THE NAOUSSA REVOLUTION BACKSTAGE
31 January 2014

Ήταν μεγάλη μας χαρά που στην τελευταία μας γευσιγνωσία φιλοξενήσαμε τα κρασιά τεσσάρων νέων παραγωγών της Νάουσας, του Αποστόλη Θυμιόπουλου, του Κωστή Δαλαμάρα, του Μάρκου Μαρκοβίτη και του Γιώργου Διαμαντάκου. Δυστυχώς ο Γιώργος δεν μπορούσε να είναι μαζί μας με τα κρασιά του να τα παρουσιάζει ο Αποστόλης.

1797223_10202320671310438_138953169_n

Τα κτήματα Διαμαντάκου βρίσκονται όλα στην περιοχή Μαντέμι της Νάουσας σε ένα είδος εδάφους που λέγεται επίσης μαντέμι και που σύμφωνα με τον Αποστόλη είναι κυρίως υπεύθυνο για τις μαλακές τανίνες των κρασιών Διαμαντάκου. Η ύπαρξη μίας μόνης σύστασης εδάφους στη Νάουσα είναι η εξαίρεση στον κανόνα που θέλει ποικιλομορφία ακόμα και στον ίδιο αμπελώνα με ταυτόχρονη παρουσία σε αρκετές περιπτώσεις σχιστόλιθου, ασβεστόλιθου αλλά και γρανίτη. Η παραγωγή είναι μόλις 10.000 φιάλες από 30 στρέμματα και στην κυκλοφορία βρίσκεται ήδη το 2009 με το 2010 να ακολουθεί σύντομα.

Εμείς δοκιμάσαμε δείγματα από τη χρονιά 2012 προερχόμενα από βαρέλι Αμερικάνικης και Γαλλικής βελανιδιάς που ο Διαμαντάκος ωριμάζει τα κρασιά του για 12 μήνες πριν το χαρμάνιασμα. Το Αμερικάνικο είχε μία γλυκιά βανίλια και εντονο αρωματικό χαρακτήρα με πολύ ήπιες τανίνες ενώ το Γαλλικό ήταν πιο σφιχτό, μπαχαρένιο και ταννικό δίνοντας περισσότερη δομή στο κρασί. Κάποιοι έκαναν και το χαρμάνι οπότε είχαν σε πρώτη μετάδοση τη Νάουσα Διαμαντάκου του 2012.

Από τα σημαντικά που ανέπτυξε ο Αποστόλης είναι ότι το κύριο συστατικό που διαμορφώνει τον χαρακτήρα των κρασιών της Νάουσας εντοπίζεται στην σύσταση του εδάφους παρά στο υψόμετρο δεδομένου ότι σε λίγα σημεία ξεπερνάει τα 500 μέτρα(πχ Φυτειά).

Ο Αποστόλης Θυμιόπουλος παρουσιάζει τα κρασιά Διαμαντάκου Ο Αποστόλης Θυμιόπουλος παρουσιάζει τα κρασιά Διαμαντάκου

 

 

Στη συνέχεια ο Αποστόλης παρουσίασε τα δύο δικά του κρασιά, το κλασικό Γη και Ουρανός του 2011 που παράγεται σε 25.000 φιάλες από παλαιά αμπέλια μέσου όρου 40 ετών και την χωρίς προσθήκη θειώδους Nature ετικέτα του που κυκλοφορεί μόνο στο εξωτερικό σε περίπου 5000 φιάλες που ξεπουλάνε σε μερικές ημέρες. Οι αμπελώνες Θυμιόπουλου καλύπτουν 230 στρέμματα κυρίως στη θερμή περιοχή του Τρίλοφου με το υπόλοιπο στην πιο ψυχρή συνορεύουσα περιοχή της Φυτειάς και καλλιεργούνται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας(από τους τέσσερις παραγωγούς οι τρεις είναι πιστοποιημένοι βιολογικοί με τον Διαμαντάκο να βρίσκεται στην διαδικασία πιστοποίησης).

Στόχος του παραγωγού είναι να βγάλει ένα κρασί terroir που θα μιλάει πεντακάθαρα για Νάουσα και Ξινόμαυρο και γι αυτό του αρέσει να εξερευνά. Έχει αυξήσει την πυκνότητα φύτευσης στις νέες φυτεύσεις σε 900-1200 φυτά το στρέμμα για να παρακινήσει τα φυτά να πάνε βαθιά εκεί που κρύβονται συστατικά και τα υπόγεια νερά της Ναόυσας για μεγαλύτερη πολυπλοκότητα, ετοιμάζεται για single vineyard Νάουσα, αποφεύγει τις παρεμβάσεις στο οινοποιείο όπως ο διάβολος το λιβάνι και λέει χαρακτηριστικά ότι τίποτα μοντέρνο δεν μπαίνει στο οινοποιείο του.

Το Γη και Ουρανός ωριμάζει σε συνδυασμό γαλλικής και αυστριακής βελανιδιάς για 18 μήνες με τα βαρέλια να είναι 500 λίτρων αφού στοχεύει στην καθαρή έκφραση του φρούτου απαλλαγμένο από τα αρώματα τόστ και βανίλιας. Το κρασί που δοκιμάσαμε έχει ξεδιπλώσει αρκετή πολυπλοκότητα αρωμάτων σε διάστημα μερικών μηνών από την τελευταία δοκιμή του και δείχνει ότι έχει τη συμπύκνωση και τις τανίνες να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο.

Για να συζητήσουμε το Nature και το θέμα Φυσικά Κρασιά θα θέλαμε ολόκληρο άρθρο, μπορεί και δύο. Συγκρατείστε αν θέλετε ότι ο Αποστόλης θεωρεί από τη μία ότι είναι μία τάση που δεν μπορεί να αγνοηθεί και που μπορεί να υποστηριχθεί από τα δομικά στοιχεία του Ξινόμαυρου(τανικός πλούτος και υψηλή οξύτητα) αλλά που μπορεί να παρασύρει τον καταναλωτή σε ελλατωματικά και οξειδωμένα κρασιά.

1616445_10202321204363764_635831470_n

Τη σκυτάλη πήρε ο Κωστής Δαλαμάρας, έκτης γεννιάς οινοποιός που παρουσίασε τον Παλιοκαλιά 2011 και το αυτόριζο Vignes Franches που κυκλοφορεί σε μόλις 300 φιάλες από ένα προ-φυλλοξηρικό κομμάτι του Παλιοκαλιά ηλικίας 90 ετών που το κάθε πρέμνο δίνει από δύο εώς και κανένα τσαμπί το χρόνο μαζί με ένα ακόμα κομμάτι 20 ετών στην περιοχή του οινοποιείου. Συνολικά τα δύο τεμάχια δεν ξεπερνούν τα τέσσερα στρέμματα με το κρασί να έχει φοβερή πολυπλοκότητα και πολύ μεγάλη επίγευση. Συγκριτικά με τον masculine Παλιοκαλιά που αν ήταν Bordeaux θα ήταν μάλλον St Estephe, το Vignes Franches είναι Margaux στυλιστικά με ένα ιδιαίτερα σαγηνευτικό χαρακτήρα.

Ο Κωστής θεωρεί ότι το Vignes Franches παρά την πολύ μικρή του παραγωγή είναι ικανό να ανοίξει μία αγορά όπως συμβαίνει στη Γαλλία όπου το κρασί κυρίως διατίθεται, όχι μόνο για τον Παλιοκαλιά αλλά και για το Ξινόμαυρο γενικά. Και τα δύο κρασιά ωριμάζουν για 12 μήνες σε δρύινα βαρέλια ενώ ο παραγωγός πειραματίζεται και με τη βιοδυναμική καλλιέργεια ενώ στο οινοποιείο δεν παρεκλίνει των ελάχιστων παρεμβάσεων αφήνοντας τα σταφύλια από τον Παλιοκαλιά να δείξουν τον πραγματικό χαρακτήρα τους.

Ο Παλιοκαλιάς είναι ένα κρασί που για τον ανυποψίαστο καταναλωτή μπορεί να έρθει λίγο και ως σοκ με την επίθεση των τανινών και την αγριάδα της νεότητας. Δώστε του το χρόνο που χρειάζεται για να ξεδιπλώσει την πολυπλοκότητά του και πιστεύουμε ότι δεν θα το μετανιώσετε. Το δε Vignes Franches πολλοί θα το αναζητήσουν, λίγοι θα τα καταφέρουν. Γι αυτούς θα προτείναμε μία από τις άλλες πειραματικές εμφιαλώσεις που όμως δεν κυκλοφορούν κάθε χρόνο(πχ Νεγκόσκα, Selection clonale)

908289_10202321203003730_825575063_n

Για το τέλος ο Μάρκος Μαρκοβίτης από το Chateau Pegasus στην βορειότερη θέση της Νάουσας τα Πολλά Νερά που παράγει μόνο μία ετικέττα, το Chateau Pegasus έχοντας από το 2007 όπως λέει τα κλειδιά του οινοποιείου. Το στυλ του Πήγασου είναι ίσως το πιο παραδοσιακό από αυτά που δοκιμάσαμε και σε αυτό συντελεί η χρήση πολύ παλιών βαρελιών στην ωρίμαση.  Όπως μας εξήγησε ο Μάρκος μερικά βαρέλια είναι από το 1981 και το κρασί παραμένει για 2 χρόνια στη δεξαμενή για φυσική διαύγαση και μετά οδηγείται σε βαρέλι όπου παραμένει για άλλα δυόμιση χρόνια.

Το 2008 είναι η τρέχουσα χρονιά που δοκιμάσαμε πρώτα, σε ένα κομψό στυλ κοντά σε αυτό του Παλιοκαλιά ενώ το κερασάκι στην τούρτα ήταν το Chateau Pegasus 1986. Εδώ είχαμε όλη την ωριμότητα της Νάουσας και του Ξινόμαυρου με μανιτάρια, ελιά και ντοματένιο χαρακτήρα. Λιωμένες τανίνες στο στόμα και μεταξένια υφή σε ένα κρασί που έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο μία θαυμάσια γευσιγνωσία.

Μάρκος Μαρκοβίτης από Chateau Pegasus Μάρκος Μαρκοβίτης από Chateau Pegasus

 

  Μερικές ακόμα στιγμές από τη βραδιά  

Pegasus 1986 και 2008 Pegasus 1986 και 2008

 

 

Barbaresco δίπλα σε 2 Νάουσες Barbaresco δίπλα σε 2 Νάουσες

 

  1655018_10202322167747848_1137214350_n      

RELATED POSTS
16 January 2013
Η οικονομική αναταραχή στην Ελλάδα έχει πείσει τους Έλληνες οινοπαραγωγούς ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στις εξαγωγές. Αυτό που προσφέρουν στην παγκόσμια αγορά είναι ένα εύρος καλοφτιαγμένων, οικονομικά προσιτών κρασιών, ...
16 January 2013
Το κρασί Tokaji είναι από τους πιο φημισμένους επιδόρπιους οίνους στον κόσμο, με την παραγωγή του να επικεντρώνεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ουγγαρίας, την περιοχή Tokaj-Hegyalja. Θρύλοι συχνά συνοδεύουν την ...
16 January 2013
Το Chardonnay είναι μια ποικιλία που όταν παράγεται από λιγότερο φημισμένες περιοχές, έχει την δυνατότητα να είναι και συναρπαστικό και λιγότερο ακριβό, πάντα συγκριτικά με κρασιά από τη Βουργουνδία ή ...

VIDEOS

07 May 2016
Ένα από τα πιο συνηθισμένα ελαττώματα του κρασιού είναι η οσμή φελλού (φελλομένο κρασί ή μπουσονέ). Τι είναι και πως γίνεται αντιληπτό; O Γιάννης Καρακάσης MW απαντά μέσα από τη ...

Pages