιο της αγοράς, που κάποιες φορές σχετίζεται και με το φαινόμενο της παραοικονομίας, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξέδωσε διάταξη που απαιτεί την υποχρεωτική αναγραφή προέλευσης και παραγωγό στις λίστες κρασιών για τα χύμα κρασιά. Παρόλα αυτά, υπάρχουν επιχειρήσεις που δεν συμβιβάζονται σε θέματα ποιότητας και αρνούνται να σερβίρουν φτηνό, χύμα, κρασί. Έτσι λοιπόν ολοένα και αυξανόμενα εμφανίζονται «έξυπνες» λίστες οι οποίες μάλιστα προσφέρουν εξαιρετική σχέση ποιότητας/τιμής. Ο Δημήτρης Κόλλιας, ιδιοκτήτης της Vinoterra, που αποτελεί ένα καινοτόμο concept κάβας και εστιατορίου, επιτρέπει στους πελάτες του να αγοράσουν κρασί από τις 1000+ επιλογές που προσφέρει η κάβα και να το πιουν στο διπλανό εστιατόριο, μόλις με €5.00 έξτρα χρέωση ανοίγματος φιάλης. Επίσης αυτή τη στιγμή στο εστιατόριο Paradiso προσφέρουμε μια μικρή, ευέλικτη λίστα κρασιών με 30 επιλογές, που αλλάζουν σε τακτική βάση και διατίθενται όλες σε ποτήρι, καράφα των 500ml ή φιάλη. Όπως λέει ο συνιδιοκτήτης Κρίτων Μιχαήλος: «Το κόστος αποθήκευσης μεγάλων ποσοτήτων από πολλές διαφορετικές ετικέτες είναι απαγορευτικό αυτές τις εποχές.» Επιπλέον κάποια εστιατόρια έχουν αρχίσει να επιτρέπουν στους πελάτες τους να φέρνουν το δικό τους κρασί από το σπίτι (BYOB), έτσι ώστε να αναστρέψουν την τάση του κόσμου να μη βγαίνει καθόλου για φαγητό. Το Fabrizio’s στο Κολωνάκι είναι ένα από τα πρώτα που πήραν αυτή την πρωτοβουλία. Τη χρονιά που πέρασε, υπήρξε επίσης μια έκρηξη οργανωμένων οινικών εκδηλώσεων, που αποτέλεσαν μια θαυμάσια ευκαιρία προσέλκυσης κόσμου, ειδικά τις πιο ήσυχες από κόσμο ημέρες. Οι περισσότερες από αυτές τις βραδιές ήταν γεμάτες. Ο Στέφανος Κόγιας της εταιρίας Circo Entairtainment, που ασχολείται με την οργάνωση τέτοιων οινικών εκδηλώσεων επισημαίνει ότι: « Οι πελάτες επωφελούνται τόσο από τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα αυτών των εκδηλώσεων αλλά και από την τιμολόγηση της βραδιάς, που επιτρέπει την απόλαυση εξαιρετικών γευστικών συνδυασμών κρασιού και φαγητού σε πολύ προσιτές τιμές.» Παρά λοιπόν το γεγονός ότι οι παραγωγοί προσφέρουν τα κρασιά τους δωρεάν συνήθως στο εστιατόριο για αυτές τις εκδηλώσεις, το βλέπουν σαν μια ευκαιρία να προωθήσουν τη δουλειά τους και να αποτρέψουν τον κόσμο από την κατανάλωση χύμα κρασιού. Σε μετάφραση το πρώτο μέρος ενός άρθρου που δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό Meininger's Wine Business International-τεύχος Φεβρουαρίου 2013

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

09 March 2016
Στο πέμπτο επεισόδιο του Γεύσεις και Οίνος ο Γιάννης Καρακάσης MW (Master of Wine) εξηγεί τι είναι το βιολογικό κρασί και αν είναι καλύτερο ή όχι από τα λεγόμενα ''συμβατικά'' κρασιά.

Pages